Διαδικτυακή εκπαιδευτική έκθεση για το Λιβίσι της Λυκίας

3
1638

LEVISSI_1

Η Λυκία βρίσκεται στη νοτιοδυτική Μικρά Ασία και περιλαμβάνει τις σύγχρονες επαρχίες της Αττάλειας και των Μούγλων. Οι Οθωμανοί Τούρκοι, οι οποίοι κατείχαν αυτά τα εδάφη τα τελευταία 600 χρόνια απορρόφησαν πολύ γρήγορα και αφομοίωσαν μια σειρά εντόπιων λαών που κατοικούσαν εκεί από την αρχαιότητα. Αυτοί οι λαοί ανήκαν στην ινδοευρωπαϊκή ομάδα, ενώ οι Τούρκοι στην ομάδα Αλτάϊ των τουρκικών λαών της Κεντρικής Ασίας. Ένας από τους αρχαιότερους λαούς της περιοχής αυτής ήταν οι Χετταίοι που ζούσαν στην «καρδιά» της Ανατολίας πριν από 3000 χρόνια. Αργότερα, με την επίδραση πολλών ιστορικών ανακατατάξεων δημιουργήθηκε εδώ ένα «καζάνι» εθνοτικών ομάδων που διαδέχθηκαν η μια την άλλη και συγκρούστηκαν για την επικράτηση μεταξύ τους. Αυτά τα κράτη ήταν το βασίλειο των Αχαιμενιδών, η Περσική αυτοκρατορία, η Μεγάλη και η Μικρή Αρμενία, η Κιλικία, το βασίλειο των Σελευκιδών, το βασίλειο της Περγάμου, η αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Λυδία, η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, το Βυζάντιο και βέβαια η Λυκία στη νοτιοδυτική Μικρά Ασία που συνορεύει με την Καρία, την Πισιδία και την Παμφιλία

 

Χάρτης της Λυκίας –  γερμανική έκδοση 2006

LYKIA_2

Με τη Λυκία συνδέεται και  η προέλευση του μύθου της Χίμαιρας και η λατρεία της Λάτονας, μητέρας της Αρτέμιδας και του Απόλλωνα. Αυτή θεωρείται η προστάτιδα των τάφων και σε πολλές σαρκοφάγους στη Λυκία είναι σκαλισμένο το όνομά της που συμβολίζει την τιμωρό των κλεφτών και των ιερόσυλων. Η ιδιαιτερότητα της περιοχής είναι η θάλασσα και η ξηρά που είναι προστατευμένες από οροσειρές και πολλές κορυφογραμμές που διασχίζουν τη Λυκία και στην ενδοχώρα. Έτσι εξηγείται γιατί οι Λύκιοι κατάφεραν να διατηρήσουν την ασφάλειά της περιοχής τους για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι Δωριείς με την κάθοδό τους δεν κατάφεραν να κατακτήσουν την περιοχή της Λυκίας λόγω της δύσκολης πρόσβασης. Οι Λύκιοι ίδρυσαν πολλές πόλεις – κράτη οι περισσότερες των οποίων βρίσκονταν κοντά στον ποταμό Ξάνθο. Ο Στράβωνας υποστήριξε ότι οι πόλεις αυτές ήταν 23 και αποτελούσαν μέρος της Λυκιακής Ένωσης. Κάποιες άλλες ιστορικές πηγές υποστηρίζουν ότι στην αρχαιότητα αυτές οι πόλεις ήταν 70. Η προέλευση των Λυκίων δεν είναι απόλυτα σαφής. Το πιθανότερο ήταν να έφτασαν εδώ από την Κρήτη. Από τον Όμηρο είναι γνωστό ότι οι Λύκιοι στράφηκαν εναντίον των Αχαιών κατά τη διάρκεια του Τρωϊκού πολέμου. Στην Ιλιάδα, ο Όμηρος αναφέρεται στο Λύκιο βασιλιά Σαρπηδόνα, στον ξάδελφό του Γλαύκο και στον αρχηγέτη Πάνδαρο. Αναφορά στην αρχαία Λυκία έχουμε και από τους ιστορικούς, Ηρόδοτο, Θουκυδίδη και Πολύαινο. Για τους Λυκίους δεν γνωρίζουμε πολλά. Υπάρχουν αμφιλεγόμενες πληροφορίες. Πολλές από τις επιγραφές σφηνοειδούς γραφής δεν έχουν αποκρυπτογραφηθεί ακόμη, ενώ αρχαιολογικές ανασκαφές διεξήχθησαν μόνο στις περιοχές της Ξάνθου, των Πινάρων, της Λέμιρας και της Τλω. Αυτό που είναι το σημαντικότερο, είναι ότι έχουν διατηρηθεί τάφοι τριών ειδών λαξευμένοι σε βράχους. Ένας από αυτούς είναι ο τάφος του Αμύντα του 4ου αι. π.Χ. στην Τελμησσό. Στη διαδρομή από την πόλη Φετιγιέ – Μάκρη – προς τα Μούγλα συναντά κανείς το επονομαζόμενο χελωνοειδές νησί. Δεν εντυπωσιάζει μόνο η ομορφιά του τοπίου, αλλά και οι τάφοι στους βράχους καθώς και τα ερείπια της αρχαίας πόλης Κάουνος με το αμφιθέατρο. Περίπου 20 χλμ. από την Τελμησσό και ανατολικά βρίσκεται η ισχυρή κατά την αρχαιότητα πόλη Τλως. Εδώ σώζονται τα ερείπια πολλών κτιρίων, το θέατρο κι ένα μεγάλο μέρος των σαρκοφάγων. Πολλοί λαξευτοί τάφοι διατηρούνται και στα Πίναρα. Στην πόλη Σίδυμα βρίσκεται η μεγάλη νεκρόπολη. Πολύ κοντά το πανέμορφο συγκρότημα των ναών της Λέτονας, μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ερείπια της αρχαίας πόλης Ξάνθος. Επίσης, τα Πάταρα – σήμερα Γκελεμίς – τα ερείπια της Αντίφελλου – σήμερα Κας – τα Μύρα, γενέτειρα του Αγίου Νικολάου, η Φασελίδα – σήμερα Τεκίροβα – με το εντυπωσιακό θέατρο κλπ. Στην πόλη Φετιγιέ ενδιαφέρον παρουσιάζει το κάστρο, τα ερείπια της αρχαίας πόλης Τελμησσού με το αρχαίο θέατρο κοντά στη θάλασσα. Οι σαρκοφάγοι που βρίσκονται εκεί έχουν σχήμα ανεστραμμένου πλοίου. Στο εγκατελειμένο χωριό Καγιάκιοϊ. 8 χλμ. από την Φετιγιέ βρίσκεται το Λιβίσι στο οποίο πριν τη Μικρασιατική καταστροφή ζούσαν Έλληνες της Ανατολής.

Στο Λιβίσι αναφέρεται η διαδικτυακή  έκθεση του Τμήματος Ελληνικής Γλώσσας  Σταυρούπολης Ρωσίας με τίτλο «ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΛΜΗΣΣΟ ΣΤΗΝ ΚΑΡΜΥΛΑΣΣΟ ΚΑΙ  ΤΟ ΛΙΒΙΣΙ ΤΗΣ ΛΥΚΙΑΣ» που παρουσιάζουμε στην ιστοσελίδα του Τμήματος για τους σπουδαστές που διδάσκονται την ελληνική γλώσσα και τον ελληνικό πολιτισμό, καθώς επίσης και στους ομογενείς εκπαιδευτικούς που διδάσκουν την ελληνική γλώσσα στη Νότια Ρωσία και την Ουκρανία. Τέλος, η έκθεση αποστέλλεται και στην ιστοσελίδα «MIKRASIATIS.GR» για την προβολή της στο Μικρασιατικό ελληνισμό, τον ελληνισμό της διασποράς και κάθε ενδιαφερόμενο αναγνώστη, συγγραφέα, ιστορικό, φοιτητή κλπ.

Η έκθεση βρίσκεται στην ιστοσελίδα :  http://www.ktdrus.gr/index.files/Livisi_1.html

Ο υπεύθυνος της έκθεσης

Κωνσταντίνος Ν. Θώδης

Συγγραφέας – εκπαιδευτικός

www.ktdrus.gr

Σχόλια από Facebook

Σχόλια

3 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αγαπητέ κύριε Θώδη, συγχαρητήρια για τα άρθρα σας που μας ταξιδεύουν με επιμορφωτικό τρόπο στα μέρη των παππούδων μας. Επιτρέψτε μου όμως κάποιες παρατηρήσεις και απορίες. Τυχαίνει να μελετάω τον τελευταίο καιρό το Στράβωνα με σκοπό να επισκεφτώ την περιοχή και είδα τα λάθη σας. Η Λέμιρα είναι τα ή η Λίμυρα («η πολίχνη Λίμυρα» Στράβων, ΙΔ,ΙΙΙ, 7 και Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα ). Η Κάουνος είναι προφανώς η πόλη της Καρίας Καύνος (Στράβων, ΙΔ, ΙΙ, 3). Δεν έχει αμφιθέατρο αλλά θέατρο. Ποιο είναι «το επονομαζόμενο χελωνοειδές νησί» που αναφέρετε; Η Λέτονα είναι πόλη; Μήπως εννοείτε το Λητώο;
    Οι φωτογραφίες στην ιστοσελίδα σας υποθέτω ότι είναι δικές σας αφού δεν αναφέρετε πηγή. Πότε επισκεφτήκατε την περιοχή; Είναι τόσο ωραίο το Λιβίσι όσο φαίνεται στην ιστοσελίδα σας; Αξίζει να το επισκεφτούν μαθητές; Θα ήθελα πάντως σε μία πολύ ωραία διαδικτυακή έκθεση να υπάρχει και βιβλιογραφία για όσους δεν είναι τόσο ειδικοί όσο εσείς και θέλουν να διαβάσουν κάτι παραπάνω. Καλή συνέχεια στο έργο σας.
    Πάνος Κυριακίδης
    Φιλόλογος, Πειραιάς

