Λέσβος: Μια Μικρασιάτισσα Μάνα… μοναχή της!!!

ekdilosi_mikrasia

Υποβαθμισμένη όσο ποτέ άλλοτε η εκδήλωση τιμής στα 92 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Παρόντες σε αυτήν, ο και οικοδεσπότης αντιπεριφερειάρχης Στρατής Κύτελης, ο δήμαρχος Λέσβου, Σπύρος Γαληνός, επικεφαλής ολιγάριθμης αντιπροσωπείας συμβούλων, χαμηλόβαθμη αντιπροσωπεία του στρατιωτικού σχηματισμού με επικεφαλής ένα συνταγματάρχη κι από ένα στέλεχος του Λιμενικού Σώματος και της Ελληνικής Αστυνομίας.

Έκπληκτοι οι συμμετέχοντες πολίτες παρακολουθούσαν την τελετή αρνούμενοι να αντιληφθούν το γιατί αυτό συνέβη φέτος. «Καλύτερα να μην έκαναν τίποτα και καλύτερα να μην ερχόταν κανείς τους», ειπώθηκε χαρακτηριστικά από παριστάμενο κάτοικο της περιοχής.

 

Πού ήσουνα, Στρατηγέ;

 

Τέτοιες μέρες σα σήμερα, πριν 92 χρόνια επέστρεφαν στα νησιά με σκυμμένο το κεφάλι οι αξιωματικοί του Στρατού που υποχώρησε και έχασε τη Μικρασία χωρίς ποτέ του να ηττηθεί. Αδυνατούσαν να καταλάβουν πώς έγινε αυτό. Αδυνατούσαν να αντιληφθούν το πώς προδόθηκαν. Και με κόκκινα από τη μάχη της φωτιάς και το θάνατο μάτια, δημιούργησαν το Κίνημα που οδήγησε στην εκτέλεση των έξ’ στο Γουδί. Το άλλοθι ενός ολόκληρου λαού που είδε ένα μεγάλο κομμάτι του, ένοπλο ή όχι, να χάνεται για πάντα στη Μικρασία μαζί με το όνειρο της Μεγάλης Ελλάδας. Το άλλοθι των εκατοντάδων χιλιάδων που ξεριζώθηκαν από τη Μικρασία για να ριζώσουν με χίλιες μύριες δυσκολίες στη νέα Ελλάδα…

Χρόνια τώρα συμμετέχω στην εκδήλωση τιμής στην εποποιία της Μικρασιατικής Εκστρατείας και μνήμης της Καταστροφής τού 1922. Στη Μυτιλήνη έχουμε και την τύχη του αγάλματος τιμής στους Μικρασιάτες πρόσφυγες που ήρθαν σε αυτήν τη γη. Το άγαλμα της Μικρασιάτισσας Μάνας. Όλα αυτά τα χρόνια δεν έλειπε κανένας. Κανένας, τουλάχιστον, από αυτούς που είναι υποχρεωμένοι να πάρουν μέρος στην εκδήλωση. Τα αδαμάντινα άστρα στους ώμους είναι βαριά. Και σημαίνουν πολλά πράγματα…

Δεν είναι πολλά χρόνια που φεύγοντας από την εκδήλωση, ένας Στρατηγός (και δεν είναι τυχαία κεφαλαίο το πρώτο γράμμα της λέξης Στρατηγός) μου έλεγε πως συμμετέχοντας στην εκδήλωση, ένιωσε την ανάγκη να πει στο άγαλμα της Μικρασιάτισσας Μάνας ένα συγγνώμη για τα λάθη των ομόβαθμών του στα μέτωπα της Μικρασίας εκείνο τον Αύγουστο του 1922…

Καλή σου ώρα, Στρατηγέ μου, αλλά την περασμένη Κυριακή ο ομόβαθμός σου έλειπε. Δεν έστειλε καν τον υφιστάμενό του Ταξίαρχο αν για κάποιο λόγο απουσίαζε δικαιολογημένα. Ή έστω τον Επιτελάρχη του. Αν και καμμιά δικαιολογία δεν έχει ο επικεφαλής των Ενόπλων Δυνάμεων στον τόπο αυτόν, να απουσιάσει από μια τέτοια εκδήλωση τιμής και μνήμης. Σε έναν τόπο που ένας στους δυο είναι πρόσφυγας, οι Ένοπλες Δυνάμεις εκπροσωπήθηκαν από τον… προσωπάρχη!

Πάνε 92 χρόνια από τότε που σε τυπογραφείο της Μυτιλήνης τυπώθηκε η προκήρυξη του Κινήματος των υπό το Νικόλαο Πλαστήρα στρατιωτικών. 92 χρόνια μετά, τα σκυμμένα κεφάλια εκείνων των ημερών τα διαδέχτηκαν πολλά, πολλά αδαμάντινα γαλόνια, αλλά λίγο, πολύ λίγο ρωμαίικο φιλότιμο…

Στρατής Μπαλάσκας

emprosnet.gr

, , , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *