Εκδήλωση για τα 20 Χρόνια Χορωδίας και Ορχήστρας των Μικρασιατών Ρεθύμνου

mikrasrethymno2

Το πρώτο ανοιξιάτικο κυριακάτικο πρωινό, την 6η-3-2016, συγκεντρωθήκαμε στο Εργατικό Κέντρο Ρεθύμνου, τόσο τα παλιά όσο και τα νέα μέλη του συλλόγου μας, προκειμένου να γιορτάσουμε σε ένα οικογενειακό κλίμα, μία σημαντική για εμάς επέτειο, την επέτειο των είκοσι(20) χρόνων της χορωδίας και ορχήστρας του συλλόγου μας, αλλά και για να τιμήσουμε έναν σημαντικό για εμάς άνθρωπο, τον κ.Ανδρέα Γιακουμάκη, το δάσκαλο και χοράρχη μας.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με ομιλία από το μέλος του Δ.Σ. του συλλόγου μας,  κ.Συλβάνα Μαρνέλλου-Αντωνάκη, που μας παρέθεσε τα ιστορικά πλέον για εμάς στοιχεία. Επτά (7) χρόνια μετά τη σύσταση του συλλόγου με επωνυμία Σύλλογος Ρεθυμνίων Μικρασιατών και συγκεκριμένα το έτος 1995, τα πρώτα μέλη του παίρνουν μία μεγάλη απόφαση..Να διασώσουν τη μουσική παράδοση της Μικρασίας. Να βγουν να τραγουδήσουν στον κόσμο, να μάθουν στους Ρεθεμνιώτες και όχι μόνο, τα τραγούδια που τραγουδούσαν οι παππούδες και γιαγιάδες τους, οι μανάδες και πατεράδες τους και τα οποία προσπαθούσαν να τα περάσουν στις επόμενες γενιές..Το όνειρό τους πραγματώθηκε και έτσι συστήθηκε το πρώτο χορωδιακό σύνολο του συλλόγου..
Και για δάσκαλο; Είχαν ακουστεί τα καλύτερα για τον τότε καθηγητή στο Μουσικό Γυμνάσιο-Λύκειο του Ρεθύμνου, τον κ.Ανδρέα Γιακουμάκη, οπότε δεν ήταν καθόλου δύσκολο να έρθουν σε επικοινωνία μαζί του και να καταλήξουν σε μία συνεργασία που κανένας δε φανταζόταν τότε, ότι θα φτάναμε σήμερα μετά από 20 και πλέον χρόνια να γιορτάζουμε αυτή την επέτειο.

mikraserethymno0
Ο δάσκαλος και χοράρχης μας φάνηκε εξαρχής τι άνθρωπος είναι. Ήθος, ταπεινότητα και καλοσύνη είναι οι λέξεις που τον χαρακτηρίζουν.. Και παρόλο που ήταν και είναι μικρότερος από πολλούς χορωδούς αποπνέει το σεβασμό που χρειάζεται μια τέτοια υπεύθυνη θέση.. Οι χορωδοί πάλι από την πλευρά τους ήταν γεμάτοι όρεξη και δίψα να του μεταδώσουν ότι μουσικό, γλωσσικό, λαογραφικό και εθιμοτυπικό στοιχείο γνώριζαν και το παρουσίαζαν βιώνοντάς τα μπροστά του…
Του εμπιστεύτηκαν όχι μόνο τις παραδόσεις τους, αλλά τις ίδιες τους τις ψυχές… Με αυτό το δούναι και λαβείν πήρε ο ένας από τον άλλον πολλά πράγματα. Ο δάσκαλος γνώσεις για τη μουσική παράδοση της Μικρασίας και οι χορωδοί γνώσεις μουσικής παιδείας. Έγινε ο δάσκαλος Μικρασιάτης περισσότερο από τον καθένα κι έγιναν οι φωνές των χορωδών εύπλαστη ζύμη που ο ίδιος την πήρε στα χέρια του και την έπλασε σεβόμενος την ιδιομορφία και το ηχόχρωμα της κάθε φωνής…Τόλμησε να αγγίξει τις ψυχές μικρών και μεγάλων και να τους κάνει να τραγουδούν με πάθος και συναίσθημα.

mikrasrethymno1

,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *