Εορτασμός μνήμης Αγίου Πολυκάρπου στη Σμύρνη – Χειροτονία Διακόνου

Ὁ ἑορτασμὸς τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου Πολυκάρπου εἰς Σμύρνην – Χειροτονία Διακόνου

            Ἐτιμήθη ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Πολυκάρπου εἰς τὴν Σμύρνην, τὴν πόλιν, τὴν ὁποίαν ἐποίμανεν ὁ μέγας αὐτὸς Ἀποστολικὸς Πατήρ. Ὁ οἰκεῖος Ποιμενάρχης, Σεβ. κ. Βαρθολομαῖος, προεξῆρχε τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν, αἱ ὁποῖαι ἐτελέσθησαν εἰς τὸν Ἱ. Ναὸν Ἁγ. Φωτεινῆς καὶ οὐχὶ εἰς τὸν ἱστορικὸν Ναὸν τῶν Ἁγίων Ἐπισκόπων Σμύρνης Βουκόλου καὶ Πολυκάρπου, εἰς Μπασμανέ, λόγῳ τῶν περιοριστικῶν μέτρων ἕνεκα τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ. Κατὰ τὴν Εὐχαριστιακὴν Σύναξιν τῆς κυριωνύμου ἡμέρας ἐτέλεσεν οὗτος, ἐντὸς εὐφροσύνου ἀτμοσφαίρας δοξολογίας τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ, τὴν εἰς διάκονον χειροτονίαν τοῦ Ἐλλογιμ. κ. Ἀνδρέου Romanovskii, ἐγγάμου, πτυχιούχου τῶν Σχολῶν Βιομηχανικῆς Ἐνεργείας καὶ Οἰκονομικῶν τοῦ Πανεπιστημίου Μόσχας καὶ σπουδάζοντος τὴν Ἱερὰν Ἐπιστήμην, ὁ ὁποῖος θὰ διακονήσῃ ὡς κληρικὸς τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Σμύρνης, πλέον δὲ συγκεκριμένως εἰς τὸν τομέα τῆς διαποιμάνσεως τῶν σλαυοφώνων μελῶν τῆς Ὀρθοδόξου Κοινότητος Σμύρνης. Πρὸ τῆς χειροτονίας, ὁ οἰκεῖος Ποιμενάρχης, ἀπαντῶν εἰς τὴν εὐχαριστήριον προσλαλιὰν τοῦ χειροτονουμένου, ἐνουθέτησεν αὐτὸν καταλλήλως, ηὐχαρίστησε δὲ δημοσίᾳ τὸν Σεβ. Μητροπολίτην Πισιδίας κ. Σωτήριον, ὅστις συνέστησεν εἰς αὐτόν, τὸν Μητροπολίτην Σμύρνης, τοὺς ἐκ τῶν ἐν Κυρίῳ συνεργούς του εἰς τὸν κατ’ Ἀττάλειαν νοητὸν ἀμπελῶνα Ἀνδρέαν Romanovskii καὶ τὴν σύζυγόν του Πωλίναν, πτυχιοῦχον τῆς Ἑλληνικῆς Φιλολογίας καὶ πραγματοποιοῦσαν μεταπτυχιακὰς σπουδὰς εἰς τὸ Τμῆμα Ποιμαντικῆς καὶ Κοινωνικῆς Θεολογίας ΕΚΠΑ, ἵνα μεταφυτευθοῦν εἰς τὸν ἀμπελῶνα τῆς κατὰ Σμύρνην Ἐκκλησίας καὶ ἔλθουν συγκηρυναῖοι εἰς τὸ ἐνταῦθα ἐπιτελούμενον ἐκκλησιαστικὸν ἔργον. Εἰς τὰς Ἱερὰς Ἀκολουθίας μετέσχον μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Κοινότητος, κατὰ δὲ τὴν χειροτονίαν μετέσχεν ἐκ προσώπου τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Πισιδίας κ. Σωτηρίου ὁ Ὁσιολ. Ἱερομόναχος κ. Βλαδίμηρος Rusanen, Ἱερατικῶς Προϊστάμενος τοῦ Ἱ. Ν. Ὁσίου Ἀλυπίου Ἀτταλείας, ὁ ὁποῖος μετέφερε τὰς εὐχὰς τοῦ Ποιμενάρχου του εἰς τὸν νεοχειροτονηθέντα.

OMIΛΙΑ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣ ΔΙΑΚΟΝΟΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΝ ΤΟΥ ΕΝΤΙΜ. κ. ΑΝΔΡΕΟΥ ROMANOVSKII (Ἱ. Ναὸς Ἁγ. Φωτεινῆς Σμύρνης, 23 Φεβρουαρίου 2021)

Μίαν ἐλαίαν κατάρκαπον, ἡ ὁποία ἔδωκε τὸν καρπὸν αὐτῆς ἐντὸς τῆς Ἐκκλησίας, ὅπου ἱερουργεῖται τὸ Μυστήριον τῆς Ζωῆς καὶ τῆς Σωτηρίας, τὸ ἔργον τῆς Θείας Οἰκονομίας διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ ἀνθρώπου˙

ἕνα ἀθλοφόρον Ἱεράρχην, ὁ ὁποῖος τρέφει τὴν Ἐκκλησίαν μὲ τὴν λογικὴν εὐκαρπίαν, προσφέρων καρποὺς λογικοὺς ἐκ τῶν ἐνθέων ἀρετῶν, τὰς ὁποίας οὗτος ἐξ ἁπαλῶν ὀνύχων ἐκαλλιέργησεν˙

ἕνα ἀξιόθεον Ἱεράρχην, ὁ ὁποῖος ἔπλησε θεογνωσίας ὄχι μόνον τὴν ποίμνην τῆς ἱστορικῆς αὐτῆς πόλεως, τὴν ὁποίαν ἐνεπιστεύθη εἰς αὐτόν, κατὰ τὴν παράδοσιν, ὁ Ἅγιος Ἰωάννης, ὁ Θεολόγος, καὶ ὁ πνευματικός του μέντωρ Ἅγιος Βουκόλος, Ἐπίσκοπος Σμύρνης, ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρον τὸν Χριστιανικὸν κόσμον,

Τίμιον Πρεσβυτέριον, Εὐλαβὴς Χριστοῦ Διακονία,

εὐλαβέστατε Ὑποδιάκονε Ἀνδρέα,

τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

τιμᾷ σήμερον ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία. Τιμᾷ τὸν Ἅγιον Πολύκαρπον. Τὸν μαθητὴν Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου καὶ Εὐαγγελιστοῦ. Τὸν φίλον Ἁγίου Ἰγνατίου τοῦ Θεοφόρου, Ἐπισκόπου Ἀντιοχείας. Τὸν διάδοχον Ἁγίου Βουκόλου, πρώτου κατὰ τὴν παράδοσιν Ἐπισκόπου Σμύρνης. Τὸν πολύκαρπον καὶ καλλίκαρπον Ἱεράρχην τῆς Σμύρνης, ὁ ὁποῖος ἐπεσφράγισε τὴν κλῆσιν του, ὄχι μόνον διὰ τῶν λόγων ἀλλά, κυρίως, διὰ τῶν ἔργων του. Τιμᾷ τὸν Πολύκαρπον Σμύρνης, τὸ ἀπέραντον πέλαγος τῶν θαυμάτων, ὁ ὁποῖος ἐγεώργησεν  εἰς τὴν καρδίαν του τὸν βότρυν τῆς Χάριτος, τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ, τὸν Κύριόν μας, καὶ μὲ τὸ προϊὸν αὐτοῦ, τὸν πνευματικὸν οἶνον, τὸν λόγον, τὴν διδασκαλίαν τῆς Πίστεώς μας, ηὔφρανε καὶ εὐφραίνει τῶν πιστῶν τὴν καρδίαν καὶ τὴν διάνοιαν. Τιμᾷ τὸν διδάσκαλον καὶ μάρτυρα τῆς Πίστεώς μας˙ τὸν διδάσκαλον Πολύκαρπον, ὁ ὁποῖος μὲ τὰ ἔργα του συνέβαλεν εἰς τὴν ρύθμισιν θεμελιωδῶν ἐκκλησιαστικῶν ζητημάτων, ὡς τοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Ἁγίου Πάσχα, διατελεῖ ὅμως διδάσκων διὰ τῶν ἐλαχίστων, δυστυχῶς, σῳζομένων σήμερον ἔργων τὸν λόγον περὶ τοῦ Λόγου τῆς Ἀληθείας, διὸ καὶ τιμᾶται εἰς Ἀνατολὴν καὶ Δύσιν˙ τιμᾷ ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τὸν μάρτυρα Πολύκαρπον, τὸν μέτοχον γενόμενον τοῦ Πάθους τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος δὲν ἔμεινεν εἰς τοὺς λόγους ἀλλὰ ἐχώρησε καὶ εἰς τὰ ἔργα, καὶ ἀνεδείχθη, ὅταν τοῦτο ἀπῃτήθη ὑπὸ τῶν περιστάσεων, μαρτύρων καλλονή, πυρὶ τελειούμενος καὶ φωτὸς ἀξιούμενος.

Ἰδιαιτέρως, ὅμως τιμᾷ αὐτόν, ἡ Τοπικὴ τῶν Σμυρναίων Ἐκκλησία, ἡ καθ΄ ἡμᾶς Ἱερὰ Μητρόπολις Σμύρνης, ἡ ὁποία ἔχει τὴν ἰδιαιτέραν τιμὴν νὰ ἔχει διαποιμανθῇ κατὰ τὰ πρῶτα ἱστορικὰ βήματά της ὑπὸ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Μάρτυρος Ἱεράρχου. Ἑνὸς Ἱεράρχου ὁ ὁποῖος ἠκολούθησεν ἀμέσως τὴν προτροπὴν τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου πρὸς τὸν Ἄγγελον τῆς ἐν Σμύρνῃ Ἐκκλησίας «γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου καὶ δώσω σοι τὸν στέφανον τῆς ζωῆς» (Ἀποκ. β΄ 10). Προτροπὴν καὶ ἐπιταγήν, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τὸν ἀνὰ τοὺς αἰῶνας πορφυροῦν ἐξ αἰμάτων, τίμιον, ὅμως, ὑπὲρ λίθους πολυτελεῖς, στέφανον καὶ διάδημα τῶν Ἐπισκόπων καὶ τοῦ κλήρου καὶ τοῦ λαοῦ τῆς ἱστορικῆς ταύτης Ἐπαρχίας. Τιμᾷ αὐτὸν καὶ καυχᾶται διότι ὑπὸ τὴν γῆν αὐτῆς ἐφυτεύθη τὸ τίμιον σῶμα του καὶ ἀπὸ αὐτὸ ἀνεβλάστησε καὶ ηὐξήθη  τὸ δένδρον τῆς Πίστεως τῆς Ἐπισκοπῆς καὶ Μητροπόλεως Σμύρνης καὶ ἔδωκε πολλοὺς καὶ καλοὺς καρπούς. Χαίρει ἡ Τοπικὴ μας Ἐκκλησία, διότι τὰ θεμέλια αὐτῆς εἶναι γερὰ καὶ τεθεμελιωμένα ἐπὶ τὴν πέτραν τῆς πίστεως, τὸν Χριστόν, καὶ τοὺς μαθητάς Του, ἰδίᾳ τὸν Μαθητὴν τῆς Ἀγάπης Ἰωάννην καὶ τὰ πνευματικὰ ἔκγονα αὐτοῦ Βουκόλον καὶ Πολύκαρπον. Δι’ αὐτὸ ἄλλωστε παρὰ τὰς ἱστορικὰς περιστάσεις, ζεῖ καὶ ὑπάρχει, ἄλλοτε ἐν δόξῃ καὶ ἄλλοτε ἐν κατ’ ἄνθρωπον ἀδοξίᾳ, πάντοτε ὅμως ἐν τιμῇ καὶ δόξῃ πνευματικῇ, δόξῃ δοκιμαζομένῃ καὶ ἀναδεικνυμένῃ ὡς ὁ χρυσοῦς ἐν χωνευτηρίῳ. 

