Η Έφεσος της ύστερης αρχαιότητας (3ος- 7ος αιώνας)

Του Πέτρου Μεχτίδη

Η Έφεσος της ύστερης αρχαιότητας ανήκει στη μεγάλη κατηγορία των πολλών και σημαντικών αρχαίων πόλεων, οι οποίες – κατά την ύστερη αρχαιότητα- από ‘μεγαλουπόλεις’ και ‘μητροπόλεις’ με παγκόσμια εμβέλεια είτε μετατράπηκαν σε μικρότερες πόλεις, απλά διοικητικά κέντρα της ευρύτερης περιοχής, είτε εγκαταλείφθηκαν. Οι καταστροφές του 3ου αιώνα μ.Χ. είχαν για την Έφεσο δραματικές συνέπειες. Για πολλά χρόνια τα ερείπια δεν επισκευάζονταν και η οικονομία παρέμενε στάσιμη με αποτέλεσμα η πόλη να μην επανέλθει στο προγενέστερο μεγαλείο της. Η ανάκαμψη ήρθε, σε μικρή όμως κλίμακα, στα τέλη του 4ου και στις αρχές του 5ου αιώνα. Όμως ο χώρος που καταλάμβανε η πόλη ήταν πολύ μικρότερος από τη ρωμαϊκή Έφεσο και η παρακμή ήταν εμφανής τόσο στα κοσμικά όσο και στα θρησκευτικά- χριστιανικά κτίρια.

    1. Το βυζαντινό υδραγωγείο της Εφέσου και ο νεότερος οικισμός Αγιασολούκ , επιστολικό δελτάριο των αρχών του 20ου αιώνα (συλλογή Π. Μεχτίδη)

Απόσπασμα από το άρθρο μου που δημοσιεύθηκε στην ‘Εικονογραφημένη Ιστορία, τεύχος 524, Φεβρουάριος 2012

, ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *