Ανοιχτή επιστολή στον Βλάση Αγτζίδη

2
385

genocide

Ανοιχτή επιστολή προς τον αξιότιμο κ. Βλάση Αγτζίδη

με αφορμή τη δημοσίευση του άρθρου του « Aς μιλήσουμε ανοιχτά για τη Γενοκτονία»

 

Κύριε Αγτζίδη

 

Όλa τα αυθεντικά διεθνή κείμενα των αναγνωρίσεων αυτής της γενοκτονίας αναφέρονται ως »Greek Genocide of the Ottoman Empire between 1914 and 1923» ενώ σε ορισμένα περιλαμβάνεται και το »part of which is known as the Pontic genocide». Ακόμη και στο IAGS το 2007, στο οποίο αναφέρεστε στο άρθρο σας έτσι ακριβώς είναι διατυπωμένο. Όμως τα »καλά αυτά νέα» των αναγνωρίσεων μέσω της πληροφόρησης από τους ποντιακούς φορείς φθάνουν πάντα ως »αναγνώριση της Ποντιακής γενοκτονίας».

Αυτό το »is known as…» πρέπει ως Έλληνες να το εκλαμβάνουμε ως στοιχείο της νεότερης έως πρόσφατης ιστορίας μας που ξεκινά τη δεκαετία του 80′ από τους πρόσφυγες του Πόντου οι οποίοι πρέσβευαν τη δική τους τοπική ιστορία ονομάζοντάς το »Ποντιακή γενοκτονία» ενώ στην πραγματικότητα το ιστορικό αυτό γεγονός είναι »part of Greek Genocide»;

Διότι στην πραγματικότητα το ζήτημα »δεν ξεφεύγει από το ποντιακό πλαίσιο και γίνεται ευρύτερα αποδεκτό» όπως λέτε εσείς αλλά αντίστροφα. Κατόπιν της διάδοσης του όρου με τη διατύπωση »αναγνώριση της Ποντιακής γενοκτονίας» από τους ίδιους του Πόντιους γίνεται ευρύτερα γνωστό έτσι και όχι ως το αυθεντικό »Greek Genocide» .

 

Το ζήτημα έχει ξεφύγει τόσο ώστε να ακούμε προχτές τον κ. Τράγκα να αποκαλεί όλους τους καλεσμένους Ποντίους εννοώντας Μικρασιάτες.

Να ακούμε ευρέως: »Πόντιοι και Μικρασιάτες» ως να ήταν ο Πόντος εκτός της Μικράς Ασίας. Να βρισκόμαστε να διευκρινίζουμε το αυτονόητο, ότι ο Πόντος είναι στη Μικρασιατική χερσόνησο.

Να ακούμε τον Πόντιο παππού να λέει ότι η γιαγιά του τον νανούριζε εξιστορώντας του το δράμα της γενοκτονίας ενώ αυτή η λέξη δημιουργήθηκε όταν ο παππούς ήταν τουλάχιστον έφηβος, κι άλλα πολλά ευτράπελα, τα οποία θα έλεγα ότι ‘’κανακεύονται’’ και από ιστορικούς ποντιακής καταγωγής.

Μήπως στα πλαίσια αυτής της προσπάθειάς μας προς τα έξω ώστε να αποφευχθεί η ιδεολογική χρήση των πραγματικών ιστορικών γεγονότων από ακροδεξιούς, ρατσιστές και αλυτρωτιστές, πρέπει πρώτα να σταματήσει αυτό το είδος του ρατσισμού της ιδιαίτερης ιστορίας της μικρασιατικής πατρίδας μεταξύ μας;

 

Και αφού μιλάμε ανοιχτά για τη γενοκτονία, προσωπικά εγώ, θα ήθελα να ακούσω από το στόμα ενός ιστορικού να μου αναλύει τη σχέση μεταξύ της πράξης της αναγνώρισης ενός εγκλήματος το οποίο χαρακτηρίστηκε ως γενοκτονία 25 χρόνια μετά την διάπραξή του στην Οθωμανική αυτοκρατορία εις βάρος των χριστιανικών πληθυσμών, με εκείνους τους όρους της Συνθήκης που αυτό διέπεται και που σαφέστατα αφορούν τη πρόληψη, την πάταξη και την τιμωρία στο μέλλον, δηλαδή για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας μετά το 1946.

Τί έχετε να μου πείτε για την αναδρομική ισχύ αυτής της Συνθήκης του ΟΗΕ; Γιατί εγώ έχω μείνει στο »nullum crimen, nulla poena sine praevia lege’’ (κανένα έγκλημα, καμιά ποινή χωρίς προηγούμενο νόμο) που αποτελεί δεσμευτικό κανόνα του Διεθνούς Ποινικού Δικαίου μέχρι και σήμερα.

 

Ευχαριστώ

Μαριάννα Μαστροσταμάτη

 

Σχόλια από Facebook

Σχόλια

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Εχω την εντύπωση πως η Μαριάννα απευθύνεται ειδικά στο Βλάση Αγτζίδη, καθώς είναιο μόνος που μπορεί να αλλάξει την εικόνα που περιγράφει παραπάνω. Στον Ποντιακό χώρο υπάρχουν φωνές που καταδικάζουν αυτού του είδους τον τοπικισμό και ενδιφέροντα κείμενα τόσο του ίδιου του Αγτζίδη όσο και άλλων.
    http://kars1918.wordpress.com/2009/10/13/italoi/

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here