Ανοιχτή επιστολή στον καθηγητή Γιώργο Μαργαρίτη

4
482

margaritis2

Επιστολή απάντηση της Σάρας Χαλκίδη προς τον Γιώργο Μαργαρίτη,  καθηγητή Σύγχρονης Πολιτικής και Κοινωνικής Ιστορίας στη Θεσσαλονίκη, υποψήφιο βουλευτή του ΚΚΕ,  με αφορμή το άρθρο του  στην Εφημερίδα των Συντακτών. Διαβάστε και το αρθρο του Μαργαρίτη  από το ιστολόγιο Πόντος και Αριστερά κάνοντας κλικ στην εικόνα.

 

Αγαπητέ κύριε Μαργαρίτη,

 

Η εισαγωγή σας στο άρθρο σας με τίτλο «Η γενοκτονία των ιστορικών και της ιστορίας» στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 10/6 με παρακίνησε να εκφράσω κάποιες σκέψεις.

Προέρχομαι από τον χώρο της «αγοράς», είμαι Διευθύντρια εταιρικής ανάπτυξης σε επιχειρηματικό όμιλο και θεωρώ την ιστορία ένα σημαντικό εργαλείο στη δουλειά μου (όπως άλλωστε και το σύγχρονο management).

Έχω την εντύπωση ότι η αναφορά σας στη σχετική με το Γαλιλαίο διαφήμιση, δεν έχει σχέση με τη γενοκτονία του Ελληνισμού της Ανατολής , που βρέθηκε στο επίκεντρο του πολιτικού διαλόγου. Θα συμφωνήσω μαζί σας, ότι το ζήτημα αυτό είναι αρκετά σοβαρό για να το αντιμετωπίσουμε με χιούμορ. Ο ρατσισμός δεν σηκώνει αστεία! Θέριεψε μέσα στην ελληνική κοινωνία , τρεφόμενος από υπαρκτά προβλήματα. Δυστυχώς όλα τα πολιτικά κόμματα του κοινοβουλίου συμπεριλαμβανομένου και του ΚΚΕ (που δεν αναφέρετε στον επιμερισμό ευθυνών) απέφευγαν να σταθούν στα προβλήματα που το γεννούσαν. Εννοείται ότι το τραγικό μερίδιο ευθύνης ανήκει στα κόμματα εξουσίας…

Αυτό που θλίβει είναι ότι η αριστερά δεν μπόρεσε να αρθρώσει πειστικό λόγο και έδωσε το περιθώριο στη Χρυσή Αυγή να καπηλεύεται με προκλητικό τρόπο κρίσιμες πλευρές της νεώτερης ιστορίας. Όταν ακόμη υπάρχουν στην ελληνική κοινωνία ζωντανές τραυματικές μνήμες κανείς δεν έχει το δικαίωμα να σχίζει αυτές τις σελίδες της ιστορίας ή να τις αντιμετωπίζει με ειρωνείες. Από την επιχειρηματολογία σας καταλαβαίνω ότι ο όρος γενοκτονία δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την καταστροφή του Ελληνισμού της Ανατολής. Αλήθεια πως χαρακτηρίζετε την εν ψυχρώ άμεση ή έμμεση εξόντωση 800.000 Ελλήνων από του Νεότουρκους με μόνο κριτήριο τη γλώσσα και τη θρησκεία; Μπορεί αυτή η εξόντωση που σχεδιάσθηκε το 1908 και άρχισε να υλοποιείται από το 1914 να θεωρηθεί παράπλευρη απώλεια της ιμπεριαλιστικής εκστρατείας του Ελλαδικού κράτους που έγινε χρόνια μετά;

Σε μία περίοδο πολύπλευρης κρίσης, είναι λογικό να αναζητάμε ως πολίτες απαντήσεις ,και από την ιστορία , στο ερώτημα πως φθάσαμε ως εδώ.. Από τους ιστορικούς περιμένουμε να μη προσβάλλουν τη μνήμη μας και να μιλάνε με λογικά επιχειρήματα. Και μιας και αναφέρατε το Γαλιλαίο, επιτρέψτε μου να πω πως ο Γαλιλαίος ως έξυπνος και ισορροπημένος άνθρωπος μάλλον με χιούμορ θα είχε αντιμετωπίσει τη σχετική διαφήμιση.

