2 thoughts on “Κάνε κράτει μπάρμπα Γιάννη | Toυ Βλάση Αγτζίδη

  1. Sabbathai Zewi καί κεμαλισμός

    Ὥς συνέχεια τοῦ ἄρθρου μέ τίτλο Sabbathai Zewi (1626-1676), ἕνας Ἰουδαῖος ψευδομεσσίας στά χρόνια τῆς τουρκοκρατίας, τοῦ Πρωτοπρ. Βασιλείου Γεωργοπούλου, Λέκτορα Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ., (περιοδ. διάλογος, τ. 60, Ἀπρ.-Ἰούν. 2010), εἶναι, νομίζουμε, ἀπαραίτητο νά συνδέσουμε τά δεδομένα γιά τόν ἐν λόγῳ ψευδομεσσία, μέ τό σήμερα καί μάλιστα μέ τό μεῖζον γεγονός πού συγκλόνησε τόν ἀπανταχοῦ ἑλληνισμό τοῦ 20οῦ αἰώνα, τήν Μικρασιατική Καταστροφή.
    Τά παρακάτω θεωροῦμε ὅτι διαφωτίζουν τό πνευματικό πλαίσιο, τῶν δυνάμεων πού ἐνήργησαν, ἀλλά ἑνίοτε καί πού ὑποκίνησαν τήν δράση τοῦ κεμαλισμοῦ, μέ κύριο στόχο τους τήν βίαιη ἐξαφάνιση τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἀπό τά ἐδάφη τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, Ἀνατολικῆς Θράκης, Πόντου, Κωνσταντινουπόλεως καί Κύπρου, γεγονότα πού συνεχίζουν καί ἀπασχολοῦν ὄχι μόνο τούς ἱστορικούς καί τά προσφυγικά σωματεῖα ἀλλά καί μεγάλο μέρος τῶν νεοτέρων Ἑλλήνων τρίτης καί τέταρτης γενιᾶς ἔκτοτε.
    Κατά τόν 15ο αἰώνα οἱ σεφαραδίτες Ἑβραῖοι οἱ ἐγκατεστημένοι στήν ἱβηρική χερσόνησο, ὑποχρεώθηκαν ἀπό τούς Ἱσπανούς αὐτοκράτορες εἴτε νά ἐγκαταλείψουν τίς μυστικές τελετές πού ἐπιτελοῦσαν, νά ἀπαρνηθοῦν τόν ἰουδαϊσμό καί νά βαπτισθοῦν χριστιανοί (παπικοί), εἴτε ἐκδιώχθηκαν ἀπό τίς χῶρες διαμονῆς τους . Ὁρισμένοι ἀπό αὐτούς βρῆκαν καταφύγιο στό Μαρόκο καί ἄλλοι στήν Ὀθωμανική Αὐτοκρατορία (Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Θεσσαλονίκη). Κατά πᾶσα πιθανότητα, σέ αὐτούς τούς σεφαραδίτες Ἑβραίους βρῆκε ὁ Σαμπαταϊσμός πρόσφορο ἔδαφος γιά νά διαθοθεῖ. Ὁ Σαμπαταϊσμός, ἡ κίνηση τοῦ Σαμπατάϊ Ζεβί , ἦταν μία μυστική ἑβραϊκή σέκτα, ἡ ὁποία ἐμφανίστηκε στή τουρκοκρατούμενη Θεσσαλονίκη τόν 17ο αἰώνα. Τά μέλη της, οἱ λεγόμενοι «ντονμέδες» (πιθανή προέλευση ἐκ τοῦ τουρκ. dönmek=ἐπιστρέφω, μεταστρέφομαι) ζοῦσαν μία διπλή ζωή. Έφεραν μουσουλμανικά ὀνόματα, ἐξωτερική ἐμφάνιση καί συμπεριφορές μουσουλμάνου, ἀλλά μυστικά πίστευαν στόν Ἑβραῖο ψευδομεσσία Σαμπατάι Ζεβί (1626-1676), στό ὄνομα τοῦ ὁποίου τελοῦσαν προσευχές καί τελετές κάτω ἀπό ἀπόλυτη μυστικότητα. «Μία φορά τό χρόνο (στήν διάρκεια τῆς ἐτήσιας ἑορτῆς τῶν ντονμέδων, τοῦ ‘Ἀμνοῦ’), σβήνουν τά κεριά κατά τό δεῖπνο στό ὁποῖο τελοῦνται ὄργια καί τελετές ἀνταλλαγῆς συζύγων (γυναικῶν). Τά τεκτενόμενα αὐτά γίνονται τή νύχτα τῆς ἑορτῆς τῶν γενεθλίων τοῦ Σαμπατάι Ζεβί. Οἱ ντονμέδες πιστεύουν ὅτι τά παιδιά πού θά γεννηθοῦν μετά ἀπό τέτοιες συζεύξεις θεωροῦνται ἅγια» .
    Τό 1911, σέ κάποιο ξενοδοχεῖο τῆς Ἱερουσαλήμ, σέ συνέντευξή του στόν δημοσιογράφο καί ἐκδότη ἑβραϊκῶν ἔργων Itamar Ben-Avi, ὁ κρυπτο-Ἑβραῖος μετέπειτα δικτάτορας Μουσταφά Κεμάλ, κάτω ἀπό τήν ἐπήρεια ἀλκοόλ, ὁμολογεῖ: «Εἶμαι ἀπόγονος τοῦ Σαμπατάι Ζεβί, ὄχι πράγματι Ἑβραῖος ὁ ἴδιος, ἀλλά φλογερός θαυμαστής τοῦ προφήτη σας. Ἡ γνώμη μου εἶναι ὅτι κάθε Ἑβραῖος σ΄ αὐτή τή χώρα θά ἔκανε καλά νά γίνει μέλος τῆς παράταξής του».
    Μετά ἀπό 10 ἡμέρες, κατά τή διάρκεια μίας δεύτερης συνέντευξής του στόν ἴδιο δημοσιογράφο, ὁ Κεμάλ ἐπανέρχεται: «Ἔχω στό σπίτι μου μία ἑβραϊκή Βίβλο τυπωμένη στή Βενετία. Εἶναι μᾶλλον παλαιά, θυμᾶμαι δέ τόν πατέρα μου πού μέ ὁδηγοῦσε σέ ἕναν καραΐτη δάσκαλο, ὁ ὁποῖος μοῦ μάθαινε νά τήν διαβάζω». Καί ὁ δημοσιογράφος Ben-Avi συνεχίζει: «Σιώπησε γιά ἕνα λεπτό, τά μάτια του ἔψαχναν κάτι ἀόριστα. Καί ἐπανέρχεται λέγοντας: ‘Shema Yisra’el, Adonai Elohenu, Adonai Ehad! (δηλαδή, Ἄκουε Ἰσραήλ, Κύριος ὁ Θεός ἡμῶν, μόνος Κύριος)’ (μετ. τῆς συγγρ.). ‘Αὐτή εἶναι ἡ σημαντικότερη προσευχή μας, Captain’. ‘Καί ἡ δική μου μυστική προσευχή ἐπίσης, cher monsieur’, ἀπάντησε, ξαναγεμίζοντας τά ποτήρια μας», καταλήγει ὁ δημοσιογράφος .
    Δηλαδή, ὁ Μουσταφά Κεμάλ ὁμολογεῖ ὁ ἴδιος πρός τόν Ἑβραῖο δημοσιογράφο Itamar Ben-Avi πώς ἡ προσωπική του μυστική προσευχή, ὡς ὁπαδοῦ τοῦ Σαμπατάι Ζεβί, εἶναι ἀκριβῶς ἡ προσευχή τῶν Ἑβραίων. Ὡστόσο, ὁ Ζεβί γύρω στά μέσα τοῦ 17ου αἰώνα αὐτοανακηρύχθηκε «Μεσσίας» . Ἔτσι, σύμφωνα μέ κείμενο πού φυλάσσεται στήν Ἐθνική Βιβλιοθήκη τῆς Ἱερουσαλήμ σχετικό μέ τόν Σαμπαταϊσμό καί τούς ντονμέδες «Ὁ Σαμπατάι Ζεβί καί κανείς ἄλλος εἶναι ὁ πραγματικός Μεσσίας. Ἄκουε Ἰσραήλ, Κύριος ὁ Θεός ἡμῶν, μόνος Κύριος» (μετ. τῆς συγγρ.). Ἐξ ἄλλου, στή σελίδα τίτλου μίας ἐπιτομῆς ἑβραϊκῶν νομικῶν κειμένων, τῆς Nahalat Shiv’ah, σέ ἔκδοση τοῦ Ἄμστερνταμ τοῦ 1666, ἀναγράφεται: «Ἐλήλυθεν ὁ Μεσσίας, ὁ υἱός Δαβίδ» μέ σαφή ἀναφορά στό ψευδομεσσία Σαμπατάι Ζεβί, ὁ ὁποῖος προανήγγειλε τήν λεγόμενη ἐπικράτησή του τή χρονιά αὐτή (1666) . Τό πλῆθος τῶν ὀπαδῶν του ἀλλά καί οἱ ἀλλοπρόσαλλες συμπεριφορές του θά συντελέσουν ὥστε μέ τήν παρέμβαση τῶν ραβίνων τῆς Κωνσταντινούπολης στόν Σουλτάνο νά φυλακιστεῖ . Ἀργότερα δήλωσε ὅτι μετεστράφη πρός τόν μουσουλμανισμό (1666).
    Ὁ Κεμάλ εἶχε σοβαρούς λόγους νά ἀποκρύπτει τήν ντονμεδική (κρυπτο-εβραϊκή) καταγωγή του. Οἱ ντονμέδες, οἱ ὁποῖοι παντρεύονταν μεταξύ τους, θεωροῦνταν αἱρετικοί τόσο ἀπό τούς μουσουλμάνους ὅσο καί ἀπό τούς Ἑβραίους. Φημίζονταν γιά τόν ἀκόλαστο καί μέθυσο βίο τους (ὁ Μουσταφά Κεμάλ, ὁ λεγόμενος πατέρας τῶν Τούρκων, πέθανε σέ ἡλικία 57 ἐτῶν ἀπό κήρωση ἤπατος λόγῳ ἀλκοόλ). Ἀντλοῦσαν τό δικαίωμα αὐτό ἀπό τήν ἀπομάκρυνση τῆς πίστεώς τους ἀπό τίς ἐντολές τῆς Βίβλου, κάτω ἀπό τή νέα ἑρμηνεία πού προσέδιδε ὁ Σαμπατάι Ζεβί καί ἡ ὁποία περιγράφεται ἀπό τόν Yitzchak Ben-Zvi στό βιβλίο του γιά τίς χαμένες ἑβραϊκές κοινότητες The Exiled and the Redeemed .
    Τό παρόν κείμενο σκοπό εἶχε νά ἐπισημάνει τήν σχέση τῆς ἰουδαϊκῆς αἵρεσης τοῦ Σαμπαταϊσμοῦ πού ἐμφανίστηκε τόν 17ο αἰώνα στήν Ὀθωμανική Αὐτοκρατορία μέ τόν κεμαλισμό τοῦ 20οῦ κυρίως αἰώνα.
    Ὡς γνωστόν, ἰουδαϊσμός καί μουσουλμανισμός πορεύονταν ἀνά τούς αἰῶνες, ἐπί τῶν ἐδαφῶν μας, παράλληλα, συμπληρώνοντας ὁ ἕνας τόν ἄλλον καί πάντα εἰς βάρος ἡμῶν τῶν ὀρθοδόξων. Στήν περίπτωση τοῦ κεμαλισμοῦ ὅμως, συμβαίνει καί κάτι ἐπιπλέον: Ὁ μουσουλμανισμός παραγκωνίζεται καί ταυτόχρονα ἀποδεικνύεται ἐπίπλαστος. Χρησιμεύει ἁπλῶς ὡς ἐπικάλυμα ἑνός κρυπτο-ἑβραϊσμοῦ, ὁ ὁποῖος, μέ τήν οἰκονομική βοήθεια τῶν κέντρων ἐξουσίας πού ἤλεγχαν ἤ ἐπηρέαζαν οἱ Ἑβραῖοι (μπολσεβίκων, εὐρωπαϊκῶν κυβερνήσεων, πολυεθνικῶν κ.λπ.), ἀσέλγησε μέ κάθε τρόπο πάνω στόν Μικρασιατικό Ἑλληνισμό, μέ τελικό σκοπό τήν μαρτυρικῷ τῷ τρόπῳ ἐξαφάνισή του ἀπό τά πατρογονικά του ἐδάφη.
    Κατόπιν ὅλων τούτων, καί πολλῶν ἄλλων γεγονότων τοῦ βίου καί τῆς πολιτείας τοῦ ἐν λόγῳ ἡγέτου, τά ὁποῖα αἰσχρόν ἐστι καί λέγειν (στό Διαδίκτυο ὑπάρχει πλῆθος ἀναφορῶν), γίνεται, νομίζουμε, ἀντιληπτό τό πνευματικό πλαίσιο τοῦ κεμαλισμοῦ καί τῶν θερμῶν ὀπαδῶν καί ἀπογόνων του, τῶν «γκρίζων λύκων». Εἴθε ὁ Θεός νά ἀπαλλάξει τόν κόσμο ἀπό αὐτήν τήν μάστιγα.

    Γεωργία Χριστοδούλου-Τερζῆ
    Πτ. Γαλλ. Γλ. & Φιλ.
    Νοέμβριος 2010

  2. Γράφει η παραπάνω κυρία: “..ὁ κρυπτο-Ἑβραῖος μετέπειτα δικτάτορας Μουσταφά Κεμάλ”

    Μα όλοι ξέρουν ότι ο πατέρας του Μουσταφά Κεμάλ ήταν ο Αλβανός Αλή Ριζά.

    Φτάνει πια με τον αποπροσανατολιστικό αντισημιτισμό, όπου κάποιοι θέλουν να αποδείξουν σώνει και καλά ότι για όλα φταίνε οι Εβραίοι!

    Ποιοί Εβραίοι κυρία μου;

    Εβραίοι ήταν ο Δημήτριος Γούναρης, ο βασιλιάς Κωσταντίνος (Γκλίξμπουργκ με γυναίκα τη βασ. Σοφία Χοετζόλερν) και η υπόλοιπη συμμορία που οδήγησαν στη Μικρασιατική καταστροφή και τόσο καλά τα έχουν γράψει οι νοήμονες Μικρασιάτες, ιστορικοί και μή, σε άλλες σχετιθκές συζητήσεις για τη Δίκη των Έξ και την αθώωση των υπευθύνων της Καταστροφής;

Απάντηση