Στίχοιμα – Ο ξένος

valantis

Καταπληκτικό Τραγούδι!! Αφιερωμένο σε όλους τους Μικρασιάτες Πρόσφυγες…

Δεν μπορώ να μιλήσω για το τραγούδι, είμαι μουσικός εκφράστηκα απλά μέσα απο το στίχο, μου είπε ευγενικά ο Βαλάντης, όταν του ζητήσαμε να μας πει δυο λόγια για το τραγούδι και το σεβόμαστε. Εχει δίκιο τα είπε όλα μέσα από το στίχο του…

o ξενος εγινε αδερφος και ο αδερφος μας ξενος…

 

Ειναι Η Οδυσσεια Απ’του Πλοιου Την Κουβερτα,,
κατέβηκε Στον πειραιά Και Του Δωσαν Μια Τέντα
Τους Ρωτησε Αν Οι Φιλοι Του Και Τ’αδέλφια..
και του’παν Μακρια Απο Δω Καπου Στα Φιλαδελφεια
Τον Ρωτησαν Ποιοι Εισαστε Εγγονια Ποιων Προγονων..
Κι απαντησε Ειμαστε Ελληνες 3000 Χρονων
Κι Εσφιξε Στα Χερια Χωμα Και 2 Πετρες..
αυτες Που Σπερνουν Προσφυγες Κι’Εκει Φυτρωνουν Τεντες
Κι οι τεντες γινανε φωνες μικρων παιδιων στους δρομους..
και οι φωνες γιναν φωτιες απ΄την δουλεια στους ωμους
Κι ακομα στο κεφαλι μου του πλοιου οι κουβεντες..
εδω μας φεραν Ελληνες κι εδω μας στειλαν Τσετες
Και πες γιατι μας βρισκει αλλου το πρωτο φως της μερας..
ποια ΙΦιγενεια σκοτωσαν για να φυσιξει αερας
Ποσοι στα στηθια φευγοντας κρυψανε τη σημαια..
ποσο κοστιζει Ο Ανθρωπος Και Ποσο Μια Ιδεα
Τον είδαμε να αναρωτιέται μες στην μνήμη μου..
κάθε φορά που μου έρχεται η εικόνα εκείνη που
μετά το γκολ και όπως φλεγόταν το πέταλο..
αυτός κρατούσε μια σημαία με έναν ΔΙΚΕΦΑΛΟ

Και Δεν Σταματησε Να Ταξιδευει Γρηγορα..
και δεν φοβηθηκε εχθες να δει το σημερα
Ειναι Ο Ξενος Που Ειπαν Θα Φυγει Γρηγορα..
ο ξενος που εφτιαξε κατι απο το τιποτα
Τον Ειδαμε Στην Δεκελειας Ξημερωματα..
και στην πλατεια που επαιζε με τα χρωματα
Ειναι Ο Ξενος Που Θέλαν Να Φυγει Γρηγορα..
ο ξενος που θελαν να φυγει μα μενει ως σημερα

Αρχή το ήμισυ,,,ήμισυ το ετερον
τον ειπαν ξενο αλλα αυτος ηταν Τεμέτερον..
Πυρριχιος Χορος μετα Απο Nίκη Πύρρειο
στην Πινδο ηρωας κι ανταρτης στον εμφυλιο..
τους ειχε φερει Δωρο Τον Πολιτισμο Του
που ακουστηκε σαν μουσικη απο το προσφυγικο του
εκει..κλεισμενος γιατι ηταν ενας ξενος..
κι ο ξενος εγινε ο αδελφος κι ο αδελφος μας ξενος

Ειναι Η Οδυσσεια του πλοιου την καρινα..
ο κοσμος εγινε Αιβαλι Και Σμυρνη εγινε Αθηνα
κι εκεινον μαλλον απο την ιστορια τον γιαγραψανε..
σαν ενα μερος πλυθισμου που ανταλαξανε
το βλεμμα κατω παντα περπατουσε βιαστικα..
ξυπολυτος και γυρω αγκαθια Εθνικιστικα
αλλα συγχωρεσε κι αλλα πολλα τα ξεχασε..
κι εφτιαξε αλλο κοσμο απο τον κοσμο που εχασε
ο ξενος ειναι το παιδι του χρονια εκατο..
η μνημη εγινε σπορος κι ο σπορος ελατο
και χθες καθοταν με εναν φιλο μου στο πεταλο..
μεσ τα στηθια του εναν δικεφαλο

Και Δεν Σταματησε Να Ταξιδευει Γρηγορα..
και δεν φοβηθηκε εχθες να δει το σημερα
Ειναι Ο Ξενος Που Ειπαν Θα Φυγει Γρηγορα..
ο ξενος που εφτιαξε κατι απο το τιποτα
Τον Ειδαμε Στην Δεκελειας Ξημερωματα..
και στην πλατεια που επαιζε με τα χρωματα
Ειναι Ο Ξενος Που Θέλαν Να Φυγει Γρηγορα..
ο ξενος που θελαν να φυγει μα μενει ως σημερα

, , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *