By 21 Νοεμβρίου 2009 50 Σχόλια

Πρόταση στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου για επανάληψη της «δίκης των 6» του 1922 | AΠΕ

diki6

Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθαν. Κονταξής ενώπιον της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου τάχθηκε ουσιαστικά υπέρ της επανάληψης της «δίκης των 6» που έγινε το 1922, μετά την Μικρασιατική καταστροφή.

Η υπόθεση της «δίκης των 6» απασχόλησε την Ολομέλεια του ΑΠ μετά από παραπομπή από το Ποινικό Τμήμα, καθώς οι αρεοπαγίτες του εν λόγω Τμήματος αποφάσισαν για το θέμα αυτό με διαφορά μιας ψήφου (3-2). Ειδικότερα, η πλειοψηφία του Ποινικού Τμήματος τάχθηκε υπέρ της επανάληψης της δίκης των 6, καθώς έχουν αποκαλυφθεί νέα άγνωστα γεγονότα, σύμφωνα με τα οποία οι έξι ήταν αθώοι.

Η μειοψηφία πρότεινε να απορριφθεί η αίτηση επανάληψης της δίκης, υποστηρίζοντας ότι τα στοιχεία που προσκομίστηκαν δεν θεμελιώνουν την βασιμότητα της επανάληψης της δίκης των 6. Στον Άρειο Πάγο αίτηση επανάληψης της δίκης υπέβαλε στις 20 Ιανουαρίου του 2008 ο Μιχάλης Πρωτοπαπαδάκης, εγγονός του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, υποστηρίζοντας ότι υπάρχουν νέα γεγονότα και νέες αποδείξεις που καθιστούν πρόδηλη την πλάνη περί των πραγμάτων κατά την διεξαγωγή της δίκης το 1922.

Ο Αθαν. Κονταξής υποστήριξε ότι εσφαλμένα παραπέμφθηκε το ζήτημα στην Ολομέλεια λόγω της διαφοράς μιας ψήφου, καθώς αυτό ισχύει μόνο στις περιπτώσεις των αναιρέσεων και όχι για τις αιτήσεις επανάληψης των δικών. Κατά συνέπεια ισχύει η απόφαση του Τμήματος που έχει ταχθεί υπέρ της επανάληψης της δίκης.

Το 1922 μετά την Μικρασιατική Καταστροφή εκδηλώθηκε στρατιωτικό κίνημα υπό τους συνταγματάρχες Πλαστήρα και Γονατά και τον αντιπλοίαρχο Φωκά, που προκάλεσε την παραίτηση της κυβέρνησης Τριανταφυλλάκου και του Βασιλιά Κωνσταντίνου (14 Σεπτεμβρίου 1922) υπέρ του υιού του Γεωργίου Β’.

diki6-2

Στη συνέχεια, συγκροτήθηκε στην Αθήνα Επαναστατική Επιτροπή, η οποία έκανε εκτεταμένες συλλήψεις αντιβενιζελικών πολιτικών. Σε διαδήλωση 100.000 ανθρώπων στην Πλατεία Συντάγματος, στις 9 Οκτωβρίου, ζητήθηκε η εκτέλεση των υπευθύνων της τραγωδίας. Οι Πάγκαλος, Οθωναίος, Χατζηκυριάκος αλλά και ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου απαίτησαν εκτελέσεις. Οι Πλαστήρας, Δαγκλής, Γονατάς θέλησαν κανονική δίκη.

Οι δύο πλευρές συμβιβάστηκαν και αποφασίστηκε η ίδρυση Εκτάκτου Στρατοδικείου. Επικεφαλής της ανακριτικής επιτροπής ανέλαβε ο υποστράτηγος Θεόδωρος Πάγκαλος.

Με το πόρισμα της Επιτροπής (24 Οκτωβρίου), παραπέμφθηκαν να δικαστούν στο Έκτακτο Στρατοδικείο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας οκτώ πρόσωπα, που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο την περίοδο 1920-1922, οι: Δημήτριος Γούναρης, 59 ετών, πρώην πρωθυπουργός, Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, 68 ετών, πρώην πρωθυπουργός, Νικόλαος Στράτος, 50 ετών, πρώην πρωθυπουργός, Νικόλαος Θεοτόκης, 44 ετών, υπουργός Στρατιωτικών στην Κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη, Γεώργιος Μπαλτατζής, 56 ετών, υπουργός Εξωτερικών στις κυβερνήσεις Γούναρη, Πρωτοπαπαδάκη, Ξενοφών Στρατηγός, υποστράτηγος, ε.α., 53 ετών, υπουργός Συγκοινωνιών στην κυβέρνηση Γούναρη, Μιχαήλ Γούδας, υπονάυαρχος ε.α., 54 ετών, υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Γούναρη, Γεώργιος Χατζηανέστης, αντιστράτηγος, 59 ετών, Αρχιστράτηγος Μικράς Ασίας και Θράκης.

diki6-4

Η δίκη διεξήχθη από τις 31 Οκτωβρίου έως τις 15 Νοεμβρίου 1922 στην Παλαιά Βουλή. Το Στρατοδικείο παμψηφεί επέβαλλε στους μεν Γεώργιο Χατζηανέστη, Δημήτριο Γούναρη, Νικόλαο Στράτο, Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη, Γεώργιο Μπαλτατζή και Νικόλαο Θεοτόκη την ποινή του θανάτου και στους Μιχαήλ Γούδα και Ξενοφώντα Στρατηγό την ποινή των ισοβίων δεσμών. Διέταξε την στρατιωτική καθαίρεση του αρχιστράτηγου Γεωργίου Χατζηανέστη, του υποστράτηγου Ξενοφώντος Στρατηγού και του υποναυάρχου Μιχαήλ Γούδα, ενώ τους επέβαλε και χρηματικές ποινές.

Αμέσως μετά, ο επαναστατικός επίτροπος Νεόκοσμος Γρηγοριάδης μετέβη στις φυλακές Αβέρωφ, όπου κρατούντο οι έξι και τους ανακοίνωσε την καταδικαστική απόφαση και ότι η εκτέλεση θα γινόταν σε δύο ώρες. Δύο φορτηγά τους παρέλαβαν και τους μετέφεραν στο Γουδή, όπου εκτελέστηκαν.

Τσιμπούκης Π.

Πηγή: ΑΘΗΝΑΪΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Σχόλια από Facebook

Σχόλια

About the Author:

50 Σχόλια "Πρόταση στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου για επανάληψη της «δίκης των 6» του 1922 | AΠΕ"

Trackback | Comments RSS Feed

  1. Ο/Η ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΖΕΡΒΑΣ λέει:

    Πρόταση στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου για επανάληψη της «δίκης των 6» του 1922 | AΠΕ

    ΤΙ ΣΧΟΛΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΝΑ ΠΡΟΒΟΥΜΕ ΣΕ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΞΟΧΩΣ ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

    ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΖΕΡΒΑΣ

  2. Ο/Η admin λέει:

    Παρακολούθησα στην ΕΤ3 πρόσφατα μια εκπομπή (Ανιχνεύσεις του Σαββίδη) για την υπόθεση.

    Πρόκειται περί μιας προσπάθειας επί της ουσίας του εγγονού του Πρωτοπαπαδάκη να δικαιωθεί ο παππούς του την οποία επιτυχώς από όσα παρακολούθησα αντέκρουσε μόνο ο Βλάσης Αγτζίδης.

    Ο εκπρόσωπος του Ιδρύματος Βενιζέλου ήταν σα να μην υπήρχε και το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να μην σπιλωθεί το όνομα του Βενιζέλου, τίποτε άλλο. Με απογοήτευσε πλήρως.

    Για το θέμα έχουν υπάρξει αντιδράσεις, όχι όμως στο βαθμο που θα θέλαμε και συντεταγμένα. Αυτό είναι ένα μεγάλο έλλειμα που έχουμε γενικότερα. Ακόμα όμως κι αν η Ολομέλεια του ΑΠ αποφασίσει την επανάληψη της δίκης, μήπως είναι καιρός να σηκώσουμε κι εμείς τα θέματα που πνίγουν τον μικρασιατικό ελληνισμό εδώ και δεκαετίες;

    H Ενωση Σνυρναίων πάντως από τις 5 Νοεμβρίου όπως αναφέρει και στην ιστοσελίδας της εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση.

    ANAKOINΩΣΗ

    ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΨΗΛΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΤΩΝ ΕΞΙ

    Με αφορμή την προσφυγή στον Άρειο Πάγο με την οποία ζητείται η αναψηλάφηση της δίκης των ΄Εξι, από την ΄Ενωση Σμυρναίων εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:

    «Θεωρούμε, εξαιρετικά άστοχη τη διαδικασία προκειμένου μάλιστα για δίκη που δεν είχε ποινικό αλλά πολιτικό χαρακτήρα. Διότι και σ’ αυτή την περίπτωση, η αναψηλάφηση πολιτικό χαρακτήρα θα έχει, θα προκαλέσει νέο διχασμό και θα «ξύσει και πάλι τις παλιές πληγές».

    Η εκστρατεία για αποκατάσταση των καταδικασθέντων της δίκης των έξι, έχει μια νομική και μια ιστορική διάσταση. Κατά το καθαρά νομικό, δηλαδή το ποινικό σκέλος, η παρέλευση ακόμη και τόσων δεκαετιών δεν εμποδίζει την κίνηση της διαδικασίας αναψηλάφησης σε περιπτώσεις όπου οι κληρονόμοι του καταδικασθέντος επιδιώκουν την αποκατάσταση της μνήμης του προσκομίζοντας νέα στοιχεία. Εν προκειμένω, ωστόσο, δεν φαίνεται να γίνεται λόγος για νέα στοιχεία, παρά μόνο για μεταγενέστερες πολιτικές εκτιμήσεις. Χωρίς νέα αποδεικτικά στοιχεία, όμως, δεν θα μπορούσε να διαλευκανθεί ο βαθμός αμέλειας ή η δυνατότητα πρόβλεψης των αποτελεσμάτων συγκεκριμένων στρατιωτικών ενεργειών, οι δε σύγχρονοι ιστορικοί, δημοσιογράφοι ή στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες, αγέννητοι κατά τη στιγμή των κρινομένων γεγονότων, είναι εξ ορισμού αναρμόδιοι να καταθέσουν τη δευτερογενή επιστημονική γνώση τους ως υποκατάστατα ζώντων μαρτύρων. Επί πλέον, οι ειδικές περιστάσεις υπό τις οποίες είχε εκτυλιχθεί η δίκη των έξι καθιστούν αδύνατο το να υπεισέλθει ο σημερινός δικαστής στη θέση του παλαιοτέρου και να διορθώσει τυχόν λάθη του, καθώς το σημερινό νομικό πλαίσιο που διέπει τη δικαιοδοσία αλλά και την ουσία της υπόθεσης είναι παντελώς ασύμβατο προς εκείνο που ίσχυε τη στιγμή της δίκης, ενώ δεν νοείται καi επανάληψη ποινικής διαδικασίας για πράξεις που σήμερα πια εκφεύγουν κάθε ποινικής αντιμετώπισης.

    Σημαντική, κατανοητή και συμπαθής η προσπάθεια των οικείων των καταδικασθέντων για αποκατάσταση της καλής φήμης των προγόνων τους, αλλά πιό σημαντική είναι η διατήρηση της ηρεμίας και της συνοχής της Χώρας.

    Κατά συνέπεια και ως απόγονοι των θυμάτων της Μικρασιατικής Καταστροφής αντιμετωπίζουμε ως πρόκληση και σπίλωση της μνήμης των δεκάδων χιλιάδων αδικαίωτων νεκρών μας την απόπειρα αυτή.

