«My poem» (Το ποίημά μου). Ενα ποίημα της Νάνσυ Χόρτον

0
530

horton-nansy

Στη μνήμη της το Δίκτυο Μικρασιάτης δημοσιεύει ένα από τα ποιήματα της  στα αγγλικά και στην ελληνική μετάφραση από τον Αρη Αντάνη.

my  poem

My poem has written me today.

It has plucked my flesh and left me

to lie on the sand like the spine of a fish.

 

It has drawn my fluid to replenish

the growth that nets the hemispheres.

Today  my poem has written me

 

into the greater alphabet

of its theme. My most fleeting

thoughts have acquired

 

a new eminence, they are diffused

over the telegraph wires above the earth,

humming an urgent message that adds

 

to the fullness  of all of  life.

It has written me into the vowels

at the confluence  of rivers

 

and the swift helix of a blown thistle.

I have nourished my poem

till my bones mark the white sand,

 

like the clear salt at September’s crest!

Let a loop of the tide’s arm

reach down and carry me off.[]

                                                         Nancy Horton

 

————————————————————————————————-

το  ποίημά  μου

(Translation into Greek, by Mr. Aris Adanis, e-mail: arimari@otenet.gr)

 

Το ποίημά  μου με  έγραψε, σήμερα!

Μάδησε  τη σάρκα μου και μ’ άφησε

ξαπλωμένη πάνω στην άμμο, σαν σκελετό ψαριού.

 

Ρούφηξε όλο το χυμό μου  για ν’ ανανεώσει

τον όγκο που  ενώνει με δίχτυα  τα  ημισφαίρια.

Σήμερα, το ποίημά μου με έγραψε

 

στο μεγαλύτερο αλφάβητο του θέματός  του.

Οι πιο φευγαλέες σκέψεις  μου έχουν ανακτήσει

μια νέα υπεροχή, διαχέονται  μέσα απ’ τα καλώδια

 

του  τηλέγραφου,   πάνω απ’ τη γη  και  ψιθυρίζουν

κατεπείγον μήνυμα, να φτάσει  και ν’ αποκαλύψει

την πληρότητα   μιας ολόκληρης  ζωής.

 

Το ποίημά μου μ’ έγραψε μες  τα φωνήεντα,

στις συμβολές των ποταμιών  και στου αγκαθόβατου 

τους έλικες, που στροβιλίζονται στον άνεμο.

 

Όμως κι εγώ το ποίημά μου τροφοδοτούσα πάντα,

ώσπου  τα οστά μου να  αφήσουν  τα σημάδια τους  

στην άσπρη άμμο, σαν  την καθάρια αλμύρα

 

πάνω σ’ ένα  αφρισμένο κύμα του «Φλεβάρη»*.

Και  τότε ας  με φτάσει το χέρι της παλίρροιας,  

να με αγκαλιάσει  και να με πάρει μακριά. []

Νάνση Χόρτον

(Μετάφραση: Άρις Αντάνης)

arimari@otenet.gr

*Στο ποίημα η Nancy γράφει «Σεπτέμβρη». Το «Φλεβάρη» είναι του μεταφραστή αφού ταξίδεψε στις 18 Φεβρουαρίου 2016

Διάβασα το ρεπορτάζ για το ταξίδεμα της αγαπητής μας φίλης  Nancy Horton  καθώς και τη  νεκρώσιμη ακολουθία που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 5/3/2016 και ώρα 11.00 στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου (Saint Paul),  στην οδό Φιλελλήνων 27,  στο Σύνταγμα. (ΑΘΗΝΑ)

Πριν από αρκετό καιρό πράγματι είχα μεταφράσει το ποίημά της Passage”, αλλά αυτό το είχα κάνει για χάρη του Πόρου και του Λεμονοδάσους μας.

Τώρα σας επισυνάπτω ένα άλλο ποίημα της Nancy Horton, πάλι με δική μου λογοτεχνική μετάφραση και τίτλο «My poem» (Το ποίημά μου).

Αυτή τη φορά,  ας μου επιτραπεί,  παρακαλώ θερμά,  να το αφιερώσω στην ανάμνησή της και στην πάναγνη ψυχούλα της, που καθρεφτιζόταν ολοκάθαρη στο πρόσωπο και στα μάτια της, έτσι,  όπως την γνώρισα προσωπικά, αλλά και στα χείλη της,  που μόνο καλά λόγια είχαν να πουν για όλους μας και βέβαια για την Ελλάδα – και τον Πόρο – που λάτρεψε.

Αυτοί,  οι  δικοί της  στίχοι, νομίζω πως  είναι οι πιο κατάλληλοι για να  τη συνοδεύουν στο ταξίδι της, μαζί με τις σκέψεις μας.

Όλοι οι κύκλοι των επί μέρους   χαρισμάτων  τής  Nancy Horton, όλη η μόρφωση και  η παιδεία της, οι αξίες  και τα αξιώματα και  οι καταβολές,  όλη η ευγένεια και  η φινέτσα της,   είναι κύκλοι «υπάλληλοι» και περικλείονται  στον μεγάλο κύκλο της καλοσύνης, που έρρεε άπλετα από την ψυχή της και μας συνέπαιρνε όλους μας.

Με όλη μου την τιμή, την υπόληψη και το σεβασμό

Ο φίλος της

Άρις Αντάνης  arimari@otenet.gr

Σχόλια από Facebook

Σχόλια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here