Χαίρει, ὅμως, ἰδιαιτέρως ἐπὶ τῇ μνήμῃ τοῦ ἐν Ἁγίοις προκατόχου του Πολυκάρπου καὶ ὁ σημερινὸς Ἐπίσκοπος Σμύρνης, ὁ ἐλάχιστος ἐν Ἐπισκόποις Βαρθολομαῖος, καὶ δόξαν ἀναπέμπει τῷ ἐν Τριάδι Θεῷ, διότι ἀξιοῦται νὰ μεταδώσῃ σήμερον, διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν ταπεινῶν του χειρῶν, τὴν Χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ νὰ καταστήσῃ διάκονον τῶν Ἁγίων Μυστηρίων ἕνα νέον, ὁ ὁποῖος προσέρχεται ἐνώπιόν του διὰ νὰ λάβῃ τὴν Θείαν Χάριν καὶ νὰ ἐγγραφῇ εἰς τὸν Ἱερὸν Κατάλογον τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας, εἰς τὸν Ἱερὸν Κατάλογον τῆς κατὰ Σμύρνην Ἐκκλησίας. Χαίρει, συγκινεῖται καὶ δοξολογεῖ τὸν Θεὸν ὁ σημερινὸς Ἐπίσκοπος Σμύρνης, διότι ἀξιοῦται, μετὰ παρέλευσιν δεκαετιῶν, νὰ ἐγγράψῃ καὶ πάλιν κληρικὸν εἰς τὸν Κατάλογον τῆς Θεοσώστου Ἱερᾶς Μητροπόλεως Σμύρνης, καὶ νὰ προσθέσῃ ἕνα ἀκόμη κρίκον εἰς τὴν μακρὰν ἅλυσιν τῶν κληρικῶν, ἡ ὁποία ἐκκινεῖ ἀπὸ τῆς ἐπιθέσεως χειρῶν Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου καὶ λοιπῶν Ἀποστόλων ἐπὶ τῆς κεφαλῆς Ἀπελλῆ, Ἀρίστωνος, Στρατέα Λωϊδίου, Ἀρίστωνος Β΄, Βουκόλου καὶ Ἱεροῦ Πολυκάρπου καὶ αὐτῶν, ἐν συνεχείᾳ, ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἀναδειχθέντων ὑπὸ τούτων κληρικῶν. Σήμερον προστίθεται ἕνας ἀκόμη κρίκος εἰς τὴν μακράν, πολὺ μακράν, ἅλυσιν αὐτήν, τῆς ὁποίας ὁ πρῶτος σῳζόμενος ὀνομαστὶ κρίκος εἶναι ὁ διάκονος Καμέριος ἢ Καμήριος, ὁ ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Πολυκάρπου χειροτονηθείς.

Καὶ ὁ νέος κρίκος εἶσαι σύ, εὐλαβέστατε Ὑποδιάκονε καὶ μετ’ ὀλίγον Διάκονε Ἀνδρέα. Σὲ ἐγνωρίσαμεν κατόπιν συστάσεως τοῦ λίαν ἡμῖν σεβαστοῦ καὶ ἀγαπητοῦ Μητροπολίτου Πισιδίας κυρίου Σωτηρίου, Ἱεράρχου διακεκριμένου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἀναλωθέντος ἐπὶ μακρὰν σειρὰς ἐτῶν εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς Κυριακῆς ἐντολῆς «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ Ἔθνη». Ἂν καὶ ἀρχικῶς εἶχες κληθῆ ὑπὸ τοῦ Σεβ. κ. Σωτηρίου ἵνα διακονήσῃς εἰς τὴν κατ’ αὐτὸν Ἱ. Μητρόπολιν, ἐν Σίδῃ Πισιδίας, ὁ Σεβ. κ. Σωτήριος, διακρινόμενος διὰ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν προσευχητικήν του μέριμναν δι’ ὅλον τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας, σὲ ἐξεχώρησεν εἰς ἡμᾶς ἵνα καταστῇς διάκονος καὶ συγκηρυναῖος εἰς τὴν διακονίαν τοῦ ἐνταῦθα παροικοῦντος λαοῦ τοῦ Θεοῦ.  Κατὰ τὴν ἐπίσημον ταύτην στιγμὴν θερμὰς εὐχαριστίας ἐκφράζομεν πρὸς τὸν πολιὸν τοῦτον Ἱεράρχην τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως διὰ τὴν φιλάδελφον καὶ ἀποπνέουσαν ὑψηλὸν ἐκκλησιαστικὸν ἦθος καὶ φρόνημα -τὸ ὁποῖον διδάσκει ἡμᾶς τοὺς νεωτέρους- πρᾶξιν ταύτην συναντιλήψεως.

Κατάγεσαι, ἀγαπητὲ Ἀνδρέα, ἀπὸ τὴν μακρυνὴν Ρωσσίαν, τὴν εὐλογημένην αὐτὴν χώραν, ἡ ὁποία ἀνέδειξε χιλιάδας Ἁγίων. Ἐσπούδασες θετικὰς ἐπιστήμας εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τῆς Μόσχας. Ἐνυμφεύθης τὴν εὐλαβῆ δέσποιναν Παυλίναν. Ἀμφότεροι ἐξεκινήσατε τὴν ἀνωφερῆ πορείαν τοῦ βίου τούτου καὶ λίαν ἐνωρίς ᾐσθάνθητε ὅτι ἔχετε τὴν πνευματικὴν σας καταγωγήν ἀπὸ τὴν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἡ ὁποία ἐξεχριστιάνισε τοὺς Ρὼς καὶ περιέθαλψε καὶ ἐνίσχυσε πνευματικῶς τὰ ἔκγονά των, ὁσάκις αἱ ἱστορικαὶ περιστάσεις ὑπεχρέωσαν αὐτὰ νὰ στραφοῦν πρὸς τὴν Μητέρα των Ἐκκλησίαν. Καὶ κατήλθετε εἰς τὴν κληρουχίαν αὐτῆς καὶ εἰς τὴν πεφιλημένην θυγατέρα καὶ νῦν τιμίαν ἀδελφήν της Ἁγιωτάτην Ἐκκλησίαν τῆς Ἑλλάδος, εἰς τὸ κλεινὸν ἄστυ τῶν Ἀθηνῶν διὰ νὰ σπουδάσητε τὸν Ἕλληνα λόγον καὶ τὴν Ἱερὰν Ἐπιστήμην εἰς τὴν γλώσσαν τῆς Καινῆς Διαθήκης, τῶν μεγάλων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Ἐν συνεχείᾳ, ἀνταπεκρίθητε εἰς τὴν διὰ στόματος τοῦ Σεβ. κ. Σωτηρίου κλῆσιν τοῦ Θεοῦ νὰ διακονήσητε τὸν λαὸν του εἰς τὴν Μικρὰν Ἀσίαν, ἄμεσον κληρουχίαν τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἤδη ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἤλθετε τὰ τέκνα τοῦ Ἁγίου Βλαδιμήρου εἰς τὴν κληρουχίαν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ἔνθεν καὶ αὐτὸς τὴν πίστιν ἔλαβεν. Ἤλθετε εἰς τὴν κληρονομίαν Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου, Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου καὶ Παύλου τοῦ Πρωτοκρυφαίου, τὰ ἔκγονα ἐκείνου τοῦ Βασιλέως, ὁ ὁποῖος ἐκ τῆς ἀποστολικῆς ταύτης κληρονομίας ἔλαβε τὴν εἰς Χριστὸν πίστιν. Ἀνεξιχνίαστοι αἱ βουλαὶ τοῦ Θεοῦ καὶ Μέγα τὸ Ὄνομα Αὐτοῦ! Καὶ μεταφυτεύεσαι, ἀγαπητὲ Ὑποδιάκονε Ἀνδρέα, σήμερον ἀπὸ τὸν νοητὸν ἀμπελῶνα τῆς Πισιδίας εἰς αὐτὸν τῆς Σμύρνης. Διὰ νὰ καταστῇς διάκονος καὶ συνεργὸς ἐν Κυρίῳ τοῦ Ἐπισκόπου της. Ἦλθες κατὰ τὴν πρότριτα ἑορτασθεῖσαν μνήμην τοῦ Ἁγίου Βουκόλου καὶ χειροτονεῖσαι διάκονος σήμερον, μνήμην τοῦ Ἁγίου Πολυκάρπου. Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ Ἐπίσκοποι Σμύρνης ἐδημιούργησαν τὰς συνθήκας ἐκείνας, ὥστε νὰ ἔλθῃς πλησίον ἡμῶν. Πότε μὴ λησμονῇς τὸ γεγονὸς τοῦτο! Δὲν εἶναι σύμπτωσις! Εἶναι πρόνοια Θεοῦ, διὰ πρεσβειῶν τῶν Ἁγίων Βουκόλου καὶ Πολυκάρπου ὑπὲρ τῆς ἐν Σμύρνῃ κληρονομίας των. Καὶ ὡς ὁ Ἱερὸς Πολύκαρπος  ἀνέθεσεν εἰς τὸν διάκονον Καμήριον τὴν ὀργάνωσιν τῶν χριστιανικῶν Κοινοτήτων τῆς ἐνδοχώρας τῆς Σμύρνης, ἐγὼ καθιστῶ ἐσένα διάκονόν μου καὶ συγκυρηναῖον εἰς τὴν θεραπείαν τῶν πνευματικῶν ἀναγκῶν τῶν ἐνταῦθα παροικούντων συμπατριωτῶν σου Ρώσσων Ὀρθοδόξων ἀλλὰ καὶ πάντων τῶν ἀκολουθούντων τὴν Σλαυόφωνον παράδοσιν ἐν Κυρίῳ τέκνων ἡμῶν.

Τέκνον ἐν Κυρίῳ ἀγαπητὸν Ὑποδιάκονε Ἀνδρέα,

Κατὰ τὴν ἐπίσημον ταύτην στιγμὴν τῆς ζωῆς σου, ὡς Ἐπίσκοπος καὶ Ποιμενάρχης σου πλέον, δὲν ἐπιθυμῶ νὰ ἀπευθύνω εἰς ἐσὲ προσωπικὰς ὁδηγίας. Θὰ σὲ παραπέμψω εἰς τὸν ἐν ἁγίοις ἑορταζόμενον σήμερον ἐκ τῶν προκατόχων μου Ἱερὸν Πολύκαρπον, ὁ ὁποῖος ἀπευθυνόμενος εἰς τοὺς διακόνους τῆς Ἐκκλησίας τῶν Φιλιππησίων λέγει: «Εἰδότες, οὖν ὅτι θεὸς οὐ μυκτηρίζεται, ὀφείλομεν ἀξίως τῆς ἐντολῆς αὐτοῦ καὶ δόξης περιπατεῖν. Ὁμοίως διάκονοι ἄμεμπτοι κατενώπιον αὐτοῦ τῆς δικαιοσύνης ὡς Θεοῦ καὶ Χριστοῦ διάκονοι καὶ οὐκ ἀνθρώπων· μὴ διάβολοι, μὴ δίλογοι, ἀφιλάργυροι, ἐγκρατεῖς περὶ πάντα, εὔσπλαγχνοι, ἐπιμελεῖς, πορευόμενοι κατὰ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Κυρίου, ὃς ἐγένετο διάκονος πάντων· ᾧ ἐὰν εὐαρεστήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι, ἀποληψόμεθα καὶ τὸν μέλλοντα, καθὼς ὑπέσχετο ἡμῖν ἐγεῖραι ἡμᾶς ἐκ νεκρῶν, καὶ ὅτι ἐὰν πολιτευσώμεθα ἀξίως αὐτοῦ, καὶ συμβασιλεύσομεν αὐτῷ, εἴγε πιστεύομεν» (Κεφ. 5, 1-2). 

Σὲ παραπέμπω εἰς τὸ σήμερον ἀναγνωσθὲν ἀπόσπασμα ἐκ τῆς Β΄ πρὸς Τιμόθεον ἐπιστολῆς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ὅπου ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν συμβουλεύει τὸν Τιμόθεον: «Τέκνον Τιμόθεε, ἐνδυναμοῦ ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, καὶ ἃ ἤκουσας παρ᾿ ἐμοῦ διὰ πολλῶν μαρτύρων, ταῦτα παράθου πιστοῖς ἀνθρώποις, οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους διδάξαι. Σὺ οὖν κακοπάθησον ὡς καλὸς στρατιώτης ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ. Οὐδεὶς στρατευόμενος ἐμπλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις, ἵνα τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσῃ. Ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ».

Καὶ ἀκροώμενος καὶ ὁ ὁμιλῶν αὐτῶν, τέκνον ἐν Κυρίῳ ἀγαπητόν, σὲ συμβουλεύω καὶ σὲ προτρέπω:

Νὰ ἀθλήσῃς νομίμως εἰς τὸν στίβον τῆς ἀρετῆς, τὸν στίβον τῆς Ἐκκλησίας. Νομίμως, δηλαδὴ κατὰ τὴν ἀκρίβειαν τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ. Μακρυὰ ἀπὸ ἐσὲ ἡ ἀνομία. Εἰς τὸ ἅγιον σῶμα τῆς Ἐκκλησίας ἀνομία δὲν ἐγχωρεῖ. Ὁ σκοπὸς δὲν ἁγιάζει τὰ μέσα. Μόνον ἐὰν ποιήσῃς, πρόσεχε, πρῶτον ποιήσῃς, καὶ μετὰ διδάξῃς κατὰ τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, τότε μέγας θὰ κληθῇς εἰς τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. Νὰ κακοπαθήσῃς διὰ τὸν Χριστόν, διὰ τῆς Χάριτος Του, ὅπως ὁ σήμερον ἑορταζόμενος Ἱερὸς Πολύκαρπος καὶ νέφος περικείμενον μαρτύρων. Μὴ φοβοῦ τὸν χλευασμὸν καὶ τὴν ἀποδοκιμασίαν τοῦ κόσμου ἕνεκα τῆς ἐφαρμογῆς τῆς Κυριακῆς Διδασκαλίας! Νὰ θεωρῇς δόξαν καὶ τιμὴν τὸν διωγμὸν ἕνεκα δικαιοσύνης. Ἄλλωστε ὁ κόσμος πρῶτον ἡμῶν τὸν Κύριον ἡμῶν μεμίσηκεν. Οὔκ ἐστιν δοῦλος μείζων τοῦ Κυρίου αὐτοῦ. Δούλευε τῷ Θεῷ! Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν, τῷ Θεῷ καὶ τῷ Μαμωνᾷ! Νὰ εἶσαι διάκονος Θεοῦ καὶ οὐχὶ ἀνθρώπων! Πρόσεχε! Ὁ Θεὸς δὲν μηκτυρίζεται! Πρέπει νὰ πορεύεσαι ἀξίως τῆς ὑψηλῆς κλήσεώς σου ὡς διακόνου τῶν Μυστηρίων τοῦ Θεοῦ.

Καλεῖσαι νὰ διακονήσῃς τὸν ἄνθρωπον, τὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, ἐντὸς ἑνὸς κόσμου ὁ ὁποῖος σχετικοποιεῖ τὴν διδασκαλίαν τοῦ Θεοῦ κατὰ τὰς ἐφημέρους ἐπιθυμίας καὶ προσδοκίας του. Σὺ μένε σταθερὸς μέχρι ἰῶτα ἑνὸς καὶ μιᾶς κεραίας τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ. Καὶ μίαν τελευταίαν παραίνεσιν: Μὴ διακρίνῃς εἰς τὸ πρόσωπον τῶν ἀνθρώπων τὴν ἐθνικὴν καταγωγήν. Οὔκ ἐνι τῷ Θεῷ, κατὰ τὸν Παῦλον, Ἕλλην ἢ βάρβαρος. Πάντες ἓν ἐσμὲν ἐν Κυρίῳ Ἰησοῦ, καθὼς εἴμεθα ἀδελφοὶ ἐν Αὐτῷ, ἀφοῦ εἰς τὰς φλέβας ἡμῶν ρέει τὸ Τίμιον Αἷμα Του, τοῦ Ὁποίου κοινωνοῦμεν, καὶ οὐχὶ αἷμα ἔθνους.

Ταῦτα ἔχων κατὰ νοῦν ἔρχου ἵνα λάβῃς τὸν πρῶτον βαθμὸν τῆς ἱερωσύνης!

«Ἔλεος σοι καὶ εἰρήνη παρὰ Θεοῦ παντοκράτορος καὶ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν πληθυνθείη» (Ἐπιστολὴ Πολυκάρπου πρὸς Φιλιππησίους, 1,1).

,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *