Μια μεγάλη μορφή της βυζαντινής μουσικής και της ελληνικής μουσικής παράδοσης
Με βαθιά θλίψη πληροφορήθηκε η ψαλτική και μουσική κοινότητα την εκδημία του Γεωργίου Επαμ. Χατζηχρόνογλου, Πρωτοψάλτου του Καθεδρικού Ναού Παναγία η Φανερωμένη Χολαργού και Άρχοντος Υμνωδού της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.
Το ψήφισμα της Βυζαντινής Χορωδίας Αθηνών
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Βυζαντινής Χορωδίας Αθηνών, μετά την είδηση της εκδημίας του ιδρυτή και χοράρχη της, εξέδωσε ψήφισμα, στο οποίο αναφέρεται:
ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ Δ.Σ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΟΥ ΙΔΡΥΤΟΥ ΚΑΙ ΧΟΡΑΡΧΟΥ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΑΤΖΗΧΡΟΝΟΓΛΟΥ
Μετά βαθυτάτου θλίψεως αναγγέλλουμε, ότι σήμερα, Κυριακή 30 Αυγούστου και ώρα 16:15, την προς Κύριον εκδημία του πολυαγαπημένου και σεβαστού μας δασκάλου και χοράρχου της Βυζαντινής Χορωδίας Αθηνών αειμνήστου Γεωργίου Χατζηχρόνογλου, Πρωτοψάλτου του Καθεδρικού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Φανερωμένης Χολαργού και Άρχοντος Υμνωδού της Μ.τ.Χ.Ε..
Την Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2026 θα τελεστεί στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών στις 11:00 η Εξόδιος Ακολουθία του Άρχοντος Πρωτοψάλτου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΑΤΖΗΧΡΟΝΟΓΛΟΥ, χοροστατούντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
Πριν την εξόδιο ακολουθία στις 07:30 θα τελεστεί ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία.
Τις ακολουθίες θα ψάλλει η Βυζαντινή Χορωδία Αθηνών με την συμμετοχή της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ιεροψαλτών Ελλάδος και του Συνδέσμου Ιεροψαλτών Αττικής Ρωμανός ο Μελωδός και Ιωάννης ο Δαμασκηνός.
Η ταφή θα γίνει στον τόπο καταγωγής του.
Επιθυμία της οικογένειας είναι, αντί στεφάνων, να προσφερθούν χρήματα για φιλανθρωπικό σκοπό, υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του εκλιπόντος.
Οι προσφορές μπορούν να κατατίθενται στο Διορθόδοξο Κέντρο «Πορευθέντες», με σκοπό τη διάνοιξη πηγαδιών στην Αφρική.
Ο αείμνηστος Πρωτοψάλτης και Άρχοντας Γεώργιος Χατζηχρόνογλου υπήρξε επανιδρυτής της Βυζαντινής Χορωδίας Αθηνών και Αντιπρόεδρος του Δ.Σ. του Πολιτιστικού Σωματείου για την Έρευνα, Μελέτη, Διάσωση, Διάδοση και Αξιοποίηση της Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής Κληρονομιάς.
Υπηρέτησε με αυταπάρνηση και ιερό ζήλο το αναλόγιο και την ψαλτική τέχνη από την παιδική του ηλικία.
Με το συγγραφικό του έργο αφήνει σε όλη την ιεροψαλτική κοινότητα μεγάλη παρακαταθήκη του πλούτου της εθνικής μας μουσικής.
Ανέδειξε πλειάδα μαθητών τόσο στην Ελλάδα όσο και σε όλο τον κόσμο.
Ξεχώρισε για το εκκλησιαστικό του ήθος και το ψαλτικό του ύφος, την απαράμιλλη καλλιφωνία του και τη βαθιά θεωρητική κατάρτιση της μουσικής μας τέχνης.
Το Δ.Σ. του Σωματείου, αφού συνήλθε σε έκτακτη συνεδρίαση αποφασίζει:
• Τήρηση ενός λεπτού σιγής.
• Έκφραση θερμών συλλυπητηρίων στην οικογένεια.
• Κατάθεση στεφάνου και χρηματικού ποσού στο ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΡΕΥΘΕΝΤΕΣ.
• Παράσταση του Διοικητικού Συμβουλίου στη Θεία Λειτουργία και στην Εξόδιο Ακολουθία.
• Δημοσίευση του ψηφίσματος στον τοπικό και ημερήσιο Τύπο.
Ο Πρόεδρος Κωνσταντίνος Τούτουζας
Ο Γενικός Γραμματέας Φίλιππος Τακόπουλος
Βιογραφικό Γεωργίου Επαμ. Χατζηχρόνογλου
Πρωτοψάλτου και Άρχοντος Υμνωδού της Μ.τ.Χ.Ε.
Ο Γεώργιος Επαμ. Χατζηχρόνογλου, μικρασιατικής καταγωγής γεννήθηκε στη Θήβα το 1946. Από οικογενειακή παράδοση ασχολήθηκε με τη Βυζαντινή Εκκλησιαστική Μουσική και από το 1962 έψαλλε επίσημα σε διάφορους Ιερούς Ναούς.
Ήταν κάτοχος διπλώματος Βυζαντινής Μουσικής από το Ωδείο «Ρωμανός ο Μελωδός», με βαθμό άριστα και Α΄ βραβείο. Διδάσκαλοί του υπήρξαν οι Γεώργιος Σταμέλος, Κωνσταντίνος Πατριαρχέας, Κωνσταντίνος Κατσούλης και Μανώλης Χατζημάρκος.
Μέχρι και την κοίμησή του υπήρξε Πρωτοψάλτης του Καθεδρικού Ναού Παναγία η Φανερωμένη Χολαργού. Παράλληλα, δίδαξε Βυζαντινή Εκκλησιαστική Μουσική στο Ίδρυμα Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και στην Ιερά Μητρόπολη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής.
Υπήρξε επανιδρυτής και χοράρχης της Βυζαντινής Χορωδίας Αθηνών, με την οποία πραγματοποίησε σημαντικές εμφανίσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Από το 1992 έως το 2009 προσέφερε τις υπηρεσίες του ως παραγωγός μουσικών εκπομπών στον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος. Είχε επίσης διατελέσει μέλος Συνοδικών Επιτροπών της Εκκλησίας της Ελλάδος και επιτροπών του Υπουργείου Πολιτισμού.
Ως μονωδός ή χοράρχης πραγματοποίησε εμφανίσεις στην ελληνική και ξένη ραδιοφωνία και τηλεόραση, καθώς και σε σημαντικούς πολιτιστικούς χώρους, όπως το Θέατρο Παλλάς, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Πανεπιστήμιο Αθηνών, η Λυρική Σκηνή και το Θέατρο Ηρώδου του Αττικού. Εμφανίστηκε επίσης στο αρχαίο θέατρο των Δελφών, στο αρχαίο θέατρο της Μικρής Επιδαύρου, στο Πανεπιστήμιο της Περούτζια και στην Όπερα της Φρανκφούρτης.
Η καλλιτεχνική του δραστηριότητα επεκτάθηκε και εκτός Ελλάδας, με εμφανίσεις και συμμετοχές σε εκδηλώσεις στη Στουτγάρδη, την Κύπρο, την Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη, τη Βηρυτό, την Τσεχία, την Πολωνία, τη Βουλγαρία, το Μόντρεαλ, το Μαϊάμι, το Πίτσμπουργκ, τη Νέα Υόρκη και άλλες περιοχές.
Ιδιαίτερη τιμή για τον ίδιο και τη Βυζαντινή Χορωδία Αθηνών αποτέλεσε η κατάκτηση του πρώτου βραβείου στην κατηγορία των επαγγελματικών χορωδιών στο Διεθνές Φεστιβάλ Εκκλησιαστικών Χορωδιών στο Μπιαλιστόκ της Πολωνίας, τον Μάιο του 2026.
Εκτός από τις συνεργασίες του με καταξιωμένους ιεροψάλτες, συνεργάστηκε με σημαντικούς συνθέτες και μουσικούς του έντεχνου και παραδοσιακού τραγουδιού, μεταξύ των οποίων ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Σταμάτης Κραουνάκης και ο Χρόνης Αηδονίδης.
Το συγγραφικό και μουσικό του έργο
Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνεται το πεντάτομο έργο «Μαθήματα Βυζαντινής Εκκλησιαστικής Μουσικής», καθώς και έργα όπως τα Προσόμοια, Δοξολογίες, Ακάθιστος Ύμνος, Ειρμολόγιο Καταβασιών, Το Άγιο Δωδεκαήμερο και η Μέθοδος Διδασκαλίας Ισοκρατήματος.
Το τελευταίο του πόνημα ήταν τα «Μουσικά Προλεγόμενα – Ασκήσεις Εκμάθησης Βυζαντινής Μουσικής».
Συνέγραψε επίσης την Ασματική Ακολουθία του Αγίου Ιωάννου Καλοκτένους, καθώς και άλλες ακολουθίες Αγίων.
Από το έργο του κυκλοφορούν δεκάδες CD με βυζαντινούς ύμνους, καθώς και δύο CD με παραδοσιακά τραγούδια. Συνέθεσε μουσικοθρησκευτικά Ορατόρια και Ελεγείες, μελοποίησε ποιήματα Ελλήνων ποιητών και ωδές του Πινδάρου στην αρχαία ελληνική γλώσσα.
Για την προσφορά του τιμήθηκε από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος με την ανώτατη διάκριση, τον Χρυσό Σταυρό του Αποστόλου Παύλου.
Παράλληλα, το Οικουμενικό Πατριαρχείο τού απένειμε το Οφίκιο του Άρχοντος Υμνωδού της Αγίας Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.
Η άλλη μεγάλη του αγάπη: ο αθλητισμός
Ο Γεώργιος Χατζηχρόνογλου ήταν γυμναστής στο επάγγελμα. Υπηρέτησε στη Μέση Εκπαίδευση ως καθηγητής Φυσικής Αγωγής και στη συνέχεια αποσπάστηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου υπηρέτησε επί δεκαοκτώ έτη.
Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και επί σειρά ετών διακρίθηκε ως πρωταθλητής Ελλάδος και διεθνής αθλητής στο δέκαθλο.
Αργότερα προσέφερε τις υπηρεσίες του ως προπονητής στίβου των Εθνικών Ομάδων Ελλάδος και Κύπρου.
Από το 1992 ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη Βυζαντινή Εκκλησιαστική Μουσική, αλλά και γενικότερα με οτιδήποτε αφορούσε την ελληνική μουσική και τον πολιτισμό.
Μια ζωή γεμάτη προσφορά, δημιουργία, διδασκαλία και αγάπη για την ελληνική μουσική παράδοση.
Ο Γιώργος Χατζηχρόνογλου στον Μικρασιάτη
Για τον Μικρασιάτη, η απώλεια του Γιώργου Χατζηχρόνογλου έχει και μια ιδιαίτερη σημασία.
Ο αείμνηστος Άρχων Πρωτοψάλτης είχε τιμήσει τον Μικρασιάτη με την παρουσία και τη φωνή του, συμμετέχοντας σε εκδήλωση του Δικτύου Μικρασιάτης για τη συμπλήρωση 6 χρόνων λειτουργίας του.
Εκεί, μέσα σε ένα αυθεντικό μικρασιάτικο γλέντι, ο Γιώργος Χατζηχρόνογλου, ψάλτης και ερμηνευτής της ελληνικής μουσικής παράδοσης, απέδωσε έναν συγκινητικό αμανέ, έναν από τους χαρακτηριστικούς μουσικούς δρόμους μέσα από τους οποίους εκφράστηκε ο καημός και η μνήμη της Μικράς Ασίας.
Η συγκεκριμένη ηχογράφηση αποτελεί πλέον ένα ξεχωριστό τεκμήριο και για το αρχείο του Μικρασιάτη.
Δεν είναι απλώς η καταγραφή μιας μουσικής στιγμής από ένα γλέντι. Είναι η φωνή ενός ανθρώπου που υπηρέτησε την ελληνική μουσική παράδοση και ο οποίος, εκείνη τη βραδιά, βρέθηκε ανάμεσα σε ανθρώπους που κρατούν ζωντανή τη μνήμη και τον πολιτισμό της Μικράς Ασίας.
Σήμερα, μετά την εκδημία του, η ίδια φωνή αποκτά έναν διαφορετικό συμβολισμό.
Ακούστε τον Γιώργο Χατζηχρόνογλου να ερμηνεύει αμανέ — από το γλέντι του Δικτύου Μικρασιάτης.
Ο Γιώργος Χατζηχρόνογλου έφυγε, αφήνοντας πίσω του μια μεγάλη μουσική και πνευματική παρακαταθήκη.
Η φωνή του σίγησε. Η μουσική του, όμως, θα συνεχίσει να ακούγεται.
Αιωνία του η μνήμη.