    Κάνουμε έκκληση στην ολομέλεια του Αρείου Πάγου να απορρίψει κάθε εισήγηση για αναψηλάφηση της Δίκης.

    http://www.enosismyrneon.gr/elxis/nea-tes-enoses/trekhouses-eideseis/dike-ton.html

  3. Ο/Η Μαριάννα Μαστροσταμάτη λέει:

    Παρακαλώ ας μη θεωρηθεί λαϊκισμός! Αυτό το τόσο απλό που θέλω να πω για όλη αυτήν την ιστορία της αναψηλάφησης της δίκης των έξι μετά από αίτημα του εγγονού του Πρωτοπαπαδάκη, είναι η κακή μοίρα των δικών μας παππούδων εξ αιτίας του δικού του παππού. Όλοι έχουμε δει στην ταινία του Κούνδουρου τη μεταφορά του καθόλου κινηματογραφικού αλλά καθ’ όλα ιστορικού στοιχείου όπου πλήθος ελλήνων, με οθωμανική υπηκοότητα, τρέχει στις πρεσβείες και τα πρακτορεία ταξιδίων στη Σμύρνη προκειμένου να αποκτήσει διαβατήριο ξένου υπηκόου σύμφωνα με τον επαίσχυντο νόμο του Πρωτοπαδάκη που δημοσιεύθηκε στις 16 Ιουλίου 1922 και που έλεγε τα εξής:
    » 1ον. Απαγορεύεται η εν Ελλάδι απόβασις αλλοδαπων εφ’ όσων ούτοι δεν είναι εφοδιασμένοι δια τακτικών διαβατηρίων, νομίμως τεθεωρημένων ή δια των εγγράφων των εκάστοτε οριζομένων δια Βασιλικού Διατάγματος εκδιδομένων προτάσει των επί των Εσωτερικών, Εθνικής Οικονομίας και Περιθάλψεως υπουργών
    Πας πλοιοκτήτης, πράκτωρ ή πλοίαρχος ή άλλο οιονδήποτε μέλος πληρώματος πλοίου τινός, όστις ήθελεν αναλάβει, όπως διευκολύνει ή δεχθεί την εις Ελλάδα μεταφοράν των περί ών η εν άρθρω 1 απαγόρευσις προσώπων, τιμωρείται διαφυλακίσεως εξ τουλάχιστον μηνών και χρηματικής ποινής από τρισχιλίων μέχρι δεκασχιλίων δραχμών δι’ έκαστον, κατά παράβασιν του παρόντος νόμου, μεταφερομένων προσώπων…»
    Ο δικός μου ο πατέρας ως Οθωμανός υπήκοος κατατάχθηκε στον Κισλά της Σμύρνης. Ντύθηκε το χακί της ελληνικής του εθνικότητας, πήρε το όπλο και δίπλα στον ελληνικό στρατό πολέμησε τους τούρκους. Δεν ντρέπομαι καθόλου που αυτό ήταν εσχάτη προδοσία για έναν οθωμανό υπήκοο γιατί ο πατέρας μου ήταν έλληνας. Ο Πρωτοπαδάκης στον πατέρα του πατέρα μου από 16 Ιουλίου 1922 δεν αναγνώριζε πλέον την ελληνική του εθνικότητα. Αναγνώριζε μόνο την ξένη, οθωμανική υπηκοότητά του και απαιτούσε ξαφνικά από αυτόν διαβατήριο ξένου υπηκόου για να μπει στη βάρκα από τον Τσεσμέ και να πάει στη Χίο. Ταξίδι που ως τότε εκείνος το είχε κάνει εκατοντάδες φορές στη ζωή του και χιλιάδες φορές όλοι οι μέχρι τότε έλληνες προγονοί μας από αρχαιοτάτων χρόνων.
    Ο ερχομός των μικρασιατών στην Ελλάδα σήμαινε defacto την ανατροπή της κυβέρνησης. Ο νόμος του Πρωτοπαπαδάκη δεν έγινε για τους τούρκους ξένους υπηκόους αλλά ειδικά και μόνο για τους έλληνες μικρασιάτες. Ας θυμηθούμε το διάλογο Αριστείδη Στεργιάδη – Γεωργίου Παπανδρέου:
    αρμοστής: «Βλέπω την κατάρρευση»
    Παπανδρέου: «Και γιατί δεν ειδοποιείς τον κόσμο να φύγει;»
    αρμοστής: «Καλύτερα να μείνουν εδώ να τους σφάξει ο Κεμάλ, γιατί, αν πάνε στην Αθήνα, θα ανατρέψουν τα πάντα»
    Αν όχι προδότης πως προσδιορίζεται επιθετικά ο Πρωτοπαπαδάκης με τη θέσπιση αυτού του νόμου που το μόνο που προστάτευε ως προθυπουργός ήταν η δική του καρέκλα;
    Ο Άρειος Πάγος, αν γίνει η αναψηλάφηση, μήπως θα πρέπει να σκεφτεί ότι εκτός από τον Πρωτοπαδάκη ως προθυπουργό τότε, το νόμο αυτό ψήφισε και όλη η εθνοσυνέλευση!

    Μαριάννα Μαστροσταμάτη

  4. Ο/Η κωστας λέει:

    τι ειπες εσυ φιλε? σε προσβαλει η προταση?
    και γω μικρασιατης ειμαι αλλα εμενα ξερεις τι με προσβαλει? με προσβαλει που υπαρχουν μικρασιατες σαν εσενα που εχουν θεοποιησει τον βενιζελο. με προσβαλει που υπαρχουν ανθρωποι ημιμαθεις και μονοπλευροι που μπορουν να εχουν αποψη και να σπιλωνουν νεκρους που πολεμησαν για το εθνος, πριν καν εσυ και οι ομοιδεατες σου γεννηθειτε!
    ποιοι εκτελεστηκαν μετα την δικη-παροδοια? αυτοι που πραγματοποιησαν τον μακεδονικο αγωνα και τους βαλκανικούς πολεμους.αυτοι οι ηρωες,χρεωθηκαν την ρετσινια του προδοτη απο ποιους?απο αυτους που πραγματικα εφταιξαν για την καταστροφη. γιατι ο βενιζελος εκανε την μικρασιατικη εκστρατεια? για να ελευθερωσει μια περιοχή η οποία ετσι και αλλιως ειχε ελευθερωθει και αυτο θα γινοταν μονιμο μετα το δημοψηφισμα?… ο βενιζελος ο αγγλοφιλος θεωρελιτε απο εσας ως εθναρχης, ξεχνατε ομως οτι οι αγγλοι προστατες και μεντορες του ηταν αντιθετοι με την μικρασιατική του εκστρατεια… φασκετε και αντιφασκετε. απλωσαν οι δηθεν ικανοτατοι βενιζελικοι αξιωματικοι, το μετωπο του Ελληνικού στρατού σε εκατονταδες χιλόμετρα πλάτος, καθιστώντας το αδύνατο προς υπεράσπιση.και οταν ο Χατζανέστης προσπάθησε να το συρικνώσει για να αμυνθει αποτελεσματικότερα, επιτέθηκε λυσαλέα ο τουρκικός στρατός και συνέβη η καταστροφή. μια καταστροφή που δεν θα συνεβαινε ποτε αν ο αγγλόφιλος βενιζέλος, ακουγε τους αγγλους φιλους του και δεν προχωρούσε στο εσωτερικό της μικρας ασίας. σημερα θα ειχαμε αποφύγει την εθνική καταστροφή και θα ειχαμε στα χέρια μας την Σμύρνη και ολα τα Ελληνικότατα εδάφη που θα λαβαίναμε ως «λαφυρα» του 1ου παγκοσμίου πολέμου. επιπλέον θα είχαμε στραφεί προς το μοναστήρι και την Ελληνικότατη πελαγονία και δεν θα ήμασταν σήμερα ερμαια των γύφτων απο τα σκόπια.
    Πόσο δίκιο ειχε ο Ίων Δραγούμης για ολα αυτά και για τον βενιζέλο…
    εκτελέσατε τους εθνικόφρονες πατριώτες που διπλασίασαν την Ελλάδα στους βαλκανικούς και έχετε και μούτρα να μιλάτε…
    και καλα ο πλαστήρας ήταν ομολογουμένος ενας ικανός στρατιωτικός και ένθερμος πατριώτης, αλλα τον αλλον τον παγκαλο ?αυτον τον ξεχνάτε? να τους χαίρεστε τετοιους …»εθνάρχες» και τους «στρατιωτικούς»-τσιράκια τους.
    ο βενιζελος και τα «λαθη » του, ξεκλήρησαν και ξερίζωσαν τον μικρασιατικό Ελληνισμό απο τις εστίες του, εθεσαν δε το Ελληνικό έθνος, τόσο αδύναμο, ώστε να ΄συγκρίνεται επειτα και μεχρι και σήμερα με εθνη-ανεκδοτα τύπου βουλγαρίας…
    για να μην αναφέρω τα «λαθη» που διέπραξε εις βάρος της Μακεδονίας μας, ύστερα απο το 22…
    αντε, περαστικα σας

  5. Ο/Η Καλαματιανός λέει:

    Πες τα φίλε Κώστα. Έτσι σε θέλουμε. Να είσαι βασιλικώτερος του βασιλέως και όχι απλά βασιλικός.

    Γιατί όπως είπε και μέγας Γεώργιος Βλάχος στην «Καθημερινή» του:

    ««Συμπονούμεν και συμπαθούμεν τους πρόσφυγας ως ανθρώπους και αδελφούς δυστυχήσαντας και παθόντας, αλλά δεν τους θέλομεν ούτε ως ψηφοφόρους, ούτε ως εκλογείς, ούτε ως εκλεξίμους, ούτε ως πολίτας δικαιουμένους να κυβερνήσουν την Ελλάδα».

    Δυστυχώς, παρά τις εντολές το επίσης τρισμέγιστου Δ. Γούναρα προς τον Στεργιάδη, αρκετοί Μικρασιάτες σώθηκαν:

    Αλλά και μετά την κατάρρευση του Μετώπου τον Αύγουστο του ΄22, η ελληνική κυβέρνηση με τηλεγράφημά της προς τον αρμοστή στη Σμύρνης Αριστείδη Στεργιάδη του ζητά να μην επιτρέψει τους Έλληνες της Ιωνίας να φύγουν για την Ελλάδα και δημιουργηθεί έτσι «προσφυγικό πρόβλημα». Χαρακτηριστικό είναι το στιγμιότυπο που διασώζει ο Γρηγόρης Δαφνής: Λίγο πριν την αναχώρηση από τη Σμύρνη των ελληνικών υπηρεσιών και ενώ το μέτωπο είχε σπάσει, ο νεαρός πολιτικός Γεώργιος Παπανδρέου ενημερώνεται από τον Στεργιάδη για την επερχόμενη καταστροφή. Στην ερώτηση του Παπανδρέου «Γιατί δεν ειδοποιείται τον κόσμο να φύγει;», ο Στεργιάδης απαντά: «Καλύτερα να μείνουν εδώ να τους σφάξει ο Κεμάλ γιατί αν πάνε στην Αθήνα θα ανατρέψουν τα πάντα».

    Άιντε, διαβάστε και λίγο ζώα-απολογητές των Εξη.

    Όχι ότι για τον Βενιζέλο δεν υπάρχουν μπόλικα ράμματα για τη γούνα του, αλλά να υπερασπίζεις και τον αυθεντικό δολοφόνο πάει πολύ!

  6. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Παρατηρώ με λύπη μου πως υπάρχει κάποιο παράπονο των απογόνων των θυμάτων της Μικρασιατικής Καταστροφής προς τον Πρωτοπαπαδάκη και προς τον γράφοντα. Διαβεβαιώνω πως δεν υπήρξε ποτέ από τον Πρωτοπαπαδάκη ούτε υπάρχει από τον γράφοντα παραμικρή αρνητική διάθεση προς τους Μικρασιάτες.
    Λέτε πως η κακή μοίρα των παππούδων σας οφείλεται στον δικό μου παππού. Υπάρχει, όμως, και άλλη άποψη, εκείνη του Βενιζέλου: πως η κακή μοίρα του Πρωτοπαπαδάκη οφείλεται στην αγωνιώδη προσπάθειά του να βρίσκει χρήματα για την εκστρατεία για να σωθούν οι παππούδες σας. Σχετικά μπορείτε να διαβάσετε στο επόμενο φύλλο τηςν εκλεκτής εφημερίδας ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΗΧΩ, όπου ελπίζω πως θα δημοσιευθεί επιστολή που έχω στείλει.

    —————

    Παρακάτω παραθέτω παρατηρήσεις μου, που είχα ήδη αναρτήσει στην ιστοσελίδα αυτήν, αλλά φαίνεται πως κάποιος τις έσβησε.

    ————-

  7. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Γιά να μην εμπλακούμε σε διάλογο κωφών και γιά να είναι φανερή η καλή διάθεση όλων όσοι συμμετέχουν, θα επαναλάβω κάποια ερωτήματα και παρατηρήσεις μου, που δεν έχουν ληφθεί υπόψη.
    1. Πιστεύετε ότι, όπως έχω επενειλημένα τονίσει, δεν υποστηρίζω κανένα κόμμα, παράταξη ή κυβέρνηση; Εγώ αποσύρθηκα από την πολιτική πρώιμα, επειδή δεν μου ταίριαζε. Έχω γράψει και βιβλίο με τίτλο «Έμποροι των Λαών», εννοώντας τους πολιτικούς.
    2.Έχει γίνει κατανοητό, ότι γιά να χαρακτηρισθεί μιά πράξη ως «Εσχάτη προδοσία» δεν λαμβάνεται υπόψη η πράξη, αλλά η πρόθεση να προκληθεί βλάβη στην Πατρίδα; Η καταδίκη ήταν γιά εσχάτη προδοσία, όχι γιά πράξεις ή παραλήψεις των καταδικασθέντων.
    3.Έχει μελετηθεί, όπως παρακάλεσα, το πόρισμα της Ανακριτικής Επιτροπής Μαζαράκη, και συγκεκριμένα η αναφορά του σε όσα συνέβησαν την αποφράδα νύχτα της 14 προς 15 Αυγούστου 1922;
    4.Γιατί, όταν ο Βενιζέλος, ο Πάγκαλος και ο Παπαναστασίου κήρυξαν αθώους τους Έξι, με ιδιαίτερη αναφορά στον Πρωτοπαπαδάκη, πως ήταν ο «αδικώτερον τυφεκισθείς», γιατί, τότε, κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε;
    5. Ήταν σωστό και δίκαιο, να προσβάλει η καθηγήτρια της Ιστορίας τον γιό μου Πέτρο μέσα στην τάξη, λέγοντας πως είναι απόγονος ενός προδότη;
    ————————
    Είναι ντροπή γιά την Ελλάδα το ότι συμμετέσχε στο πονηρό παιχνίδι που παίχθηκε στις πλάτες των φαντάρων και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.Οι Μ.Δυνάμεις το έκαναν γιά τα πετρέλαια. η Ελλάδα για να ισχυροποιήσει κάθε μιά από τις παρατάξεις του Διχασμού την θέση της απέναντι στην άλλη, χωρίς να ενδιαφέρεται κανείς γιά τους φαντάρους και γιά τους Έλληνες της Μ. Ασίας. Ντροπή!
    Ο Πρωτοπαπαδάκης, βλέποντας αυτό το χάλι, είχε δηλώσει πολύ πριν από τις επάρατες εκλογές του Νοεμβρίου 1920, ότι επιθυμεί να αποσυρθεί από την πολιτική και να διορισθεί πρέσβυς στο Βερολίνο, όπου σπούδαζαν τα παιδιά του. Ο διορισμός έγινε, αλλά εντωμεταξύ αρρώστησε και οι εκλογές τον βρήκαν να νοσηλεύεται στο εξωτερικό. Ο λαός τον εξέλεξε βουλευτή, παρά την απουσία του στο εξωτερικό, οπότε επέστρεψε στην Ελλάδα σεβόμενος την λαϊκή εντολή. Έγραψε τότε στην σύζυγό του στο Βερολίνο «Το πράγμα με ελύπησε πολύ». Στις κυβερνήσεις που συμμετέσχε,ασχολήθηκε αποκλειστικά με την διαχείριση των Οικονομικών και διοικητικών ζητημάτων. Την Πρωθυπουργία ανέλαβε μετά από πίεση της Βουλής, γνωρίζοντας ότι αναλαμβάνει καπετάνιος σε ένα πλοίο που βυθιζόταν, λόγω του Διχασμού, όπως είπε και ο Βενιζέλος. Την φιλοτιμία του πλήρωσε με την ζωή του. Ας λείπει και ο άδικος χαρακτηρισμός του προδότη.
    3.
    – 12 Απριλίου 2010 at 00:56

  8. Ο/Η Σμυρνιός λέει:

    Κύριε Πρωτοππαδάκη, ο παππούς σας ήταν ο πρωθυπουργός της Μικρασιατικής Καταστροφής και ο εξ απορρήτων του Δ. Γούναρη. Αυτά που μας λέτε περί τους ότι δεν είχαν αντιμικρασιατικά συναισθήματα είναι δικές σας πρόσφατες καταθέσεις. Εκείνη την εποχή, οι οπαδοί και οι ηγέτες του ΛΑϊκού Κόμματος δεν είχαν απλώς αντιμικρασιατικά συναισθήματα αλλά μισουσαν τους Έλληνες της Ανατολής.

    Η γραμμή σας ότι «Είναι ντροπή γιά την Ελλάδα το ότι συμμετέσχε στο πονηρό παιχνίδι που παίχθηκε στις πλάτες των φαντάρων και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας» σημαίνει ότι κακώς η Ελλάδα πήγε στη Μικρά Ασία το Μάϊο του 1919.

    Αυτή είνια και η μόνιμη θέση όλως όσων απολογούνται, από οποιαδήποτε θέση, για την τότε πολιτική.

    Θα ήταν προτιμώτερο να μιλούσατε για ανικανότητα και για βλακεία αυτών που έβαλαν τα συμφερόντα του θρόνου πάνω από τα συμφέροντα του ελληνισμού, αντί να προσπαθείτε να αντιστρέψετε την πραγματικότητα και να μεταφέρετε τα βάρη της Μοναρχίας σε άλλους.

  9. Ο/Η PPCP λέει:

    Πρωτοπαδάκης: Πιστεύετε ότι, όπως έχω επενειλημένα τονίσει, δεν υποστηρίζω κανένα κόμμα, παράταξη ή κυβέρνηση;

    Όχι δεν το πιστεύουμε. Είμαστε σίγουροι ότι υποκινείστε, με πολιτικές πλάτες που μας είναι και γνωστές. Πώς άλλωστε θα τελούσατε εκδήλωση μνήμης για τους έξι εκτελεσθέντες στο ίδιο δημόσιο κτίριο που καταδικάστηκαν για εσχάτη προδοσία;

    Πρωτοπαδάκης: Έχει γίνει κατανοητό, ότι γιά να χαρακτηρισθεί μιά πράξη ως «Εσχάτη προδοσία» δεν λαμβάνεται υπόψη η πράξη, αλλά η πρόθεση να προκληθεί βλάβη στην Πατρίδα;

    Αν σας πυροβολήσω χωρίς καμία απολύτως πρόθεση να σας αφαιρέσω τη ζωή, αλλά παρά ταύτα πεθάνετε, θα είμαι αθώος ή δολοφόνος;

    Πρωτοπαδάκης : Έχει μελετηθεί, όπως παρακάλεσα, το πόρισμα της Ανακριτικής Επιτροπής Μαζαράκη, και συγκεκριμένα η αναφορά του σε όσα συνέβησαν την αποφράδα νύχτα της 14 προς 15 Αυγούστου 1922;

    Τώρα δεν μας είπατε ότι δεν λαμβάνεται υπόψη η πράξη αλλά η πρόθεση να προκληθεί βλάβη; Αυτό ισχύει για τον παππού σας μόνο;
    Γιατί φοβάστε να πείτε το όνομα του Πλαστήρα; Γιατί κομπιάζετε και δεν λέτε καθαρά ότι υποστηρίζετε πως ο Πλαστήρας ήταν προδότης;

    Και ενώ ο παππούς σας, όπως μας είχατε πει δεν είχε λεφτά και δανείστηκε…. Και ενώ η Ελλάδα οικονομικά ήταν κατεστραμμένη. Και ενώ οι Έλληνες φαντάροι πολεμούσαν, οι γιοι του Πρωτοπαπαδάκη σπούδαζαν στο Βερολίνο, η γυναίκα του επίσης ήταν στο Βερολίνο και ο ίδιος όταν αρρώστησε, νοσηλεύτηκε στο Βερολίνο.
    Στο Βερολίνο ε; Όχι σε άλλη ευρωπαϊκή πόλη!

    Για ποιους γράψατε το βιβλίο ‘’οι έμποροι των λαών’’;;;

  10. Ο/Η αούτος λέει:

    Βλέπω ότι σήμερα όλοι έγιναν φιλο-μικρασιάτες θα ήθελα να σας προτείνω ένα κείμενο που διάβασα πρόσφατα και αποκαλύπτει εκείνη την τραγική εποχή καθώς και τους ανθρώπους εκείνους που φέρθηκαν μ’ ένα μοναδικά αρνητικό τρόπο στους άτυχους πρόσφυγες:

    http://kars1918.wordpress.com/2010/03/09/refugees-1922/

    Άραγε εκείνοι οι άνθρωποι που ανήκαν τότε στη φιλοβασιλική παράταξη, σκέφτονταν διαφορετικά από τον Βλάχο, τον Κρανιωτάκη ή τους μπράβους τους που έκαναν τα πογκρόμ ενάντια στους πρόσφυγες και τους κατέστρεφαν τους καταυλισμούς τους;

  11. Ο/Η Μιχ. Πρωτοπαπαδάκης λέει:

    Φίλε αούτο, ΌΛΟΙ έγιναν φιλο-μικρασιάτες;Αν σχολιάζεις την δική μου ανάρτηση, είμαι ΕΝΑΣ και ήμουν πάντα φιλο-μικρασι’ατης, επειδή είχα φίλο που γίτωσε ως βρέφος στην αγκαλιά της μητέρας του, η οποία, επειδή ειχε κρύψει λίγα χρήματα στον κόρφο της, τον τσιμπούσε γιάνα κλαίαει, ελπίζοντας πως έτσι θα αποφύγει την κακοποίηση από τον εχθρό.

  12. Ο/Η Μιχ. Πρωτοπαπαδάκης λέει:

    Έχω κάνεικάποια ασχόλια τα οποία σβήσθηκαν. Θα επανάλθω μόλις μπορέσω. Ζητώ συγνώμη από τους συνομιλητές μου

  13. Ο/Η Μιχ. Πρωτοπαπαδάκης λέει:

    Φίλε Σμυρνιέ,επαναλαμβάνω ότι νομιμοποιούμαι να μιλάω μόνον γιά τον Πρωτοπαπαδάκη. Το ενδιαφέρον του γιά τους Μικρασιάτες αποδεικνύεται από το γεγονός ότι δανείσθηκε χρήματα βάζοντας υποθήκη το σπίτι του για να συνεισφέρει στον αγώνα.
    -Αν ο Βενιζέλος και ο Γούναρης περιφρονούσαν τις υποσχέσεις του Λόυδ Τζώρτζ γιά υποστήριξη και δεν εκστράτευαν στην Ανατολή, αυτό θα ήταν εκτροχιασμός από τον δρόμο που ακολουθεί η φυλή μας από την αρχαιότητα, να πολεμάει, δσηλαδή, γιά την Πατρίδα, ακόμη και αν η επιτυχία του αγώνα είναι αμφίβολη, ή και εκ των πραγμάτων αδύνατη. Αυτό που ενοχλεί, είναι ότι ο Διχασμός επικάλυψε τον αγώνα και, όπως είπε ο Βενιζέλος, έγινε αιτία γιά την καταστροφή, αυτός και όχι κάποιες ανικανότητες ή βλακείες.
    – Όσο γιά την υποστήριξη των συμφερόντων της Μοναρχίας από τους οπαδούς του Λαϊκού Κόμματος, το θέμα δεν έχει σχέση με το αν ο Πρωτοπαπαδάκης ήταν τίμιος πατριώτης ή όχι.

  14. Ο/Η Μιχ. Πρωτοπαπαδάκης λέει:

    Φίλε PPCP, είναι αργά και δεν μπορώ να συνεχίσω. Ελπίζω να μπορέσω να απαντήσω στις ανησυχίες σου αύριο.

  15. Ο/Η admin λέει:

    Κε Μιχ. Πρωτοπαπαδάκη, πρόσφατα δεχθήκαμε μια επίθεση Τούρκου Hacker και σβήστηκαν ολά τα κείμενα και τα σχόλια του Απριλίου.

    Γίνεται όμως προσπάθεια καθώς κρατάμε αντίγραφα ασφαλείας να επαναφέρουμε σιγά σιγά τα κείμενα.

    Τα σχόλια θα ενσωματωθούν από μένα καθώς δεν υπάρχει άλλη τεχνική δυνατότητα.

  16. Ο/Η admin λέει:

    11-4-2010

    Νέο σχόλιο στο άρθρο #326 «Πρόταση στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου για επανάληψη της «δίκης των 6» του 1922 | AΠΕ»
    Συντάκτης : Μιχ. Πρωτοπαπαδάκης

    Τα «ζώα-απολογητές των Έξι» έίναι ένα: ο γράφων.Προτείνει να διαβάσουν, όσοι αντέχουν να μαθαίνουν την αλήθεια, το πόρισμα της Ανακριτικής Επιτροπής Μαζαράκη. Η επιτροπή αυτή διορίσθηκε από την «Επανάσταση» Πλαστήρα και Γονατά. Εκεί, αναφέρεται ότι «την νύχτα της 14 προς 15 Αυγούστου 1922 απόσπασμα της ΧΙΙΙ Μεραρχίας που είχε διαταχθεί να φυλάξει τα υψώματα Κιοπρουλού, δεν βρέθηκε στην θέση του». Εκείνη την αποφράδα νύχτα, ο τουρκικός στρατός πέρασε από το κενό που είχε αφήσει το παραπάνω απόσπασμα και κτύπησε τον στρατό μας από τα όπισθεν. Αυτή ήταν η αρχή της καταστροφής.
    Και ερωτώ: πώς έμαθαν οι Τούρκοι, μέσα στην νύχτα, ότι υπάρχει το κενό; Ποιός ήταν επικεφαλής του αποσπάσματος που λιποτάκτησε;
    Όσο γιά τον «νόμο», θα δώσω λεπτομέρειες στην εφημερίδα ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΗΧΩ. Αν δεν ευαρεστηθεί να τις δημοσιεύσει, θα τις αναρτήσω στην σελίδα ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΗΣ γιά να ενημερωθεί όποιος ενδιαφέρεται.

    11-4-2010
    Δυό λόγια γιά την κυρία Μαστροσταμάτη
    Τα αισθήματα του Πέτρου Πρωτροπαπαδάκη προς τους αδελφούς μας Μικρασιάτες φαίνονται από το παρακάτω περιστατικό:
    Τον Μάρτιο 1922 υπήρξε θέμα άμεσης απόσυρσης του στρατού μας από την Μικρά Ασία, επειδή τα Ταμεία του Κράτους είχαν αδειάσει, λόγω των αλλεπάλληλων πολεμικών επιχειρήσεων. Δάνεια από το εξωτερικό κανείς δεν προσφερόταν να δώσει. Γιά να συνεχίσει ο στρατός μας το εθνικό του έργο, και με την ελπίδα ότι θα ερχόταν ένα αίσιο τέλος, ο Πρωτοπαπαδάκης νομοθέτησε το Αναγκαστικό Εσωτερικό Δάνειο, με το οποίο κάθε΄Ελληνας συνεισέφερε τα μισά του χρήματα γιά να αγοράσει κρατικά ομόλογα υπέρ του μικρασιατικού αγώνα. Ήταν ένα είδος δανεικού εράνου.
    Ο ίδιος δεν είχε χρήματα γιά να συνεισφέρει. Γι’ αυτό πήρε δάνειο από την Εθνική Τράπεζα βάζοντας υποθήκη το σπίτι του. Έτσι, συνεισέφερε και αυτός γιά τον αγώνα.
    Είναι δυνατόν, αυτός ο άνθρωπος, που τόσο πόνεσε για τους Μικρασιάτες, να στράφηκε αργότερα εναντίον τους; Μου φαίνεται πως κάτι λείπει από την ενημέρωση που έχετε, κυρία Μαστροσταμάτη, γιά το όλο θέμα. Μελετήσετε, παρακαλώ, και σεις το πόρισμα της Επιτροπής Μαζαράκη, που αναφέρω παραπάνω. Έτσι, γιά ανθρώπινη κατανόηση προς τον γράφοντα.

    11-4-2010
    Γιά την προσφυγή στον Άρειο Πάγο, σας λέγω πως το μόνο που θα γίνει είναι να αποφανθεί ο Α.Π. αν ο Πρωτοπαπαδάκης και οι συνεργάτες του, ό,τι έκαναν καλώς ή κακώς, το έκαναν με πρόθεση να καταστρέψουνν την πατρίδα, έναντι κάποιου προσωπικού κέρδους. Πιστεύω ότι το να δεχθεί ο Α.Π. πως τέτοια βάβαρη πρόθεση δεν υπήρξε,δεν προσβάλλει κανέναν.

  17. Ο/Η admin λέει:

    12-4-2010

    Νέο σχόλιο στο άρθρο #326 «Πρόταση στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου για επανάληψη της «δίκης των 6» του 1922 | AΠΕ»
    Συντάκτης : Μαριάννα Μαστροσταμάτη
    Σχόλιο:

    Παρά το σεβασμό που θα έπρεπε να τρέφω πρώτα για τον συνάνθρωπο που δεν γνωρίζω προσωπικά και ύστερα για τον νομικό και πρώην ευρωβουλευτή, θα ομολογήσω ότι η απλοϊκότητα με την οποία διατυπώνετε τα ιστορικά γεγονότα κύριε Πρωτοπαπαδάκη ξεπερνάει και τις δικές μου επιδόσεις ως απλή ελληνίδα πολίτις που, όπως λέει και η ποιήτρια: «….. είμαι τ’ άγραφο το χιόνι, με ξέρουν πέντε συγγενείς, η μάνα μου και οι γειτόνοι».
    Με αυτά τα στοιχεία που αναφέρετε θα συνέλθει το ανώτατο δικαστήριο της χώρας μας; Να ησυχάσουμε δηλαδή ως λαός, αφού καταλήξουμε για άλλη μια φορά, ότι απλά η σοβαρότητα εξέλειπε εντελώς και από εκεί όπου, τουλάχιστον, απαιτείται σε αυτόν τον τόπο.

    Για το δικό μου τον παππού βλέπετε ότι δεν χρειάστηκε να κάνω τίποτε για να αναφέρεται στους «αδίκως τελειωθέντες και αθανάτους της ελληνικής ιστορίας»

    Γνωρίζετε κύριε Πρωτοπαπαδάκη πώς πέθαναν οι : Πυθαγόρας, Μιλτιάδης, Αριστείδης, Θεμιστοκλής, Αισχύλος, Περικλής. Φειδίας, Αναξαγόρας, Ηρόδοτος, Ικτίνος, Σοφοκλής, Ευριπίδης, Αλκιβιάδης, Σωκράτης, Θουκυδίδης, Αριστοφάνης, Πλάτωνας, Ισοκράτης, Δημοσθένης κ.α.

    Χρειάστηκε αναψηλάφηση της καταδίκης τους για την αξία που κατέχουν οι παραπάνω στην παγκόσμια συλλογική μνήμη ;

    Θα ξεκαθαρίσω πριν τη θέση μου, λέγοντας ότι η πρόκληση να σας απαντήσω σε όσα μου απευθύνετε θα αφορά τους επισκέπτες του forum και όχι εσάς. Και θα ξεκινήσω λέγοντας ότι η αγωνία σας, έκδηλη στα λόγια σας, αντί να δικαιολογεί την ανθρώπινη συμπαράσταση που διατυπωμένα ζητάτε από εμένα (!), για ηθική αποκατάσταση του παππού σας, αφήνει να πλανάται στα λόγια σας μια εμπάθεια από την οποία διακατέχεστε και που εγώ δεν φαίνεται πουθενά να εξαιρούμε ως αντικείμενο. Την προσπάθεια δε που καταβάλλετε για τη συγκάλυψή της, μαρτυρά αυτός ο δήθεν γρίφος στον οποίο μας υποβάλλετε, σαν τεστ ιστορικών γνώσεων, για το τι συνέβη στα υψώματα Κιοπρουλού τη νύχτα της 14ης Αυγούστου 1922. Και ενώ αποφεύγεται να αναφέρετε το όνομα του Πλαστήρα, πανεύκολα διατυπώνετε την πράξη της «λιποταξίας» με την οποία κατηγορήθηκε ο Πλαστήρας από τα πορίσματα Μαζαράκη και Μοσχόπουλου.
    Αυτό λοιπόν το δηλωτικό ελέγχου στην εκ του ασφαλούς, για σας, ιστορικής μας άγνοιας με έκανε να σκεφθώ την πνευματική και ψυχική κατάσταση στην οποία έχετε τελικά περιέλθει με αυτόν τον αγώνα σας για την ηθική αποκατάσταση του παππού σας και των συνεργατών του. Αθώος όμως δεν γίνεσαι. Είσαι!
    « Ώσπερ λίθοι τε και πλίνθοι και ξύλα και κέραμος ατάκτως μεν ερριμμένα ουδέν χρήσιμα έστιν» είναι τα ιστορικά στοιχεία που αναφέρεστε έτσι ξεκομμένα εντελώς από αυτά που έχουν προηγηθεί ή έχουν ακολουθήσει. Με αυτήν την φύρδην μίγδην κατάσταση τα έχετε ήδη υιοθετήσει και τα περιφέρετε δημοσίως και απελπισμένα.
    Γνωρίζετε ότι η απόκρυψη στοιχείου ισοδυναμεί με ψεύδος ;
    Γνωρίζετε ότι η αντικατάσταση στη μνήμη μας ενός γεγονότος με ένα άλλο, που στη συνέχεια εμείς το υιοθετούμε ως γενόμενο για να μας κάνει να νοιώθουμε καλύτερα, φέρει την επιστημονική ορολογία «ψυχική διαταραχή» και όχι «ιστορικό στοιχείο»;

    Επειδή όμως προκαλείτε τις προσωπικές ιστορικές μου γνώσεις θα σας καλούσα να μου απαντήσετε εσείς πόση είναι η χιλιομετρική απόσταση μεταξύ Μπελ Τεπέ και υψωμάτων Κιοπρουλού, πόσο η χρονική κάλυψή της με άλογο και, αν ο έφιππος ξεκινήσει την 6η απογευματινή από το Μπελ Τεπέ τι ώρα θα φθάσει στο Κιοπρουλού. Στη συνέχεια να αναφέρετε επίσημη ιστορική πηγή από όπου θα έχετε αντλήσει τις πληροφορίες των σημαντικών καθημερινών γεγονότων από 13/8/1922 μέχρι 2/9/1922 του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων που συγκροτήθηκε στις 13/8/1922 με συνταγματάρχη τον Πλαστήρα και ταγματάρχες τους Τσιρώνη, Παναντζά και Τερτίκα. Σταθείτε προσεκτικά στην εντολή του αντιστράτηγου Δημαρά όσον αφορά το χρόνο που δόθηκε η εντολή στον Πλαστήρα.

    Λέτε εσείς ότι ολόκληρη στρατιά να κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος από ένα ύψωμα που ήταν ακάλυπτο; Και έχετε πάει και φαντάρος; Χιλιόμετρα ολόκληρα ήταν ακάλυπτα. 22.000 στρατός είχαν πάει να ενισχύσουν τη στρατιά Θράκης για την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης . Η κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη, είχε ζητήσει γι αυτό και τη σύμφωνη γνώμη των Αγγλογάλλων, τα στρατεύματα των οποίων είχαν κυκλωμένη τότε την μείζονα περιοχή της Κωνσταντινούπολης (Προποντίδα και Δαρδανέλια). Η απάντηση των Αγγλογάλλων ήταν αυτόχρημα αρνητική. Ο Χατζηανέστης, στις 6/8/1922 (!) ξεκίνησε για την Αθήνα με τις συνταχθείσες μελέτες σύμπτυξης του αποδυναμωμένου Μικρασιατικού Μετώπου προκειμένου να πάρει την κυβερνητική έγκριση. Να κάνει δηλαδή ότι δεν έκανε επί 18 μήνες ο προκάτοχός του Παπούλας.

    Αυτά τα ιστορικά στοιχεία, εγώ είμαι σίγουρη ότι εσάς δεν σας διαφεύγουν. Δεν θέλετε να τα γνωρίζετε ή τα αποκρύπτετε. Αποκρύπτετε επίσης το ότι το πόρισμα Μαζαράκη δόθηκε στη δημοσιότητα 25/6/1924, ενώ ένα μήνα πριν, στις 31/5/1924, η Εθνοσυνέλευση είχε ήδη εκδώσει ψήφισμα με το οποίο οι Πλαστήρας και Γονατάς κρίνονται άξιοι της πατρίδας και προάγονται σε αντιστράτηγους εν αποστρατεία. Η κοινή γνώμη, ο λαός και ο στρατός, πάνω από προσωπικούς ανταγωνισμούς και οφίκια ήδη τους είχε απονείμει δικαιοσύνη, χωρίς δικαστήριο.

    Στις ορολογίες σας «Αναγκαστικό Εσωτερικό Δάνειο» και «δανεικό έρανο», λησμονήσατε να αναφέρετε τη στωικότητα του ελληνικού λαού για τον τρόπο είσπραξής του με το σύστημα της «διχοτόμησης» των χαρτονομισμάτων τους, όπου η αριστερή πλευρά είχε τη μισή αξία του ακέραιου χαρτονομίσματος και η δεξιά ανταλλασσόταν με έντοκη ομολογία στη μισή αξία του ακεραίου χαρτονομίσματος. Για αυτό μπορεί να καμαρώνει ο εγγονός σας διότι αποτέλεσε παγκόσμια πρωτοτυπία του προπάππου του προς αποφυγήν έκδοσης πληθωριστικού χρήματος.

    Γνωρίζω καλά τους συνεργάτες της εφημερίδας Μικρασιατική Ηχώ. Τι από αυτούς σας ωθεί στο πνεύμα αυτής της ειρωνικά απειλητικής επισήμανσής σας που τη διατυπώνετε έτσι: «Αν δεν ευαρεστηθεί να τις δημοσιεύσει (η Μικρασιατική Ηχώ) , θα τις αναρτήσω στην σελίδα ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΗΣ γιά να ενημερωθεί όποιος ενδιαφέρεται» ;
    Μεταφέρω με copy paste τους λόγους σας :
    «Γιά την προσφυγή στον Άρειο Πάγο, σας λέγω πως το μόνο που κάνει είναι να εξετάσει αν ο Πρωτοπαπαδάκης καιν οι συνεργάτες του, ό,τι έκαναν καλώς ή κακώς, το έκαναν με πρόθεση να καταστρέψουνν την πατρίδα έναντι κάποιου προσωπικού κέρδους. Πιστεύω ότι το να δεχθεί ο Α.Π. πως τέτοια βάβαρη πρόθεση δεν υπήρξε,δεν προσβάλλει κανέναν»
    Και σας απαντώ:
    Είστε από άλλη φυλή, των «πολιτικά απρόσβλητων»! Γιατί τη δική μου που είναι υπερήφανη της προσβάλλει ομαδικά τη νοημοσύνη της.

    Το αν ως άνθρωποι πράττουμε «καλώς ή κακώς» υπάρχει στις ψυχές μας κύριε Πρωτοπαπαδάκη και για τα κακά αποτελέσματά αυτών των πράξεών μας αρμόδια είναι τα ποινικά δικαστήρια. Ο παππούς σας όμως και οι συνεργάτες του δικάστηκαν ως πολιτικοί από στρατοδικείο.
    Μέσα στην σημερινή πραγματικότητα της ελληνικής πολιτικής τολμάτε να λέτε για πολιτικά πρόσωπα: «ό,τι έκαναν καλώς ή κακώς»; Με ποια κριτήρια και ποια νέα στοιχεία επιχειρείται σήμερα αναψηλάφηση απόφασης έκτακτου στρατοδικείου του 1922; Έχετε παρανοήσει που θα διχάσετε τον ελληνικό λαό σήμερα σε μια στιγμή που ήδη δοκιμάζετε από πολιτικά λάθη ;
    Και εν πάση περιπτώσει αν ο Άρειος Πάγος δεχθεί πως «τέτοια βάρβαρη πρόθεση δεν υπήρξε», τι μπορεί να κάνει με την ελληνική συλλογική μνήμη ; Θέλετε να μας πείτε ότι και οι έξι ήταν αφελείς ;

  18. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Ευχαριστώ τον admin γιά την ενημέρωση σχετικά με τους Hackers.
    Για το θέμα της έςκθεσης Μαζαράκη: Δεν αναφέρω ονόματα (πχ.Πλαστήρας)επειδή δεν έχω πλήρη γνώση γιά το θέμα. Απλώς ζητώ να μελετηθεί από Ιστορικούς, αλλά πρόσωπα που βάζουν την αντικειμενική αλήθεια πάνω από τα προσωπικά τους πιστεύω. Το πώς έπεσε το μέτωπο
    θα μπορούσε να εξηγηθεί, αν ήσαν γνωστές οι παρασκηνιακές ενέργειες εκείνων που σχεδίασαν την εκστρατεία με πρόγραμμα να αποτύχει, επειδή τους ενοχλούσε η παρουσία Ελλήνων στην Μικρά Ασία.Πρόκειται γιά κάτι ανάλογο με την σημερινή κατάσταση. Σχετικές απόψεις αναφέρονται γιά το σήμερα στην πρόσφατη δήλωσή του Μίκη Θεοδωράκη. Η ουσία της ισχύει και γιά την Μικρασιατική Εκστρατεία.
    Το «καλώς ή κακώς» είναι χαρακτηρισμός του Βενιζέλου, που τον χρησιμοποίησε όταν δήλωσε στην Βουλή ότι αυτός δημιούγησε τον Εθνικό Διχασμό.
    Γιά την ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΗΧΩ και εγώ έχω φιλική σχέση με εκείνους που την επιμελούνται. Δεν απείλησα, μόνον επειδή αναγνωρίζω σε κάθε εφημερίδα το δικαίωμα να δέχεται ή να απορρίπτει άρθρα και επιστολές που λαμβάνει, δήλωσα πως αν δεν δημοσιευθούν αυτά που έστειλα, θα τα αναρτήσω εδώ. Αυτό, για να μην θεωρηθεί ότι αποφεύγω να ενημερώσω εκείνους που μου κάνουν την τιμή να διαβάζουν αυτά που αναρτώ εδώ. Έχω πάντα την ελπίδα πως θα μπορέσουμε να βρούμε κοινο έδαφος, και να υπάρχει φιλική διάθεση και από τις δύο πλευρές.

  19. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Φίλε PPCP,
    -Αφού γνωρίζετε τις ‘‘πλάτες’’, που ισχυρίζεσθε πως έχω, καλό θα είναι να τις γνωρίσετε και σ’εμάς. Ο γράφων, πάντως, δεν γνωρίζει ‘‘πλάτες’’, γνωρίζει μόνον φίλους. Τέτοιοι είναι οι συμπατριώτες μου Ναξιώτες, στους οποίους περιλαμβάνονται πολλοί Μικραασιάτες. Ειδικότερα με παρότρυναν να προχωρήσω στην προσπάθεια αναψηλάφησης της Δίκης του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη (υπενθυμίζω πως δεν νομιμοποιούμαι να αναφέρομαι σε άλλα πρόσωπα) ο Απεραθίτικος Σύλλογος Νάξου, ο οποίος οργάνωσε την εκδήλωση της 14/11/07 στην Παλαιά Βουλή και με προσκάλεσε να την παρακολουθήσω ως ακροατής, καθώς και δύο διακεκριμένοι Αρεοπαγίτες ετ (συνταξιούχοι): ο Μιχάλης Δέτσης που είναι ενεργά οργανωμένος στο ΠΑΣΟΚ και είναι συγγενής του σημερινού Πρωθυπουργού, και ο Γεώργιος Ζορμπάς, αναγνωρισμένος για την ακεραιότητά του τόσο από την προηγούμενη Κυβέρνηση όσο και από την σημερινή. Ακόμη στήριξαν την προσπάθειά μου ο γνωστός σε όλους Μανώλης Γλέζος, ο Τίτος Αθανασιάδης Διευθυντής της ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗΣ, το Ίδρυμα Μελέτης της Ιστορίας του Ελευθερίου Βενιζέλου, το Κόμμα των Φιλελευθέρων, ο Δικηγορικός σύλλογος Αθηνών και πολλοί άλλοι πολίτες, από τους οποίους κανένας δεν έχει σχέση με την πολιτική ούτε με άλλους φορείς.
    Ξεχωριστά αναφέρω την συμπαράσταση του Σωτήρη Οθωναίου, ανηψιού του Προέδρου του Στρατοδικείου. Την παρουσία του, είπε, να την θεωρήσουμε σαν μιά αίτηση συγγνώμης εκ μέρους του θείου του, γιά το γεγονός ότι έστειλε αθώους στο εκτελεστικό απόσπασμα.
    Στην παραπάνω εκδήλωση είχαν προσκληθεί ο τότε Πρωθυπουργός και όλοι οι Υπουργοί, αλλά κανείς δεν ήρθε, ούτε έστειλε μήνυμα χαιρετισμού, εκτός από έναν. Αυτό και μόνον αποδεικνύει την αδιαφορία ή και την αρνητική στάση τους προς το θέμα.
    -Το παράδειγμα του φόνου δεν έχει σχέση με την Εσχάτη Προδοσία. Εσχάτη Προδοσία στην υπόψη περίπτωση θα ήταν να επικοινωνήσει ο Πρωτοπαπαδάκης με τον Κεμάλ και να του προσφέρει την πρόκληση κατάρρευσης στο μέτωπό μας έναντι κάποιου ανταλλάγματος. Πιστεύετε, ειλικρινά, πως έγινε κάτι τέτοιο; Για να είναι, πάντως, η καταδίκη νόμιμη, θα έπρεπε να υπάρχουν αποδείξεις, πχ. να έχει ευρεθεί κάποια επιστολή του ενός ηγέτη προς τον άλλον, που να αναφέρεται στο γεγονός. Ο ανακριτής Θ. Πάγκαλος έχει δηλώσει (1928) ότι τέτοια αποδεικτικά στοιχεία δεν υπήρξαν.
    -Για το θέμα ‘‘Πλαστήρα’’ έχω γράψει παραπάνω
    -Τα παιδιά του Πρωτοπαπαδάκη ήσαν ανήλικα, ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Το αγόρι ήθελε να γίνει Ναυπηγός και επέλεξε το Βερολίνο, επειδή εκεί προσφέρονταν οι καλύτερες σπουδές στον τομέα αυτόν.
    -Για το βιβλίο μου ‘‘Έμποροι των Λαών ΄΄ έχω ήδη αναφέρει για ποιούς το έγραψα. Αν σας ενδιαφέρει, μπορώ να σας το στείλω .
    Σας ευχαριστώ, κ. PPCP που διαβάσατε με προσοχή τα ερωτήματά μου και ανταποκριθήκατε σ’ αυτά. Δεν έχετε, όμως, ανταποκριθεί σε δύο. Τα ξαναγράφω εδώ, επειδή έχουν σβησθεί από την επίθεση των Hackers:
    1. Γιατί, όταν ο Βενιζέλος, ο Πάγκαλος και ο Παπαναστασίου κήρυξαν αθώο τον Πρωτοπαπαδάκη, δεν θεώρησε κανείς ότι προσβλήθηκε η μνήμη των θυμάτων της Καταστροφής;
    Προσθέτω εδώ, ότι οι εφημερίδες ΕΘΝΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΗΧΩ (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2007) ίσως και άλλες, δημοσίευσαν ως είδηση ότι πρόκειται να γίνει προσφυγή στον Άρειο Πάγο για το θέμα. Αυτή, μάλιστα, ήταν η αφορμή να γνωρίσω την ύπαρξη της συμπαθέστατης Μ.Η., όταν ένας φίλος μου έδωσε την εφημερίδα για να ενημερωθώ για το υπόψη δημοσίευμα. Η αίτηση προς τον Α.Π. έγινε δύο μήνες αργότερα. Ερωτώ, λοιπόν, γιατί, τότε, δεν διαμαρτυρήθηκε κανείς; Αν είχε επικοινωνήσει τότε κάποιος μαζί μου, για να με ενημερώσει για τις ανησυχίες των Μικρασιατών, θα μπορούσε να είχε διευθετηθεί το θέμα φιλικά και ειρηνικά.
    2.Το δεύτερο ερώτημά στο οποίο δεν υπήρξε ανταπόκριση, ήταν αν μπορεί να θεωρηθεί δίκαιο και σωστό, να προσβάλει μέσα στην τάξη η καθηγήτρια της Ιστορίας τον γιό μου Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη, λέγοντάς του πως είναι απόγονος ενός προδότη. Σημειώνω ότι το γεγονός αυτό ήταν το έναυσμα που με οδήγησε τώρα, εικοσιεπτά χρόνια αργότερα, να προβώ στην υπόψη ενέργεια.

  20. Ο/Η Σμυρνιός λέει:

    1) Eίναι απαράδεκτη η προσβολή, που έκανε η καθηγήτρια στο γιό σας. Είναι πρωτίστως αντιπαιδαγωγική και αντιεκπαιδευτική και θα έπρεπε να τιμωρηθεί. Όχι γιατί η κρίση της ήταν λανθασμένη, αλλά γιατί ενοχοποίησε ένα μικρό παιδί και πρόβαλε πάνω του τις αμαρτίες ενός προγόνου του με τη λογική της οικογενειακής ευθύνης…

    2) Εσχάτη Προσδοσία δε σημαίνει μόνο ότι υπήρχε ευθεία συνεργασία με τον εχθρό, αλλά και η πραγματοποίηση ενεργειών τέτοιων που αντικειμενικά διευκόλυναν τον εχθρό. Βλέπετε, ότι σε τέτοιες θέσεις, όπως πρωθυπουργός, αρχιστράτηγος κ.λπ. η επίκληση «δεν ήξερα» ή και «συγγνώμην», δεν μετρά…

    3) Η Εσχάτη Προσδοσία τους έχει και πολλά άλλα στοιχεία που δεν πρόβλεψε το κατηγορητήριο, όπως:
    -Η απαγόρευση των Μικρασιατών να ιδρύσουν ντόπιο Μικρασιατικό Στρατό που δεν θα υπόκειτο στη διάθεση και τις εντολές των αντιμικρασιατών ηγετών του Λαϊκού Κόμματος και του μονάρχη,
    -η μη υπεράσπιση της Σμύρνης, ούτε καν των δύο χερσονήσων, της Ερυθραίας (Τσεσμέ) και της Κυζίκου, οι οποίες ήταν αδύνατον λόγω της τοπογραφίας τους να καταληφθούν από τους κεμαλικούς ,
    -η μη αποστολή στρατιωτικής βοήθειας στους Πόντιους αντάρτες,
    -η απόφαση για εγκατάλειψη της Μικράς Ασίας απ’ το καλοκαίρι του 1922 και
    -η απόφαση για παράλληλη παράδοση των ελληνικών πληθυσμών στους Κεμαλικούς,
    -κατι που έγινε κυνικά με την εντολή του Γούναρη -πρωθυπουργεύοντος του Πρωτοπαπαδάκη- προς τον Στεργιάδη να μην επιτρέψει τον κόσμο να φύγει, ενώ πλησίαζαν οι Τούρκοι στη Σμύρνη,

    κ.λπ. κ.λπ.

    Κύριε Πρωτοπαπαδάκη, απορώ γιατί μας παιδεύετε και μας τα θυμίζετε όλα αυτά.

    Για εμάς και τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, ο παππούς σας θα είναι εσαεί ο προδότης πρωθυπουργός της Ήττας και ο ένοχος της προσφυγιάς μας, όπως και όλη η ηγεσία του Λαϊκού Κόμματος και όλοι όσοι συνήργησαν μαζί της.

    Πηγαίνετε λοιπόν να τα πείτε με τους «εξαίρετους» αρεοπαγίτες φίλους σας, πού με παρακρατικό τρόπο έστησαν εκείνη την απαράδεκτη απόφαση 3-2 του Ποινικού Τμήματος και παρατήστε μας ήσυχους….

  21. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Ευχαριστώ γιά την κατανόηση στην περιπέτεια του γιού μου. Βλέπουμε απ’ αυτήν, πού μπορεί να φθάσουμε, όταν είμαστε κυριευμένοι από τον φανατισμό.
    Όσα αναφέρετε γιά την εσχάτη προδοσία δεν ισχύουν στον χώρο της Νομικής. Ο όρος »εσχάτη προδοσία» είναι νομικός και δημιουργεί παρανοήσεις όταν χρησιμοποιείται έξω από τον χώρο αυτόν. Γιά αυτά που αναφέρετε στο εδάφιο 3 (δεν είναι χώρος εδώ για να εξετάσουμε αν αληθεύουν), δεν υπάρχει νόμος που να προβλέπει οποιαδήποτε
    ποινή.
    Αν θεωρείτε »παίδευμα» αυτά που γράφω, μπορείτε να μην τα διαβάζετε και να μην απαντάτε, γιά να μην υποχρεώνομαι να ανταπαντώ. Μου φαίνεται, πάντως, περίεργο να θεωρείτε ότι εγώ σας τα θυμίζω, την στιγμή που στο διαδίκτυο υπάρχουν εκατομμύρια αναφορών στο τραγικό υπόψη θέμα. Άλλωστε, επαναλαμβάνω, όταν κήρυξαν αθώους τους εκτελεσθέντες ο Βενιζέλος, ο Πάγκαλος, ο Παπαναστασίου και άλλα στελέχη των Φιλελευθέρων, κανείς δεν έφερε αντίρρηση, ούτε διαμαρτυρήθηκε.
    Τέλος, έχω την γνώμη ότι το να λοιδορείτε συκοφαντικά τους »εξαίρετους αρεοπαγίτες» αποτελεί απρέπεια, αφού, μάλιστα, πρόκειται γιά άτομα καταξιωμένα, που έχουν, δικαίως, την αναντίρρητη εκτίμηση τόσο των Νομικών κύκλων, όσο και της ελληνικής κοινωνίας, της οποίας και σεις, κ.Σμυρνιέ, είστε μέλος.

  22. Ο/Η mr. Koiner λέει:

    Συμφωνώ με τον Σμυρνιό. Είναι πρόκληση η προσπάθεια των απογόνων ενόχων να αθωώσουν τους προγόνους τους, αγνοώντας το ανθρωπιστικό δράμα που προκάλεσαν με τη Μικρασιατική Καταστροφή, καθώς και την απεμπόληση των ελληνικών δικαιωμάτων στα παλιά οθωμανικά εδάφη της Μικράς Ασίας και του Πόντου, όπου οι Έλληνες ήταν το 20%.

    Όσον αφορά το βασιλοχουντικό πραξικόπημα που επιχειρήθηκε στον Άρειο Πάγο, ας ελπίσουμε ότι κάποια στιγμή θα μας παρουσιαστούν τα στοιχεία και τα ονόματα των «παρακρατικών», όπως ευφυώς τους χαρκατηρίζει ο Σμυρνιός.

  23. Ο/Η PPCP λέει:

    Κύριε Πρωτοπαπαδάκη

    Δεν λοιδορούμε εμείς τους αρεοπαγίτες. Γενικά η κάθε έννοια εξουσίας στην χώρα μας λοιδορήθηκε από μόνη της.

    Όμως ο Βενιζέλος, ο Πάγκαλος και ο Παπαναστασίου μπορεί να ήταν πρόσωπα πολιτικού κύρους αλλά η θέση τους, η εκτίμησή τους και η κρίση τους για την καταδίκη των έξι αποτελούν μόνο προσωπικά τους στοιχεία και όχι τα «νέα στοιχεία που έχουν προκύψει» και που είναι ικανά να οδηγήσουν σήμερα στην παραδοχή της αθώωσης. Εκτός κι αν οι Αρεοπαγίτες ως εξουσία, τα θεωρήσουν ικανά!

