Τα χρυσοφτιαγμένα προικιά της χρυσοχέρας κόρης

proikia-smyrnis

Από όταν ήτανε μικρή, η μητέρα της κόρης ετοίμαζε τα προικιά. Οταν πλησίαζε η ώρα του γάμου, μια βδομάδα πριν, οι φιλενάδες και οι συγγενείς της νύφης έπλεναν τα προικιά. Μετά τα άπλωναν στα σε σχοινιά από τη μια άκρη του δρόμου στην άλλη. Αλλού τα μάλλινα, αλλού οι κουβέρτες, τα κιλίμια, τα σεντόνια και τα εργόχειρα.

Ολοι περνούσαν να καμαρώσουν τα προικιά. Κυρίως τα λεπτοκαμωμένα εργόχειρα. Σ΄αυτά φαινόταν το μεράκι, η αξία, το γούστο και η φαντασία. Ειδικά οι “ταντέλες”,  τέχνη που κληρονομούσε η κόρη από τη μάνα. Το απόγευμα όλες οι κοπέλες μάζευαν τα προικιά, τα πήγαιναν στο σπίτι της νύφης, τα σιδέρωναν και τα τοποθετούσαν με τάξη στο “γιούκο”.

Τα κεντητά τα έβαζαν χωριστά σε ωραίους δίσκους και πλεκτά πανεράκια. Τρεις μέρες  πριν από το γάμο, οι νέοι και οι κοπέλες μετέφεραν την προίκα στο σπίτι του γαμπρού. Μέχρι την παραμονή του γάμου όλοι οι κάτοικοι της περιοχής  θα περνούσαν να “ράνουν” τα καλότυχα, να πουν τα “καλορίζικα” και να ασημώσουν το γιούκο με ασημένια και χρυσά νομίσματα…

Τετράδια Συλλογικής Μνήμης, Εκδόσεις Κειμήλιο

Γιάννης Σαραντόπουλος, Νάντια Σαραντοπούλου

, , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *