By 17 Μαΐου 2010 12 Σχόλια

Η ΟΠΣΕ σε δήλωση πολιτικής αγωγής ζητά να απορριφθεί η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας της δίκης των Εξι

Το σωματείο με την επωνυμία «ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ» προέβη με τον δικηγόρο Κωνσταντίνο Κατερινόπουλο σε δήλωση πολιτικής αγωγής στην δίκη, κατά Του Μιχάλη Πρωτοπαπαδάκη και ζητά να απορριφθεί η αίτηση επανάληψη της διαδικασίας της δίκης και να μην αναθεωρηθεί η από 15 Νοεμβρίου 1922 απόφαση του Έκτακτου Επαναστατικού Στρατοδικείου Αθηνών.

Ως σωματείο πληροφορηθήκαμε για τη δίκη τη Δευτέρα 10/5 και δεν υπήρχε καθόλου χρονικό περιθώριο, ούτε πρόσβαση στη δικογραφία.

Μάλιστα, η παράσταση έγινε υπό δύσκολες συνθήκες καθώς το πρωί επί 20 λεπτά ο Εισαγγελέας Έδρας, κ. Τσάγγας δεν παραλάμβανε τη δήλωση πολιτικής αγωγής με διάφορα δικονομικά προσχήματα και τελικά αναγκάστηκα να προσφύγω στον Εισαγγελέα του Άρειου Πάγου κ. Τέντε όπου κατόπιν εντολής του η γραμματεία της Εισαγγελίας παρέλαβε το δικόγραφο.

Από τον συνήγορο της Ομοσπονδίας Κωνσταντίνο Κατερινόπουλο, έγινε εκτεταμένη προφορική ανάπτυξη στο ακροατήριο και η προθεσμία για το υπόμνημα είναι για τη Δευτέρα 17/5. Ζητήθηκαν τα έγγραφα της δικογραφίας για να γραφεί το υπόμνημα και δεν δόθηκαν αυθημερόν αλλά υποβλήθηκε γραπτή αίτηση και χορηγήθηκαν σήμερα.

ΤΑ ΚΥΡΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΕΙΝΑΙ :

Ο κατηγορούμενος για τον οποίο ζητείται η ακύρωση της απόφασης καταδικάστηκε για τα εγκλήματα «της εσχάτης προδοσίας και της ηθικής αυτουργίας στην πράξη άλλου συγκατηγορουμένου του [Χατζηανέστης] για την πράξη της παράδοσης στον εχθρό μεγάλων τμημάτων του στρατού και για την παρεμπόδιση συνάθροισης αυτού και συνακόλουθα τη σφαγή και τον ξεριζωμό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας».

Τα εγκλήματα για τα οποία αυτοί κατηγορήθηκαν ήταν :

Α) ότι με τις πράξεις και παραλείψεις τους σχετικά με τον πόλεμο ήταν ότι ενήργησαν παράνομα και εν γνώσει τους με τρόπο που μπορούσε να ενισχύσει τις πολεμικές δυνάμεις του εχθρού και να βλάψει τις πολεμικές δυνάμεις της ελληνικής Πολιτείας, καθόσον η κύρια κατηγορία αφορούσε την απόσυρση του στρατού από όλο το δυτικό μέτωπο την κρίσιμη περίοδο του Ιουλίου Αυγούστου 1922, όπως ιδίως την απόσυρση μεταξύ Μπέλ Τεπέ και υψωμάτων Κιοπουρλού, και την αποστολή 22.000 στρατιωτών στην Θράκη την περίοδο 13/8- 2/9/1922 με αποτέλεσμα να μείνουν ακάλυπτα χιλιάδες χιλιόμετρα του μικρασιατικού μετώπου, β)την άτακτη και βεβιασμένη υποχώρηση αντί της ανασύνταξης και συντεταγμένης κάλυψης του μικρασιατικού ελληνισμού και η παράδοση οπλισμού και εφοδίων στον εχθρό και ως εκ τούτου να επέλθει η ήττα του Ελληνικού Στρατού και η καταστροφή του μικρασιατικού Ελληνισμού,

Β) Ότι με τις πράξεις και παραλείψεις εγκατέλειψαν τους άμαχους Έλληνες με αποτέλεσμα αυτοί να σφαγιαστούν από τους Τούρκους και οι υπόλοιποι να μετατραπούν σε πρόσφυγες και έτσι ευνόησαν τις πολιτικές βλέψεις του εχθρού πάνω στο έδαφος που παραχωρούσε η συνθήκη των Σεβρών στην Ελλάδα (ο οποίος εχθρός σκοπούσε στη γενοκτονία και ξεριζωμό των Ελλήνων) και ενήργησαν εν γνώσει με τρόπο που μπορούσε να μειώσει την πίστη των πολιτών στο Ελληνικό κράτος, κάτι που συντελέστηκε αφού αυτοί έμειναν μόνοι και αβοήθητοι στο μένος των τουρκικών στρατευμάτων που έκαψαν τη Σμύρνη και λεηλάτησαν σκότωσαν και έδιωξαν το σύνολο του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας.

Κατά συνέπεια δεν μπορεί να αποκλεισθεί από τους κατοίκους και τους απόγονους των τμημάτων εκείνων της Ελληνικής Επικράτειας που ενώ με βάση τη συνθήκη των Σεβρών ανήκαν στο Ελληνικό Κράτος, Μικρά Ασία και Ανατολική Θράκη, έπεσαν οριστικά στα χέρια του εχθρού [Οθωμανικό και στη συνέχεια Τουρκικό Κράτος], από τις πράξεις και παραλείψεις των τότε κατηγορούμενων και καταδικασθέντων, να παραστούν διά των συλλόγων και σωματείων τους ως πολιτικώς ενάγοντες.

Αυτό διότι ναι μεν οι συγκεκριμένες διατάξεις προστατεύουν το έννομο αγαθό της κρατικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας του κράτους, αλλά ταυτόχρονα αποσκοπούν και στην προστασία των εννόμων αγαθών της περιουσίας και της ιδιοκτησίας των πολιτών του κράτους που κατοικούν στις εν λόγω περιοχές του κράτους που αποσπάστηκαν τελικά από την Ελληνική Κυριαρχία και περιήλθαν στο Τουρκικό Κράτος. Το αποτέλεσμα ήταν 2.100.000 Έλληνες μικρασιάτες, να ξεριζωθούν από τα πανάρχαια πατρογονικά τους εδάφη, πολλοί από αυτούς να θανατωθούν και αυτοί που σώθηκαν να καταφύγουν πρόσφυγες στην υπόλοιπη Ελλάδα και στις πόλεις αυτής χάνοντας εν τω μεταξύ την ακίνητη ιδιοκτησία τους γη και σπίτια καθώς και το σύνολο σχεδόν της κινητής περιουσίας τους καθώς και τις εμπορικές και βιοτεχνικές επιχειρήσεις τους, αλλά κυρίως της βιοτικής σχέσης κάθε Έλληνα με την εστία του, καθώς και του ηθικού και κοινωνικού δεσμού του με τη γη των προγόνων του πέρα και έξω από κάθε υλική αξία. Τα έννομα αυτά αγαθά της ιδιοκτησίας και της περιουσίας των προσφύγων καθώς και της ζωής όσων σκοτώθηκαν, αλλά κυρίως της βιοτικής σχέσης με την εστία τους και του ηθικού και κοινωνικού δεσμού του κάθε Έλληνα με τη γη των προγόνων του πέρα και έξω από κάθε υλική αξία, προστατεύουν εξίσου με σαφήνεια οι σχετικές ποινικές διατάξεις.

Η Ομοσπονδία μας αποτελείται από 185 σωματεία Ελλήνων μικρασιατών προσφύγων, μέλη των οποίων, είναι περισσότεροι από (300.000) τριακόσιες χιλιάδες απόγονοι [παιδιά, έγγονοι και δισέγγονοι] των προσφύγων του 1922.

Σύμφωνα με το καταστατικό μας, σκοπός της ομοσπονδίας είναι η διατήρηση και η συνέχιση στο μέλλον της μνήμης των πατρογονικών εδαφών και των χαμένων πατρίδων όλων των μικρασιατών προσφύγων και η προβολή και διεκδίκηση των ιστορικών και απαράγραπτων δικαιωμάτων του προσφυγικού ελληνισμού και των θυμάτων του διωγμού των ετών 1922-1924, καθώς επίσης και η διατήρηση της μνήμης και της σύνδεσης των απογόνων των προσφύγων με την προγονική κληρονομιά.

Κατά συνέπεια η ομοσπονδία μας ως καθολικός και αντιπροσωπευτικός φορέας των (3.500.000) τριών εκατομμυρίων πεντακοσίων χιλιάδων απογόνων των μικρασιατών προσφύγων στην Ελλάδα εκφράζει τη συλλογική συνείδηση και μνήμη του προσφυγικού ελληνισμού.

Είναι σαφές ότι οι πράξεις και οι παραλείψεις των κατηγορούμενων για τις οποίες αυτοί καταδικάστηκαν προκάλεσαν την μικρασιατική καταστροφή και την έξοδο-ξεριζωμό του ελληνισμού της Μικράς Ασίας, από τις πατρογονικές ρίζες του, μετά από 3.000 χρόνια παρουσίας στην Μικρά Ασία.

Οι πράξεις και οι παραλείψεις των κατηγορουμένων προκάλεσαν την καταστροφή της ιδιοκτησίας και της περιουσίας αλλά κυρίως προκάλεσαν την ολοσχερή καταστροφή της βιοτικής σχέσης με την εστία τους και του ηθικού και κοινωνικού δεσμού των μικρασιατών Ελλήνων με τη γη των προγόνων τους και έτσι η καταστροφή αυτού του ιστορικού δεσμού των προγόνων των μελών των σωματείων μας συνιστά στο διηνεκές ηθική βλάβη σε βάρος των προγόνων μας και ημών όχι μόνο ή κυρίως ως άτομα, αλλά ως η εκφρασμένη συλλογική οντότητα του μικρασιατικού ελληνισμού που ενσαρκώνεται στην συλλογική μνήμη και στην ιστορική συνέχεια των απογόνων των αρχικών προσφύγων, όπως αυτή πλέον εκφράζεται μέσα από τις συλλογικές οργανώσεις του προσφυγικού ελληνισμού, συλλογικός φορέας και εκφραστής των οποίων είναι η δική μας Ομοσπονδία.

Αυτή η στο διηνεκές ηθική βλάβη που έχουν υποστεί όλοι οι απόγονοι των μικρασιατών προσφύγων και η ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης των πατρίδων καθώς και της αίσθησης απόδοσης δικαίου και δικαιοσύνης όπως εκφράστηκε με την απόφαση του Έκτακτου Επαναστατικού Στρατοδικείου Αθηνών, είναι εκείνη που νομιμοποιεί τη σημερινή μας παράσταση ως πολιτική αγωγή, στη δίκη που έχει ανοίξει με την αίτηση επανάληψης της δίκης.

Τυχόν αθώωση των καταδικασθέντων με αποδοχή της αίτησης συνιστά ευθεία προσβολή της συλλογικής μνήμης όλων των απογόνων των μικρασιατών προσφύγων και προσβάλλει βάναυσα την ιστορική τους μνήμη και βέβαια συνιστά βάναυση προσβολή των σκοπών των σωματείων μελών μας και της Ομοσπονδίας μας.

Για το λόγο αυτό έχουμε έννομο συμφέρον στην παρούσα δήλωση παράστασης πολιτικής αγωγής και ζητούμε να καταδικαστεί ο αιτών στην αποκατάσταση της ηθικής βλάβης του σωματείου μας, από τις πράξεις του κατηγορούμενου, καθόσον η σχετική προσβολή εξακολουθεί και παράγει τα έννομα αποτελέσματα της στο διηνεκές σε συνδυασμό με την κρινόμενη ενέργεια του απογόνου του αιτούντος να ακυρώσει σήμερα σε ενεστώτα πλέον χρόνο, την ιστορική εκείνη απόφαση που αποτέλεσε την δικαίωση για τους πρόσφυγες και να επιδιώξει την εκ των υστέρων και μετά 86 έτη την αθώωση των καταδικασθέντων με σκοπό και επιδιωκόμενο αποτέλεσμα να μείνει ιστορικά αδικαίωτη η μεγαλύτερη σύγχρονη εθνική καταστροφή και βέβαια να προσβληθεί με μόνη την υποβολή της κρινόμενης αίτησης, βάναυσα η ιστορική συλλογική μνήμη των μελών μας όπως αυτή εκφράζεται και επιδιώκεται να διατηρείται στο διηνεκές, από τους σκοπούς του Σωματείου μας.

Σχόλια από Facebook

Σχόλια

About the Author:

12 Σχόλια "Η ΟΠΣΕ σε δήλωση πολιτικής αγωγής ζητά να απορριφθεί η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας της δίκης των Εξι"

Trackback | Comments RSS Feed

  1. Ο/Η Κυριάκος Βλασιάδης λέει:

    Συγχαρητήρια στην Ο.Π.Σ.Ε. για την ενέργειά της αυτή,καθ’όσον,πράγματι εκφράζει την συνείδηση όλων των Μικρασιατών προσφύγων,απογόνων των εκριζοθέντων, που προκάλεσε η προδοσία εκείνων που ήσαν αίτιοι της μεγαλύτερης καταστροφής του Ελληνισμού. Δεν επιτρέπεται να δικαιωθούν. Τους αρκεί που δόθηκαν τα ονόματά τους σε οδούς μερικών ελληνικών πόλεων. Φτάνει!!!

  2. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Όσοι δημοσιεύουν αντιρρήσεις για την αναψηλάφηση της Δίκης του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, θα ήταν καλό να είναι επιφυλακτικοί, επειδή με την φανατισμένη εμμονή τους στην άρνηση θέτουν εαυτούς στο περιθώριο της κοινωνίας, στην οποία ανήκει και ο πληθυσμός των απογόνων των θυμάτων της Μικρασιατικής τραγωδίας. Ας ακολουθήσουν το παράδειγμα του κ. Βλάση Αγτζίδη, που είναι ο υποκινητής των αντιρρήσεων. Ο κ. Αγτζίδης, σε τηλεοπτική εκπομπή, όταν ρωτήθηκε δύο φορές αν οι Έξι ήσαν προδότες, δεν απάντησε. Αν έλεγε ΟΧΙ, θα ερχόταν σε αντίθεση με κάποιους ακραίους που προτιμούν ένα δικτατορικό έκτακτο στρατοδικείο από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Αν απαντούσε ΝΑΙ, θα ερχόταν σε αντίθεση με το σύνολο του ελληνικού λαού και της βάσης των συλλόγων-μελών της ΟΠΣΕ. Σοφά, λοιπόν, δεν απάντησε.
    Δεν μπορώ να πιστέψω πως η ιερή μνήμη των θυμάτων της Καταστροφής στηρίζεται σε ένα βάρβαρο έγκλημα. Αν θέλουμε να βρούμε τους υπεύθυνους για την τραγωδία, πρέπει να τους αναζητήσουμε έξω από τα σύνορά μας. Πάντως, για όσους ζητούν εκδίκηση, τονίζω ότι ο κύριος υπεύθυνος , Λόυδ Τζωρτζ, τιμωρήθηκε σκληρά από τον αγγλικό λαό, αλλά χωρίς να χυθεί αίμα, γι αυτό που έκανε στην Μικρασία.
    Όσο για την Πολιτική Αγωγή, αυτή δεν έχει θέση εδώ, επειδή ο εναγόμενος δεν έχει προκαλέσει καμία ζημία σε πρόσωπα που εκπροσωπεί η ΟΠΣΕ, ούτε σε οποιαδήποτε άλλα. Κείμενα σαν εκείνο που υπέβαλε η ΟΠΣΕ στο Δικαστήριο θα είχαν νόημα, αν η αναψηλάφηση γινόταν από την Βουλή. Η Βουλή εκπροσωπεί τον λαό και δέχεται να συζητήσει της απόψεις κάθε πολίτη. Η Δικαιοσύνη εκπροσωπεί το Σύνταγμα και αυτό μόνον έχει ως κριτήριο για τις αποφάσεις της.

  3. Ο/Η Τριανταφυλλιά Μήτρου λέει:

    Κύριε Πρωτοπαπαδάκη, είχαμε μιλήσει και τηλεφωνικά με αφορμή ένα άρθρο που είχα γράψει στην εφημερίδα Η Λαυρεωτική. Έχω παρακολουθήσει σχεδόν όλα τα σχόλιά σας στην ιστοσελίδα του Μικρασιάτη και εξακολουθώ φυσικά να μην αναγνωρίζω ακόμα ως ισχυρή την επιχειρηματολογία σας γιατί:
    – το γεγονός ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος χαρακτήρισε άνομο το στρατοδικείο και δήλωσε επίσημα στη Βουλή ότι οι έξι ήταν αθώοι φυσικά και δεν αποδεικνύει την αθωότητά τους, αφού ο ίδιος ο Βενιζέλος την επομένη της εκτέλεσης από τη Λοζάνη, όπου βρισκόταν, αναφέρει σε δημοσιογράφο της εφημερίδας Ματέν, ο οποίος ζητά τη γνώμη του για τη δίκη και την εκτέλεση, ότι: Η δίκη των Αθηνών δεν είχε την εμφάνισιν της παρανομίας την οποίαν θέλετε να της αποδώσετε. Η επ’ ακροατηρίω συζήτησις εξελίχθη κανονικώς, η συζήτησις δε αύτη ήτο επιβαρυντικώτατη δια τον Γούναρην και τους άλλους κατηγορουμένους. Σε παρατήρηση επίσης του δημοσιογράφου ότι οι κατηγορίες δεν ήταν επαρκείς για μια καταδίκη σε θάνατο απαντά: Δεν είναι ακριβές ότι η απόφασις, ως θέλετε να την παραστήσετε, ήτο μία πολιτική εκδίκησις, αλλά μια τιμωρία ήτις επεβλήθη εις τους κυβερνήσαντας την Ελλάδα, τους προκαλέσαντας την ήτταν δια να σώσουν την καμαρίλαν. Εξάλλου για ποιο λόγο θα έπρεπε να βαραίνει στη συνείδηση των Μικρασιατών η γνώμη του Βενιζελου ο οποίος λίγα χρόνια μετά δε διστάζει να προτείνει για Νόμπελ Ειρήνης τον Κεμάλ Ατατούρκ; Μήπως επειδή ορμώμενος από την πολιτική του ματαιοδοξία πίστεψε ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει την Ελλάδα των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών; Προφανώς κανείς τους δε διδάχτηκε τίποτα από τα λόγια του Διονυσίου Σολωμού: άλλος σου έταξε βοήθεια, και σε γέλασε φριχτά!
    – οι σύμμαχοί μας, κύριε Πρωτοπαπαδάκη, δεν έδρασαν ερήμην μας. Τους είχαμε δώσει γη και ύδωρ, όπως εξακολουθούμε να κάνουμε ακόμα και σήμερα. Δεν έχει επομένως νόημα να αναζητάμε τους ηθικούς αυτουργούς και τους υπεύθυνους έξω από τα σύνορά μας ( αναφέρεστε συνεχώς στο Λόιντ Τζωρτζ). Όποιοι κι αν ήταν αυτοί – Γερμανοί, Άγγλοι -εμείς τους έχουμε δώσει το όπλο για να τραβήξουν τη σκανδάλη. Ακόμα λοιπόν και αυτοί να ευθύνονται η ελληνική πλευρά ήταν και πάλι ένοχη εξαιτίας της υποτέλειάς της.
    – Αναφέρετε ότι τιμάτε τους πρόσφυγες. Αν πράγματι τους τιμούσατε και αναγνωρίζατε την προσφορά τους στη ελληνική κοινωνία, τότε δε θα έπρεπε να είχατε ξεκινήσει αυτήν την επονείδιστη δίκη που τους προσβάλλει για μία ακόμη φορά. Οι Μικρασιάτες γνωρίζουν πια την αλήθεια (παρά τις συνεχείς και ομολογουμένως αδιάκοπες προσπάθειες της ελληνικής πολιτείας) και κυρίως οι νέες γενιές απαλλαγμένες ακόμα περισσότερο από τα πολιτικά πάθη και τους διχασμούς – κάτι που οι μεγαλύτερης ηλικίας αρνούνται ακόμα να δεχτούν – ξέρουν ότι μαζί με τους έξι έπρεπε να είχαν τιμωρηθεί και άλλοι, που- τι ειρωνεία- θεωρούνται και εθνάρχες μας! Η άσκηση διακυβέρνησης, κύριε Πρωτοπαπαδάκη, δεν είναι μόνο εξουσία, γόητρο, συμφέροντα. Είναι και επιπτώσεις, όταν τα ματαιόδοξα σχέδια διαψεύδονται και προδίδονται. Σύμφωνα με τον ηθικό νόμο φυσικό επακόλουθο της ύβρεως είναι η νέμεσις. Αυτό πρέπει να είναι το μάθημα των εκάστοτε πολιτικών.Και μη θεωρήσετε ότι τάσσομαι υπερ της θανατικής ποινής. Ξέρω πολύ καλά ότι αυτού του είδους η ποινή πράγματι επιβάλλεται για να ικανοποιηθεί μόνο το κοινό αίσθημα και να αποκρυβεί η αλήθεια η οποία φορτώνεται στις πλάτες ορισμένων, ώστε να μπορέσουν αυτοί που μένουν πίσω να εξακολουθούν να παραμυθιάζουν το λαό για δήθεν πολιτικούς Μεσσίες και συμμάχους – σωτήρες. Αν πράγματι η ελληνική πολιτεία είχε το θάρρος να αναγνωρίσει τους υπεύθυνους αυτής της τραγωδίας, τότε σίγουρα δε θα εξακολουθούσαν οι σημερινοί Έλληνες της Πόλης να στερούνται βασικών δικαιωμάτων.
    – Στη δική μου συνειδησιακή πλάστιγγα δε βαραίνει περισσότερο η ζωή έξι ανθρώπων ούτε η ηθική τους αποκατάσταση, αλλά η ζωή των χιλιάδων βασανισμένων στα τάγματα εργασίας για τους οποίους οι συγγενείς δεν έμαθαν ποτέ τίποτα, οι χιλιάδες νεκροί και οι εκατοντάδες πρόσφυγες. Ούτε οι περιουσίες, ούτε τίποτα άλλο. Κι αν μπορούμε έστω και τώρα μετά από τόσα χρόνια να διδαχτούμε και να διδάξουμε κάτι από αυτήν την τραγωδία αυτό θα πρέπει να είναι το πόσο υπάνθρωποι μπορούμε να γίνουμε για το κέρδος και τη φιλαρχία. Τους πολέμους πρέπει να ξεκινάμε να τους μελετάμε όχι από τα αίτια – αυτά είναι πάντα ίδια και γνωστά- αλλά από τους ανθρώπους που δεν έζησαν. Σ’ αυτούς κρύβεται η πραγματική αλήθεια.
    -Στο τελευταίο σχόλιό σας – το οποίο προσωπικά θεώρησα αρκετά προκλητικό- αναφέρετε ότι ο πληθυσμός των απογόνων των θυμάτων της Μικρασιατικής καταστροφής βρίσκεται στο περιθώριο και προφανώς εν είδει νουθεσίας μας καλείτε να ακολουθήσουμε μια πιο διπλωματική στάση κωφεύοντας. Προσωπική μου γνώμη πάλι είναι πως στο περιθώριο τίθεται κάποιος μόνο όταν σιωπά και ευτυχώς για τους Μικρασιάτες, ειδικά της τρίτης γενιάς, η φωνή τους είναι πολύ δυνατή. Αναφέρετε ότι δεν μπορείτε να πιστέψετε πως η ιερή μνήμη των θυμάτων της Καταστροφής στηρίζεται σε ένα βάρβαρο έγκλημα. Ούτε εγώ ειλικρινά πως παρά τα πολλαπλά βάρβαρα εγκλήματα που υπέστησαν οι Μικρασιάτες ζητάτε την ηθική αποκατάσταση έξι προσώπων που έπαιξαν καίριο ρόλο την εποχή εκείνη χωρίς παράλληλα να μας λέτε ποιος είναι ο υπεύθυνος αυτής της καταστροφής. Αλήθεια αφού τάσσεστε τόσο υπέρ των μαρτύρων της μικρασιατικής καταστροφής θα ξεκινήσετε μετά μια δίκη ζητώντας την αποκάλυψη της πραγματικής αλήθειας χωρίς πολιτικά προσκόμματα;
    – Αναγνωρίζω ότι σε κάποια σημεία μπορεί να είναι κυνικός ο λόγος μου. Εσείς μεγαλώσατε θεωρώντας πως συκοφαντείτε το όνομά σας και προσπαθείτε να το αποκαταστήσετε. Εγώ όμως μεγάλωσα με μια γιαγιά κι έναν παππού που ο καημός στα μάτια τους ζωντανεύει ακόμα στο βλέμμα μου, που σίγουρα δεν είχαν νομικές γνώσεις και δεν μπορούσαν να διακρίνουν τη διαφορά μιας πολιτικής ή δικαστικής αναψηλάφησης της δίκης, που ποσώς τους ενδιέφερε αυτή η λεπτομέρεια -από τη στιγμή που ο μεν είχε έρθει αφήνοντας πίσω δύο νεκρά αδέρφια και η δε, ορφανή από πατέρα, μόνο με τη μητέρα και τα τρία αδέρφια της – και που γι’αυτούς η αιτία βρισκόταν πάντα στην ουσία των πραγμάτων: υπεύθυνοι ήταν αυτοί που ξεκίνησαν έναν καθαρά ιμπεριαλιστικό πόλεμο και όσοι τον συνέχισαν. Η μικρασιατική καταστροφή δεν ήταν απόρροια μιας χαμένης μάχης εξαιτίας ενός προδότη Εφιάλτη, όπως θέλετε να την παρουσιάσετε. Ήταν αποτέλεσμα του κουρασμένου και απογοητευμένου ελληνικού στρατεύματος που πολεμούσε από τους Βαλκανικούς πολέμους, δεκάδων αλλεπάλληλων λανθασμένων χειρισμών και φυσικά της εγκατάλειψης από πλευράς συμμάχων, που έτειναν χείρα φιλίας στον Κεμάλ. Αλήθεια, αφού η κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη δεν έφερε ευθύνη, για ποιο λόγο παραιτήθηκε;
    -Γνωρίζω ότι δεν έχει κανένα νόημα η παράθεση ιστορικών στοιχείων αφού ούτε οι ιστορικοί πια καταγράφουν αμερόληπτα και αντικειμενικά την αλήθεια, ούτε βέβαια η δικαστική εξουσία είναι τόσο ανεξάρτητη. Όσο για την ηθική αποκατάσταση ή όχι αυτή βρίσκεται στη συνείδηση καθενός και ευλόγως δε θα αλλάξει όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα της προσπάθειάς σας. Προσπάθησα, πράγματι, να μπω στη θέση σας και ένιωσα ότι η ηθική αποκατάσταση θα μπορούσε να έχει και μια άλλη μορφή∙ αυτή μιας ειλικρινούς συγγνώμης.

    Υσ.Διάβασα επίσης την αναφορά που κάνετε στον Μπελογιάννη σε ένα άλλο σχόλιό σας. Οι συγγενείς του Μπελογιάννη δεν ενδιαφέρθηκαν να αποκατασταθεί το όνομά του γιατί γνώριζαν πως αυτό είχε συμβεί ήδη στις λαϊκές συνειδήσεις. Ο Μπελογιάννης πιθανώς να εξακολουθεί να είναι προδότης για κάποιους δήθεν φιλοπάτριδες, που το μόνο τους μέλημα ήταν να ξεπουλήσουν την ανεξαρτησία της Ελλάδας. Και είμαι σίγουρη ότι οι συγγενείς του δεν ενδιαφέρονται να αποκατασταθεί το όνομά του στο νου τέτοιων ανθρώπων. Τους είναι αρκετό ότι ο Μπελογιάννης είναι σύμβολο του λαϊκού αγώνα ενάντια σε κάθε μορφής δουλοπρέπεια.

  4. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Κυρία Μήτρου, το σχόλιό σας ξεχωρίζει από άλλα σχετικά, επειδή βάζει στην άκρη το μίσος και την ύβρη και προβάλλει με τρόπο αδιάψευστο τον έντονο πόνο, που δίκαια σας διακατέχει. Μόνον η λέξη ‘‘καμαρίλα’’ που χρησιμοποιήσατε μολύνει το συμπαθέστατο κείμενό σας.
    Το κείμενό σας φαίνεται να στηρίζεται σε κάποιες συγκεκριμένες πηγές πληροφοριών. Θα ήθελα, όμως, να πραγματοποιήσετε εκείνο που σας έχω ζητήσει προ καιρού, δηλαδή μια προσωπική συνάντηση μας με παρουσία οποιουδήποτε άλλου επιθυμείτε, για να ακούσετε πληροφορίες που δεν περιλαμβάνονται σ’ αυτές που ήδη έχετε. Δεν είναι ανάγκη να πεισθείτε σε αυτά που θα συζητήσουμε. Όσον αφορά σ΄εμένα, μου αρκεί να με ακούσετε και να εκφράσετε τις απόψεις σας.. Θα περιμένω ειδοποίησή σας, ελπίζω αυτήν την φορά όχι ματαίως.
    Για το σχόλιό σας, έχω να πω, πως παραβλέπετε το γεγονός ότι και η δική μου οικογένεια έχει αφήσει αίμα στην Μικρά Ασία. Ακόμη, ότι συγχέετε την έννοια της εσχάτης προδοσίας με την έννοια μιας πολεμικής ήττας. Προσέξτε εκείνο που έχω σημειώσει για την στάση του κ. Αγτζίδη. Ακόμη, φαίνεται να αγνοείτε τον ρόλο του Λόυδ Τζωρτζ. Η παράλειψη αναφοράς σ’ αυτόν αφήνει ένα σοβαρό κενό στην Ιστορία της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Τέλος, όταν σημείωσα πως κάποιοι Μικρασιάτες θέτουν εαυτούς στο περιθώριο, εννοούσα εκείνους που διακατέχονται από μίσος και που χρησιμοποιούν ύβρεις στον διάλογο. Οι Μικρασιάτες είναι όπως εσείς, κυρία Μήτρου, καλοί άνθρωποι, έντιμοι, γλυκομίλητοι και ευγενείς. Είναι δε απόλυτα ενταγμένοι στην κοινωνία.

  5. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Συμπληρωματικά στο προηγούμενο σχόλιό μου:
    Το θέμα Μπελογιάννη δεν το έθεσα εγώ. Το έθεσε η κα Κουλούρη στο άρθρο της που αναρτήθηκε σ’ αυτρήν την ιστοσελίδα. Γιατί δεν το σχολιάσατε τότε;
    Οι δηλώσεις του Βενιζέλου στην εποχή του 1922 έχουν διαφορετικό βάρος από εκείνες του 1929-1932. Δεν είναι, όμως, μόνον ο Βενιζέλος, που υποστήριξε την αθωότητα των εκτελεσθέντων. Είναι και ομ Αλ. Παπαναστασίου, ο Θ. Πάγκαλος,και άλλοι. Σημειωτέον ότι ο Μικρασιάτης Στυλιανός Γονατάς, όταν έγινε Πρωθυπουργός στις 14 Νοεμβρίου 1922 (παραμονή της εκτέλεσης), έσπευσε να συντάξει πράξη Χάριτος γιά τους Έξι, η οποία, όμως, δεν δημοσιεύθηκε, επειδή δεν συμφώνησε ο Ν. Πλαστήρας.
    Σήμερα οι περισσότεροι Μικρασιάτες συμφωνούν με την ακύρωση της απόφασης του Έκτακτου Στρατοδικείου. Αν θέλετε κάνουμε δημοσκόπηση ή δημοψήφισμα, όπου τα σχετικά έξοδα θα καταβάλει εκείνος του οποίου η άποψη δεν θα επιβεβαιωθεί.
    Τέλος, την αθωότητα των έκτελασθέντων υποστήριξε και η αγγλική Βουλή των Λόρδων, η οποία και κατηγόρησε τον Κώρζον και τον Λλόυδ Τζωρτζ επειδή χειρίσθηκαν το Μικρασιατικό χωρίς να ενημερώσουν την Βουλή. Ύποστηρίχθηκε ακόμη, πως αν το είχαν φέρει στην Βουλή «Θα είχαμε αποφύγει την φρικιαστική καταστροφή και οι εκτελεσθέντες δεν θα είχαν χάσει την ζωή τους»(Πρακτικά της Βουλής των Λόρδων θ/12/22)

  6. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Από καιρό εμφανίζεται στο διαδίκτυο και σε ΜΜΕ φωτογραφία δήθεν της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, με το κείμενο ενός Νόμου που προβάλλεται ως «αντιμικρασιατικός», επειδή δήθεν περιόριζε την είσοδο Μικρασιατών στην ελεύθερη Ελλάδα. Επισημαίνω ότι η φωτογραφία είναι πλαστογραφημένη. Η ΕτΚ εκτυπώνεται ανέκαθεν σε μορφή πολύ διαφορετική από αυτήν που εικονίζεται στην φωτογραφία: η διάταξη των σελίδων είναι δίστηλη κ.ά. Η επισήμανση αυτή έχει χαρακτήρα τυπικό, αλλά η πλαστογραφία φανερώνει μιά διάθεση παραπλάνησης του κοινού. Το θέμα, πάντως, δεν έχει σχέση με την Αναψηλάφηση της Δίκης των Έξι.
    Για το θέμα της μεταφοράς των τραγικών προσφύγων στην ελεύθερη Ελλάδα ο Σμυρνιός κ. Κ. Δεσποτόπουλος (σήμερα 102 ετών), που ήταν αυτόπτης των γεγονότων, γράφει ότι δόθηκε εντολή στον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας της Κυβέρνησης Πρωτοπαπαδάκη «να στείλει σήμα στα εμπορικά πλοία όπου της Υδρογείου» να σπεύσουν προς τα παράλια της Μικράς Ασίας για να μεταφέρουν τους Έλληνες, τώρα πιά πρόσφυγες, στην ελεύθερη Ελλάδα.
    Επί της ουσίας του υπόψη νόμου, είναι φανερό ότι ψηφίσθηκε χωρίς προοπτική να εφαρμοσθεί. Για να εφαρμοσθεί, θα έπρεπε να ρυθμισθούν οι σχετικές λεπτομέρειες με Βασιλικά Διατάγματα, τα οποία ποτέ δεν εκδόθηκαν. Γι’ αυτό ποτέ δεν έγινε αναφορά σ’ αυτόν, ούτε ακόμη και από τους κατηγόρους των Έξι. Πρέπει, επίσης, να σημειώσουμε, ότι κανένα από τα τραγικά θύματα της Καταστροφής δεν εμποδίσθηκε να περάσει στην ελεύθερη Ελλάδα, και κανένας πλοίαρχος που έφερε τους δυστυχείς αδελφούς μας δεν φυλακίσθηκε, ούτε κανένα πλοίο κατασχέθηκε, όπως θα είχε συμβεί αν ο νόμος αυτός είχε ισχύσει.
    Αν κάποιοι Μικρασιάτες έτρεξαν την τελευταία στιγμή να εφοδιασθούν με διαβατήριο, δεν μπορώ να βρώ άλλη εξήγηση, παρά το ότι τρομοκρατήθηκαν από κακόβουλες διαδόσεις. Οι διαδόσεις αυτές φαίνεται πως προέρχονταν από εκείνους που, όπως είναι γνωστό, είχαν νωρίτερα κινηθεί εναντίον των Ελλήνων Μικρασιατών και των στρατιωτών μας με ανάλογες διαβρωτικές διαδόσεις.
    Ας είναι αιωνία η μνήμη των φαντάρων και των Μικρασιατών πολιτών, που έπεσαν θύματα της φοβερής καταστροφής.

  7. Ο/Η Π&Α λέει:

    Μπράβο Τριανταφυλλιά!!!
    ————————-

    Το Νόμο αυτό του Ιουλίου του 1922, στον οποίο αναφέρεται ο κ. Πρωτοπαπαδάκης και με τον οποίο απαγόρευαν την αναχώρηση του ελληνικού πληθυσμού από τη Σμύρνη, ανάδειξε με δική του επιμέλεια ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΖΑΝΑΚΑΡΗΣ συγγραφέας του βιβλίου «ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑ 1919-1922. Πρωτοδημοσιεύτηκε στο ιστορικό σερραϊκό περιοδικό «ΓΙΑΤΙ».

    Για το περιοδικό αυτό δείτε:

    http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=6514

  8. Ο/Η Π&Α λέει:

    -Η παλιά αντιπροσφυγική Δεξιά της Μικρασιατικής Ήττας, είναι εδώ!

    ———————————————————————————————
    OI ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ AΠΟΓΟΝΟΙ ΤΗΣ “ΜΙΚΡΑΣ ΠΛΗΝ ΕΝΤΙΜΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ” ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΝΟΧΩΝ ΤΗΣ
    ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
    ———————————————————————————————

    Διαβάσαμε στην εφημερίδα «Eθνος» στις 22/6 για μια δημόσια εκδήλωση των κυκλωμάτων που επιχειρούν τη λεγόμενη “αναψηλάφηση της Δίκης των Έξι“ :

    ———————————————————————————-

    Εκδήλωση για τη Μικρασιατική Καταστροφή

    Τη μεγάλη τραγωδία της Μικρασιατικής Καταστροφής ανατέμνουν, 90 χρόνια μετά
    την εκτέλεση των κριθέντων ως υπευθύνων, ο ακαδημαϊκός κ. Κ. Δεσποτόπουλος
    (μικρασιατικής καταγωγής), ο κ. Γ.Κ. Στεφανάκης, πρόεδρος του ιδρύματος
    Ελευθερίου Βενιζέλου και ο κ. Μ. Πρωτοπαπαδάκης, εγγονός του εκτελεσθέντος
    πρωθυπουργού. Η εκδήλωση θα γίνει μεθαύριο Πέμπτη 24 Ιουνίου στις 11 π.μ.
    στην Παλαιά Βουλή (είσοδος ελεύθερη).

    ————————————————————————–

    (Ένα ερώτημα που θα μπορούσε να κάνει κάποιος, είναι το τι θέλει ο εκατοντούτης Σμυρνιός Δεσποτόπουλος, που διασώθηκε από τη σφαγή του Σεπτέμβρη του ’22, με αυτό τον εσμό των πολιτικών απογόνων εκείνων που παρέδωσαν συνειδητά τον ελληνικό πληθυσμό της Σμύρνης στις εθνικιστικές ορδές του Κεμάλ)

    —————————————————————————-

    Οι διοργανωτές ανήκουν σε εκείνη τη σχολή σκέψης που υποστηρίζει ότι για τη Μικρασιατική Καταστροφή φταίει η
    απόφαση για αποστολή ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία και η ενασχόληση της επίσημης Ελλα΄δας με τους ελληνικούς πληθυσμούς της Ανατολής.

    Αναπαράγοντας την άποψη του Ι. Μεταξά (παρόμοια μ’ αυτή τη μεταγενέστερη του
    ΚΚΕ) ότι οποιαδήποτε παρέμβαση στη Μικρά Ασία συνιστούσε “αποικιοκρατική
    πράξη”, επιχειρούν σήμερα με υπόγειο τρόπο την αθώωση των Έξι ενόχων της
    μεγαλύτερης Καταστροφής μέσω του Άρειου Πάγου.

    Το πλέον ανησυχητικό είναι ότι αυτή η προκλητική αναθεώρηση της ιστορίας και
    η επανεμφάνιση του παλαιοκομματικού αντιπροσφυγικού χώρου γίνεται με την
    ανοχή αν όχι τη συνενοχή του λεγόμενου εθνικοπατριωτικού χώρου, αλλά και πλήθος άλλων…

    Δυστυχώς οι συνένοχοι του Κεμάλ και του τουρκικού εθνικισμού στην εξόντωση του ελληνισμού της Ανατολής είναι ΕΔΩ!

  9. Παρακαλώ όσους ενδιαφέρονται για πληροφορίες και απόψεις για τα αίτια της τραγικής Καταστροφής, να παρακολουθήσουν την σελίδα 3402 του »Μικρασιάτη» και τον ιστότοπο Forums.gr, ενότητα ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ,κεφάλαιο ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ.Εκεί θα βρείτε απόψεις διάφορες. Οι δικές μου δημοσιεύονται με το ψευδώνυμο protoek.
    Με την ευκαιρία της επικοινωνίας αυτής, σημειώνω ότι κανένα από τα σημερινά κόμματα δεν δικαιούται να υποστηρίζει ότι έχει στις ρίζες του πολιτικούς του μεγέθους του Ελευθερίου Βενιζέλου ή του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη.
    Σημείωση για την αγαπητή μου Τριανταφυλλιά Μήτρου:
    Βρήκα μια προσωπική σας ιστοσελίδα, που δυστυχώς, δεν κατάφερα να ξαναβρώ. Σ’ αυτήν, αναφέρετε την ρήση ενός λογοτέχνη (δεν θυμάμαι το όνομά του) ο οποίος τονίζει εύστοχα την ανάγκη »να μην λησμονούμε». Εννοεί, προφανώς να μην λησμονούμε την ιστορία μας, τις παραδόσεις μας, τους προγόνους μας κλπ. Μήπως, σ’ αυτά που δεν πρέπει να λησμονούμε, περιλαμβάνει και τα μίση; Δεν θέλω να το πιστεύω.

Post a Comment

Mikrasiatis.gr