  2. Αγαπητέ κ. Κυριακίδη, ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνετε με αφορμή το σχόλιό σας να απαντήσω σχετικά με το θέμα της έκθεσης. Αυτό που έχει σημασία σήμερα είναι η παράθεση όσων πληροφοριών προέρχονται, όχι μόνο για το Λιβίσι και τη Λυκία, αλλά και για τις άλλες πόλεις και περιοχές της Μικράς Ασίας όπου ο ελληνισμός άνθισε, από την ιστοριογραφία, την αρχαιολογία, τη φιλολογία, τις αφηγήσεις και μαρτυρίες, τη γεωγραφία, την επιγραφική, αλλά και τη νομισματική στην διάθεση των αναγνωστών.Υπάρχουν πολλές πηγές, και αυτό είναι το παρήγορο,που μπορεί κανείς να ανατρέξει, αρκεί να το ψάξει, που είναι χρήσιμες για δασκάλους και μαθητές.Το σχόλιό σας προφανώς αναφέρεται σε εκπαιδευτική έκθεση – η οποία έχει σαφή προσανατολισμό – και όχι σε άρθρο, το οποίο θα μπορούσε προφανώς να εμπεριέχει βιβλιογραφικές και άλλες πηγές. Η κεκτημένη ταχύτητα παρουσίασης μιας έκθεσης με προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα, συχνά οδηγεί σε τυπογραφικά λάθη. Ουδείς αλάθητος. Βεβαίως, Λίμυρα. Καύνος και Λητώον.Σχετικά με τη μελέτη του Στράβωνα, ο οποίος μας δίνει τις πρώτες πληροφορίες χρονικά, χρήσιμο είναι και το έργο του Ψευδο-Σκύλακα της Καρυάνδης, του Πτολεμαίου,του Πολύαινου, του Απολλόδωρου κ.ά που εξ’ ίσου μας δίνουν σημαντικές πληροφορίες για τη μελέτη της περιοχής. Καλό είναι να μελετήσετε και τις πηγές αυτές πριν επισκεφθείτε το Λιβίσι και την ευρύτερη περιοχή της Λυκίας. Το Λιβίσι υπάρχει στην ελληνική βιβλιογραφία και ως Λυβήσι, αλλά και ως Λειβήσι. Αυτό, δεν σημαίνει τίποτα και δεν μεταβάλλει την ιστορική ταυτότητα της ανθούσας ελληνικής κοινότητας. Σχετικά με τη Λυκία, βρίσκεται σε εξέλιξη μια ερευνητική εργασία την οποία επιμελούμαι αρκετό καιρό, που ξεφεύγει από το χαρακτήρα μιας έκθεσης – της οποίας η εικόνα παίζει τον κυρίαρχο ρόλο – και η οποία ενέχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που αναφέρετε στο σχόλιό σας.Βεβαίως,θα αποσταλεί και στην ιστοσελίδα του Μικρασιάτη, πρώτα ο Θεός! Επίσης, καλή συνέχεια στο έργο σας!

  3. Aγαπητοί φίλοι του «Μικρασιάτη» Χρόνια πολλά και Καλή χρονιά!
    Όπως είχαμε υποσχεθεί ήδη από τις 2 Οκτωβρίου 2013 θα αποστέλαμε σε σύντομο χρονικό διάστημα μια εργασία με θέμα τη Λυκία.Το πράξαμε και ακόμη περισσότερο συνδέσαμε αυτή την περιοχή της Μικράς Ασίας με το νησί της Ρόδου – Ροδιακή Θαλασσοκρατορία -ψηλαφώντας τα κοινά σημεία,αλλά και τα δρώμενα που ιστορικά έφεραν πολύ κοντά τους δύο λαούς – Λυκίους και Ροδίους – στην αρχαιότητα.Το πρώτο μέρος της εργασίας μας αυτής με τον τίτλο «Κοινά Λυκίων και Ροδίων»ήδη έχει αποσταλεί στο «Μικρασιάτη» στις 18 Δεκέμβρη 2013.Επίσης και το 2ο μέρος είναι ήδη έτοιμο.Σε δύο μέρη – 1ο και 2ο – λόγω του εύρους του άρθρου.Όμως,η εργασία μας αυτή δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί και δεν γνωρίζουμε τους λόγους.Μπορεί κάποιος να μας εξηγήσει το λόγο ή τους λόγους;
    Με εκτίμηση
    Κώστας Θώδης

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here