Η διαπόμπευση του ονόματος του είναι επί της ουσίας : όταν αγνοούνται επιστημονικά ευρήματα και εμμένουμε σε λαθεμένα θέσφατα.

Η ερμηνεία πχ του Λένιν για το φαινόμενο του Νεοτουρκισμού αποδείχθηκε λανθασμένη , άσχετα αν ο Λένιν ήταν μία μεγάλη προσωπικότητα. Με το να δημιουργούμε όμως Πάπες, στην ουσία αφήνουμε περιθώρια για Ιερές Εξετάσεις. Αυτό ναι , προσβάλει τον Γαλιλαίο !

Με εκτίμηση στον νηφάλιο και αντικειμενικό επιστημονικό διάλογο.

 

Σάρα Χαλκίδη

http://pontosandaristera.wordpress.com/2013/06/25/margaritis-2/

Σχόλια από Facebook

Σχόλια

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Πολύ ουσιαστικές οι παρατηρήσεις σας κ. Σάρα Χαλκίδη. Χαίρομαι ιδιαίτερα όταν βλέπω την απλή και οργανωμένη σκέψη σας να αναδεικνύει τη μικρότητα και τη σκοπιμότητα κειμένων σαν αυτό του κ. Μαργαρίτη, για τα τόσο σημαντικά ζητήματα, όπως η Γενοκτονία των Ελλήνων της Ανατολής, όχι μόνο για τους μικρασιάτες άλλα για όλους τους Έλληνες.

  2. 03/06/13

    Μία αυθεντική κατάθεση για τη Γενοκτονία των Ποντίων

    Του Βίκτωρα Νέτα

    Ξαναφούντωσαν τον περασμένο μήνα με αφορμή την Ημέρα Μνήμης -19 Μαΐου- για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, οι συζητήσεις στην τηλεόραση, το ραδιόφωνο και τις εφημερίδες για μια ιστορική αλήθεια τεκμηριωμένη με στοιχεία, που κάποιοι αυθαίρετα αμφισβητούν. Οταν και οι νέες γενιές των Τούρκων ιστορικών, που αναζητούν την αλήθεια, για όσα συνέβησαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία, αναγνωρίζουν ότι έγινε γενοκτονία Αρμενίων, Ελλήνων Ποντίων και άλλων λαών της Ανατολής -άρχισε το 1913- με στόχο την εθνοκάθαρση, δεν μπορεί η καθηγήτρια της Ιστορίας και βουλευτής της Δημοκρατικής Αριστεράς κυρία Μαρία Ρεπούση να υποστηρίζει τα αντίθετα.

    Το θέμα της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου το κάλυψε πλήρως ο Κων. Φωτιάδης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με μια εξαντλητική μελέτη 600 σελίδων, που κυκλοφόρησε το 2004 από το Ιδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία. Το έργο αυτό αξιολογήθηκε από επιστημονική επιτροπή καθηγητών Πανεπιστημίων με πρόεδρο τον Βασ. Κρεμμυδά και μέλη τούς Κων. Βακαλόπουλο, Παναγ. Ηφαιστο, Δημ. Κωνσταντόπουλο, Ευστάθιο Πελαγίδη και Νεοκλή Σαρρή. Με τα στοιχεία που παραθέτει ο Κων. Φωτιάδης δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι, κατά την περίοδο από το 1916 έως το 1923, εξοντώθηκαν 353.000 Ελληνες Πόντιοι και όσοι απέμειναν, ανθρώπινα ράκη κυριολεκτικά, ήρθαν στην Ελλάδα με την ανταλλαγή των πληθυσμών. Σε όλα τα σπίτια των Ποντίων έμειναν ζωντανές οι οδυνηρές μνήμες των διωγμών.

    Πολλά χρόνια πριν κυκλοφορήσει το βιβλίο του Κων. Φωτιάδη και πολύ πριν τεθεί θέμα για την αναγνώριση της γενοκτονίας, είχα πικρή γεύση του δράματος των Ποντίων ακούγοντας αφηγήσεις από τον παππού και τη γιαγιά μου- γονείς της μητέρας μου. Η γιαγιά μου η Αντιγόνη μου αφηγήθηκε τη ζωή της στο μαγνητόφωνο και τη δημοσίευσα. Ο παππούς μου, ο Γιώργος Μαυρομματόπουλος, έφυγε νωρίς αλλά σώθηκε ένα πολύτιμο χειρόγραφό του. Είναι η ομιλία που εκφώνησε το 1925, στο μνημόσυνο που έγινε στη Νεάπολη της Κοζάνης, «υπέρ των σφαγιασθέντων Ποντίων εν Τουρκία». Δημοσιεύω αυτούσια την ομιλία, πιστεύοντας πως είναι ένα ακόμη αποδεικτικό στοιχείο του ποντιακού δράματος:

    «Ρίγη συγκινήσεως πλημμυρούσι την καρδίαν μου, ο νους μου θολώνεται και άθελα αιμάσσοντα δάκρυα βουρκώνουν τα μάτια μου διότι προτίθεμαι να είπω ολίγα τινά, επί τω επετείω μημοσύνω της σήμερον, προ του κενοταφίου των σφαγιασθέντων, εν τη γενετείρα αδελφών ημών Ποντίων, ξέων ούτω τας ανεξιτήλους πληγάς εκάστου δοκιμασθέντος εκκλησιαζομένου Ποντίου.

    »Ο απηνής πόλεμος ο συνταράσσων τα έθνη, το εφεύρημα τούτο της ανθρωπότητος χρησιμοποιούμενον, ότε μεν διά την τιμωρίαν δήθεν της αλαζονίας και των αδικιών ενός έθνους υφ” ετέρου δήθεν δικαίου, ότε δε διά την κόρεσιν των αγρίων ενστίκτων ενίων εθνών και της δοξομανίας των Ηγητόρων αυτών, έδωσεν πάλιν αφορμήν αρχομένου του 1914 έτους, εις το ανθρώπινον θηρίον της φύσεως, τον Τούρκον, να κορέση τα βάρβαρα και θηριώδη ένστικτά του, των οποίων η απερίγραπτος μανία μόνο διά χριστιανικού αίματος ηδύνατο να κατευνασθεί. Είναι γνωστά τοις πάσι τα δεινοπαθήματα, άτινα υπό τον τυραννικώτερον ζυγόν εν Τουρκία υπέστημεν, όπου πανταχού της Τουρκίας, όπου έζη χριστιανός και δη Ελλην. Ούτω και εν Πόντω εν τη πατρίδι ημών είναι απερίγραπτοι αι σφαγαί, αι ατιμασίαι, αι δημεύσεις περιουσιών, τα βασανιστήρια εν ταις φυλακαίς και παν ό,τι είδος ατιμίας και ταπεινώσεως είναι δυνατόν να πλάση η ανθρώπινη φαντασία. Χιλιάδες έπεσαν υπό το απηνές φάσγανον του τυραννικού και αιμοχαρούς Τούρκου και μυριάδες απέθανον εκ των κακουχιών της πείνης και του ψύχους, καταφεύγοντες εις τα όρη και τας χαράδρας ή προτιμώντες την υγράν ταφήν καταποντιζόμενοι εις την θάλασσαν, ίνα διαφύγουσι τους αιμοσταγείς όνυχας της απαισίου υαίνης του Τούρκου, του όζοντος πάντοτε χριστιανικού αίματος και οιτινές άταφοι χωρίς κανέναν στοργικό δάκρυ, έρμαια αρπακτικών ορνέων και βορά θηρίων, οι πλείστοι απέμειναν ανά τα όρη, όπου μόνον το στοργικό χώμα της Ιεράς Πατρίδος μας εκάλυψεν τα απογυμνωθέντα οστά των και τα καληκέλαδα πτηνά του τόπου μας εθρήνησαν την τόσον τραγικήν απώλειάν των.

    »Επιμνημόσυνον δέησιν προσήλθομεν αγαπητοί αδελφοί, ίνα αναπέμψωμεν τω Κυρίω υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των μυριάδων εθνομαρτύρων της Πατρίδος μας και μ” ένα θερμό δάκρυ να ραντίσωμε το πενιχρόν κενοτάφιόν των. Η γαλανόλευκος σημαία μας, περιπαθώς εναγκαλίζεται τον τετιμημένον τάφον των, συγκαταλέγουσα και τούτους εις το Πάνθεον των ηρωών της, των δοξασάντων τα όπλα της Ελευθέρας Ελληνικής Πατρίδος και οίτινες νικηφόρως περιήγαγον ταύτην εις τα τέσσερα σημεία του ορίζοντος. Ναι, αδελφοί ισότιμοι με τους εθνομάρτυρες της ελευθέρας πατρίδος μας είναι και οι ανάνδρως υπό του Τούρκου σφαγιασθέντες αδελφοί μας. Μαρτύριον τρανότατον είναι η χιλιετηρίδας ολοκλήρους αριθμούσα ιστορία μας και οι εισέτι σωζόμενοι κολοσσοί των ευαγών ιδρυμάτων μας, άτινα ουχί κρατική αρωγή, αλλ” οβολοίς υποδούλων εδημιούργησεν και εν αις Ελληνοπρεπέστατα εσφυρηλατείτο η προς την Αγίαν του Χριστού Πίστη, τα Ελληνικά γράμματα και το Ελληνικόν μεγαλείον οργώσαν νεολαία μας.

    »Η δόξα η Ελληνική και ο δαιμόνιος Ελληνικός νους ουχί μόνον εις τα πόλεις αλλά και εις τα μικρότερα χωρία μας υπέσκαψεν τον κατακτητήν, όστις βαρέως φέρων το ειρηνικόν τούτο καίριον πλήγμα, τα πάντα εμηχανεύετο διά την εξόντωσιν ημών, και το κατώρθωσεν η από τα θεία διδάγματα παρεκκλίνουσα και προς τον υλισμόν ολοταχώς βαίνουσα ανθρωπότης διά του τρομακτικού ευρωπαϊκού πολέμου, άφθονα παρέσχεν αυτώ τα μέσα και ήρξατο του σατανικού σχεδίου του. Ουδείς κάλαμος ανθρώπινος δύναται να περιγράψει τα επακολουθήσαντα, πυρί και σιδήρω. Παν Ελληνικόν εις τέφραν μετέβαλεν και μυριάδας αδελφών ημών μαχαίρα απετελείωνε. Υμάς δε τους υποληφθέντες, συντρίμματα αγρίου λαίλαπος των πατρίων εξερρίζωσεν. Ούτω γαρ ηβουλήθησαν και οι φόβω και τρόμω, αλλά και φθόνω, κατά παντός Ελληνικού ισχυροί της γης.

    »Υπέρ των ψυχών λοιπόν, και των τόσον τραγικώς τελευτησάντων εν Πόντω αδελφών ημών, τελούμεν το σημερινόν μνημόσυνον δι” ο ας ικετεύσωμεν τον ύψιστον, όπως κατατάξαι αυτούς εν σκηναίς δικαίων, ημάς δε εμελήσω, σθένους, θάρρους και ελπίδος όπως ανδρουμένου του έθνους μας, του μη ανακύψαντος εισέτι, εκ των πολλαπλών πληγών του, δυνηθώμεν ημέραν τινά να λυτρώσωμεν τας πατρίδας ημών, εκείνας των οποίων η φύσις εσαεί έσεται Ελληνική και όπως στήσωμεν μνημεία και ανδριάντες εις δόξαν αιώνιον των σφαγιασθέντων και μαρτυρησάντων αδελφών ημών των οποίων αιωνία η μνήμη».

    ΥΓ. Εκπληκτικά ήταν τα ελληνικά του παππού, ο οποίος αποφοίτησε από το περίφημο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας.

    http://www.efsyn.gr/?p=57012