    Και ο Ιωάννης Μεταξάς στο ημερολόγιό του γράφει την 29η Μαρτίου 1921:

    «Δευτέρα. Συνέντευξις οικίαν Πρωτοπαδάκη, με Γούναρην, Πρωτοπαπαδάκην, Θεοτόκην, Εξαδάκτυλον. Να αναλάβω με Δούσμανην. Ετρελλάθησαν… Άγουν τον βασιλέα εις καταστροφήν». «… Τότε απήντησα: Είναι ως να μου ζητήτε να εξαπατήσω τον κόσμον. Διότι εγώ γνωρίζω, ότι στρατιωτικώς δεν δυνάμεθα να επιτύχωμεν τον σκοπόν μας. Ο κ. Πρωτοπαπαδάκης μου λέγει: Μάλιστα, έστω να εξαπατήσωμεν τον κόσμον, εν ανάγκη και αυτό να γίνη. Απήντησα προς αυτόν: Μα εγώ δεν εννοώ επ’ ουδενί λόγω να εξαπατήσω τους Έλληνας… Μη λησμονήτε, ότι εγώ από πολλών ετών εξεφράσθην εναντίον της πολεμικής πολιτικής εν Μ. Ασία. Τότε δι’ αυτόν τον λόγον ήλθον εις ρήξιν με τον κ. Βενιζέλον. Και ήμην εν υπηρεσία. Ήδη είμαι απόστρατος. Και (ερωτώ) πρέπει να δεχθώ να επανέλθω εις υπηρεσίαν, ίνα δι’ αυτού βεβαιώσω τον ελληνικόν λαόν, ότι έχω πεποίθησιν, ότι δύναται να γίνη εκείνο, διά το οποίον άλλοτε είχα την εναντίαν πεποίθησιν, ενώ πράγματι και τώρα πιστεύω, ότι δεν δύναται να αχθή εις πέρας;» («Ημερολόγιο» τ. Γ1, σελ. 83).
    …»Έστω ότι εκάμαμε σφάλματα (λέει ο Γούναρης). Έστω, ότι εμπλέξαμε. Σήμερον τι θα κάμωμεν; Πολιτικήν δεν δυνάμεθα να αλλάξωμεν, είμεθα υποχρεωμένοι να εξακολουθήσωμεν τον πόλεμον μέχρι τέλους, έστω και αν κινδυνεύσωμεν να καταστραφώμεν». («Ημερολόγιο», τ. Γ1, σελ. 87).

    Και εσείς σε δικό σας άρθρο που έχετε προσωπικά δημοσιεύσει γράφετε:

    «Ακόμη και ο Πλαστήρας, που ήταν πρωθυπουργός στην εκτέλεση δεν φαίνεται να ήταν ικανοποιημένος όταν, πιεζόμενος από τους φανατικούς οπαδούς του κόμματός του, προχώρησε στην απόφαση να κινηθεί η διαδικασία για την εκτέλεση των Έξι. Ένας προσωπικός του φίλος μου είπε πως μια φορά που τον επισκέφθηκε στο σπίτι του, που ήταν γεμάτο εικόνες, άκουσε από το στόμα του Πλαστήρα τα εξής:
    – Βλέπεις, φίλε μου, αυτές τις εικόνες; Πίστεψέ με, κάθε μέρα κάνω μετάνοιες μπροστά σ’ αυτές και παρακαλώ τον Θεό να με συγχωρέσει για την εκτέλεση των Έξι» («Ιστορικά» Ελευθεροτυπίας, αρ. 6/25-11-1999, σελ. 44).

    Αγνοούμε δηλαδή κύριε Πρωτοπαπαδάκη τι είδους «νέα στοιχεία» ήταν αυτά που εξέτασαν οι Αρεοπαγίτες. Αν έχετε φροντίσει να τους τα προμηθεύσετε εσείς φοβάμαι ότι αυτή τη φορά θα είστε ο υπαίτιος για λοιδορία διότι:
    Πρώτον ο Πλαστήρας δεν ήταν πρωθυπουργός την εποχή της καταδίκης των έξι. Ήταν ο Γονατάς.
    Δεύτερον, ο Πλαστήρας δεν είχε κόμμα. Είχε απλώς φανατικούς φίλους και υποστηρικτές στην προσπάθειά του να διασώσει από τα ερείπια ό,τι ήταν δυνατόν να σωθεί.
    Τρίτον, υπάρχει και αυτό που ίσως να σας θυμίζει κάτι:

    «…Μας κάλεσε στο σπίτι του ο Πότης Τσιμπιδάρος. Όταν ήλθε ο λόγος στον Πλαστήρα, έκανε την ακόλουθη αποκάλυψη:
    Κάποτε εδώ στο σπίτι ρώτησα τον στρατηγό (καθόταν σ’ αυτή, ακριβώς, την πολυθρόνα που κάθεσθε κι εσείς τώρα).
    – Δε μου λες, Νικολάκη, μετάνιωσες ποτέ για την εκτέλεση των Έξι;
    – Πότ’ μου, απαντάει με την καρδιτσιώτικη προφορά του, και τώρα δα να τους είχ’ εδώ μπροστά μ’ θα τους ξαναντουφέκαγ’…».

    Και αυτό του Σεφέρη:

    «…Νόμισα πως ήταν σωστός ο τουφεκισμός των Έξι την εποχή της Μικρασιατικής Καταστροφής, που είτε από βλακεία είτε από κακοήθεια κυβέρνησαν όπως κυβέρνησαν το έθνος στον καταποντισμό του». («Χειρόγραφο Σεπ. 41″, σελ. 19, εκδόσεις Ίκαρος).

    Και τέλος αυτό του Βενιζέλου μέσα στη Βουλή όπου απευθυνόμενος στην αντιπολίτευση το 1932 ζητά την ομοψυχία του κοινοβουλίου γιατί η Ελλάδα οικονομικά καταρρέει (καλή ώρα) αλλά η αντιπολίτευση του «κοπανάει» ότι εκείνος κράτησε ουδέτερη στάση στην θανατική καταδίκη των έξι:
    «…Βλέπετε ημάς προθύμως ερχόμενους προς το μέρος σας διά της αναγνωρίσεως ότι το ηθικόν των θανατωθέντων δεν τίθεται υπό αμφισβήτησιν από τον πολιτικόν τουλάχιστον κόσμον, διατί δεν έρχεσθε και ‘σεις εις βοήθειάν μας. Και διατί θεωρείτε ότι είναι τόσον μεγάλον πράγμα αυτό που σας ζητώ, να λησμονηθούν οι νεκροί επιτέλους».
    Σ’ αυτήν την έκκληση του Βενιζέλου η αντιπολίτευση δεν είχε ανταποκριθεί, ούτε τότε.
    Επί της ουσίας της αίτησής σας κύριε Πρωτοπαπαδάκη, η πλειοψηφία του ποινικού τμήματος του Αρείου Πάγου δέχεται δίχως εμφανή προβληματισμό και μάλλον σιωπηρώς ότι «προέκυψαν σημαντικά γεγονότα για τη δίκη των έξι, η αποδεικτική δύναμη των οποίων είναι ισχυρότατη, πασιφανής και ανατρεπτική της καταδικαστικής απόφασης του στρατοδικείου».
    Όμως η αποστασιοποιημένη από την εποχή εκείνη σημερινή φρόνηση πειθαναγκάζει στην παραδοχή ότι ο τότε πρωθυπουργός, οι τέσσερις υπουργοί του και ο αρχιστράτηγος κάθε άλλο παρά πρόθεση προδοσίας είχαν. Ενώ ο δικός σας στόχος για την ηθική αποκατάσταση του παππού σας καθιστά τους Αρεοπαγίτες υπεύθυνους για το άνοιγμα του δρόμου προκειμένου να κατακλειστεί ο Άρειος Πάγος από αιτήσεις επανάληψης της διαδικασίας και των θυμάτων των αλήστου μνήμης έκτακτων στρατοδικείων της απριλιανής χούντας (1967-1974) και του εμφυλίου πολέμου, που επίσης καταδικάστηκαν και αντιστοίχως εκτελέστηκαν ή εξέτισαν την κάθειρξή τους, επίσης με την «αβάσιμη» κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.

  24. Τρελλάθηκαν οι Αρεοπαγίτες…. και ξεφτυλίζουν το θεσμό;

    Φαίνεται ότι κάποιοι Αρεοπαγίτες έχουν βαλθεί να υπονομεύσουν το κύρος του Ανώτατου αυτού οργάνου που κλήθηκαν να υπηρετήσουν.

    Δείχνουν σα να υπηρετούν ιδεολογικές δουλείες, που τους οδηγούν στο να υπερβαίνουν το ρόλο τους και να μετατρέπονται σε απολογητές της πλέον βρωμερής και προδοτικής πολιτικής που ακολούθησε ποτέ πολιτική ηγεσία αυτού του τόπου.

    Προτείνουν την αθώωση των Έξη εγκληματιών που οδήγησαν τους Έλληνες στη Μικρασιατική Καταστροφή, στην oριστική Έξοδο των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων από τα μικρασιατικά εδάφη, στη δικαίωση της πολιτικής Γενοκτονιών που επέλεξε ο τουρκικός εθνικισμός.
    …………..
    …………..

  25. Ο/Η Χ.Β.ΚΑΠΕΡΩΝΗΣ λέει:

    Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΕΞΙ

    ΕΞ ΑΦΟΡΜΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΜΕΝΗΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΤΩΝ ΕΞΙ ,ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΜΗ ΩΣ ΑΠΟΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΕΓΩ [ΕΓΓΟΝΟΣ] ΑΝΑΠΗΡΟΥ – ΘΥΜΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΄
    ΕΛΥΣΕ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΑ ΤΡΕΧΟΝΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΗΣ, ΚΑΙ ΒΑΛΘΗΚΕ ΝΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΥΣΤΕΡΟΦΗΜΙΑ ΣΥΓΓΕΝΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΩΝ ΕΚΤΕΛΕΣΘΕΝΤΩΝ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ Η ΡΕΤΣΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΤΥΦΕΚΙΣΜΟΥ.
    ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΥΡΙΟΙ ΖΗΤΩ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ Η ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ, ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ[ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ] ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ, ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ, ΤΟΥ ΠΑΥΣΑΝΙΑ ,ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΜΟΥ ,ΚΑΙ ΣΤΕΡΗΘΗΚΑΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ
    ΠΡΟΠΑΝΤΩΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΗΛΙΟΥ ΓΟΥΣΗ. ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΤΩΝ ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ, ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ ΠΟΛΕΜΟΥ, ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΣΑΝ ‘’ΑΔΙΚΑ’’ ΤΟΥΣ ΚΑΥΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΑΝΑΠΑΥΜΟ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ.
    ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΞΑΝΑΓΡΑΦΤΕΙ ΠΑΛΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΠΩΣ ΤΗ ΘΕΛΟΥΜΕ, ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΜΑΣ.. ΝΑ ΠΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΤΟΝ ΗΡΩΑ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ ΕΚΕΙ ΨΗΛΑ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ, ΟΤΙ ΓΙΑ ΤΑ ΟΣΑ ΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ ΣΤΗΝ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ,ΟΤΙ, ΜΑΛΛΟΝ ΑΥΤΟΣ ΕΦΤΑΙΓΕ ΠΟΥ ΕΠΕΣΕ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ,ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΕΞΙ ΠΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ. ΕΦΤΑΙΞΕ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ ΔΕΙΛΟΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΡΙΨΑΣΠΙΣ ΚΑΙ ΛΙΠΟΤΑΚΤΗΣ. ΕΦΤΑΙΞΑΝ ΟΙ ΞΕΡΙΖΩΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑΣ ΠΟΥ ΕΦΥΓΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΜΕΝΕΣ ΕΣΤΙΕΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΘΙΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΩΣΟΥΝ ΟΙ ΕΞΙ.
    ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΞΥΝΕΤΕ ΠΛΗΓΕΣ? ΓΙΑ ΜΙΑ ΥΣΤΕΡΟΦΗΜΙΑ? ΜΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΚΡΙΝΕ ΚΑΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΕΚΑΣΤΟ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΕ? ΜΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΔΙΚΑΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΓΕΝΙΑ? ΤΟΣΗ ΥΠΕΡΟΨΙΑ ΜΑΣ ΔΙΑΚΑΤΕΧΕΙ?
    ΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΟΜΙΣΑΝ ΟΤΙ ‘’ΞΕΧΑΣΤΗΚΑΜΕ’’ ΚΑΙ ΛΑΘΡΑ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΟΥΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ. ΤΟΥΣ ΛΕΓΩ ΟΤΙ ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΤΟ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ‘’ΕΓΩ ΠΑΝΤΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΑΛΛΑΖΑ’’ ΘΑ ΤΟ ΤΙΜΟΥΣΑ ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΗΤΑΝ, ΑΛΛΑ ΘΑ ΣΙΩΠΟΥΣΑ Η ΘΑ ΕΛΕΓΑ ΕΦΤΑΙΓΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΑΥΤΗ.
    ΘΕΛΟΥΝ ΜΑΛΛΟΝ ΝΑ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ ΑΤΑΡΑΧΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΚΑΚΗ ΦΗΜΗ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΤΟΥΣ. ΑΝ ΤΩΡΑ ΒΡΟΥΝ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΣΤΟ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ ΤΟΥΣ -ΑΛΛΩΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΛΕΙΨΑΝ ΟΙ ΑΣΠΑΛΑΚΕΣ – ΤΟΤΕ ΙΣΩΣ ΘΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΟΥΝ ΕΥΚΟΛΟΤΕΡΑ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΣΑΝ ‘’ΦΑΡΣΑ’’ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.
    ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΠΙΟΥΜΕ ΚΙ’ΑΥΤΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ‘’ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΥ’’ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ. Ε ΟΧΙ ΔΑ.

    ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ . ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΡΩΤΑΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΞΙ ΑΝ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΞΑΝΑΔΙΚΑΣΤΟΥΝ? ΘΑ ΔΕΧΟΤΑΝ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΠΑΡΩΔΙΑ? ΚΑΙ ΠΟΙΟ ΞΕΡΕΙ ΑΝ ΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΔΕΝ ΛΥΤΡΩΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΥΨΕΙΣ ,Η ΕΘΕΣΑΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΩΣ ΘΥΣΙΑ ΕΞΙΛΕΩΣΗΣ ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ, ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. ΚΑΙ ΤΑ ΟΣΑ ΤΡΑΓΙΚΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ.
    ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΚΑΙΟΙ -ΝΟΜΙΖΩ- ΟΤΙ ΔΕΝ ΞΕΠΟΥΛΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΠΩΣ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΔΙΑΔΟΧΟΙ ΤΩΝ ΑΛΛΑ ΝΟΜΙΣΑΝ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΩΣΟΥΝ .ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΟΥΛΗΣΑΝ ΟΜΩΣ. ΛΑΘΗ ΤΡΑΓΙΚΑ ΕΚΑΝΑΝ, ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΛΗΨΕΙΣ ΕΚΑΝΑΝ ,ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΛΑΒΩΣΑΝ, ΚΑΙ ΠΛΗΡΩΣΑΝ ΓΙ’ΑΥΤΑ . ΙΣΩΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΓΕΝΕΩΝ, ΙΣΩΣ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΟ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΥ ΑΙΣΘΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΙΣΩΣ ΜΟΙΡΑΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΘΥΣΙΑ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ
    ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟ ΥΠΝΟ ΚΑΙ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΤΑΡΑΖΕΤΕ. ΙΣΩΣ ΝΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΠΑΥΘΟΥΝ .ΤΟΣΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΑ ΝΟΙΩΘΕΤΕ?

    ΚΑΙ ΕΝΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ . ΑΝ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ Η ΔΙΚΗ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΝΑ ΚΑΛΕΣΕΤΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΕΜΑΛ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ.
    ‘’ ΝΤΡΟΠΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ’’ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Ο ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ ΣΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ.
    Η ΄΄ ΕΒΓΑΛΕ ΒΡΩΜΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΟΤΙ ΞΟΦΛΗΣΑΜΕ’’

    ΟΧΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ,ΘΑ ΠΑΘΕΙ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ ΚΑΙ Η ΝΕΜΕΣΗ ΜΆΥΤΑ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ.-

    Χ.Β.ΚΑΠΕΡΩΝΗΣ

  26. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Στην ουσία, αγαπητοί μου, δεν διαφωνούμε. Αυτό πασχίζω να σας δείξω όλες αυτές τις μέρες. Ασφαλώς έγιναν τραγικά λάθη από όλες τις ελληνικές Κυβερνήσεις 1919-1922. Δεν ήσαν, όμως, αυτά αιτία της τραγικής εξέλιξης της εκστρατείας. Εδώ φαίνεται πως βρίσκεται η διαφωνία μας: στο ποιός φταίει. Διαφορά που προέρχεται από την διαφορά των πηγών από τις οποίες έχουμε αντλήσει τις πληροφορίες μας.Πιστεύω πως μιά προσωπική συνάντησή μας με αντικείμενο την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις πηγές αυτές, θα βοηθούσε στην δημιουργία ενός πιό φιλικού κλίματος, πράγμα που θα έδινε χαρά σε όλους μας.
    Δικές μου πηγές είναι οι απόψεις του Ελευθερίου Βενιζέλου και των στελεχών του καθώς και ξένα βιβλία. Και ο μεν Βενιζέλος υποστήριξε πως η καταστροφή οφείλεται στον Εθνικό Διχασμό, με την έννοια ότι στην ελεύθερη Ελλάδα ο πόλεμος ήταν μεταξύ των δύο παρατάξεων, και όχι προς την Τουρκία, τα δε ξένα βιβλία αναφέρονται αφενός στην επιθυμία ξένων δυνάμεων να ανοίξουν δρόμους προς τα πετρέλαια χωρίς να χυθεί δικό τους αίμα και αφετέρου στην προσπάθεια να διώξουν τους Έλληνες από την Μικρά Ασία. Θυμηθείτε την δράση των «ιεραποστόλων» της Καθολικής Εκκλησίας καθώς και εκείνην που προωθούσε η Μόσχα. Αυτά, όμως, είναι θέματα της Ιστορίας και όχι της Δικαιοσύνης. Απορώ, πάντως, γιά το ότι δίνετε περισσότερο βάρος στην ετυμηγορία ενός Έκτακτου Στρατοδικείου παρά σ’ αυτήν του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ελληνικής Δημοκρατίας.
    Παρακαλώ να διαβάσετε και τα σχόλιά μου στο άρθρο της κας Κουλούρη.
    Τέλος, παραμένω με τις απορίες,
    1. Αν μετά τα προηγούμενα σχόλιά μου, εξακολουθείτε να με θεωρείτε όργανο κάποιου κόμματος ή ομάδας
    2. Αν έχετε προσέξει την περιπέτεια του γιού μου στο σχολείο, που υπήρξε και η αφορμή γιά την προσφυγή μου στον Άρειο Πάγο
    3. Γιατί, όταν ο Βενιζέλος και τα στελέχη του κύρηξαν αθώους τους καταδικασθέντες, και όταν οι εφημερίδες ΕΘΝΟΣ και ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ έθεσαν το θέμα της αναψηλάφησης της Δίκης, πριν ακόμη υποβληθεί η σχετική αίτησή μου, κανεις δεν διαμαρτυρήθηκε.

  27. Ο/Η PPCP λέει:

    Από αυτό το ‘’αγαπητοί’’ εμένα να με εξαιρείτε κ. Πρωτοπαπαδάκη. Είναι αυτόκλητο διότι προσωπικά δεν σας το ζητώ. Επίσης τα συμπεράσματά σας για το ότι τελικά δεν διαφωνούμε με εσάς, να παραμένουν μόνο επί της προσωπικής σας κρίσης και προς χρήση μόνο των αρεοπαγιτών ως ικανά να ανατρέψουν την ιστορία της Ελλάδας.

    Τέτοιας σπουδαιότητας δίκες ,δεν γίνονται έτσι, όπως ο Άρειος Πάγος επεχείρησε προχτές να διεξάγει. Αποτελεί όνειδος και κόλαφο στο νομικό πολιτισμό της χώρας μας. Βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά που η εξαρτημένη από πολιτικά και άλλα συμφέροντα ελληνική δικαιοσύνη είναι υπόλογη για τον τρόπο που λειτουργεί και «απονέμει» το δίκαιο. Ήδη ο Άρειος Πάγος προχτές κατά την εκδίκαση της υπόθεσής σας (μας το αποκρύβεται στο πρόσφατο σχόλιό σας) επεχείρησε την καταπάτηση του άρθρου 4 του Συντάγματος περί ισονομίας των Ελλήνων, προσπαθώντας τον αποκλεισμό της πολιτικής αγωγής από την εκδίκαση της υπόθεσής σας.

    Ερήμην αντίλογου αλλά και της ίδιας της Ιστορίας επιχειρείται στις μέρες μας από το ανώτατο Δικαστήριο της χώρας μια εκτέλεση. Και αυτή τη φορά είναι η εκτέλεση της ίδιας της Ιστορίας .
    Εσείς και δυστυχώς και οι αρεοπαγίτες αδυνατούν να καταλάβουν το αυτονόητο. Πως ποσώς ενδιαφέρει την Ιστορία ούτε η διαδικασία της διεξαγωγής αυτής της δίκης ούτε η απόφαση που θα εκδώσει ο Άρειος Πάγος. Αυτά αφορούν μόνο την καθεστωτική «ιστορία» και αυτό το γνωρίζει πάνω από όλους η ελληνική συνείδηση. Ούτως ή άλλως, η Ιστορία δεν παρίσταται στην αίθουσα του δικαστηρίου, αφού μοναδικός σκοπός του Άρειου Πάγου είναι να την εκτελέσει και όχι να την υπηρετήσει. Άλλη αρμοδιότητα ή ειδικότητα δεν έχει για να διεξάγει αυτή τη δίκη, έστω και αν από τυπικής νομικής άποψης φαίνεται καλυμμένο το ανώτατο δικαστήριο.

    Ας διεκπεραιώσουν λοιπόν τη δίκη, όπως οι αρεοπαγίτες θέλουν και ας βγάλουν όποια απόφαση εκείνοι νομίζουν. Επί της ουσίας, όμως, τίποτε δεν μπορούν να αλλάξουν. Ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης για την Ιστορία θα είναι ο πρωθυπουργός που εν όψει της διάσωσης του γοήτρου και του κύρους του βασιλικού καθεστώτος και του ίδιου του Κωνσταντίνου από μία ήττα, συμμετείχε με αυτή του την ιδιότητα σε επιζήμιες και επιβλαβείς για τη χώρα ενέργειες, αδιαφορώντας για το αποτέλεσμα, το οποίο στην ιστορία αναφέρεται ως ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ και ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ.

    Έκτοτε δεν προέκυψε κανένα γεγονός που να αποδυναμώνει το κατηγορητήριο. Οι μεταγενέστερες κατά 7 έως 10 χρόνια δηλώσεις, επιστολές και πολιτικοί λόγοι του Βενιζέλου αποτελούν πολιτικές κρίσεις και διπλωματικούς δρόμους, απευθυνόμενος στην αντιπολίτευση και στο πνεύμα της κατασίγασης των πολιτικών παθών και της συμφιλίωσης του λαού εν όψει της επικείμενης χρεοκοπίας της Ελλάδας.

    Το γνωστό διπλωματικό πνεύμα του Βενιζέλου υπαγόρευε:

    1. την τεχνηέντως αδράνειά του κατά τη διάρκεια της δίκης

    2. την ετεροχρονισμένη αντίδρασή του με την αποστολή του διαβόητου τηλεγραφήματος, 19 ώρες μετά την απόφαση του στρατοδικείου, 14 ώρες μετά τον τουφεκισμό των έξι, 12 ώρες μετά την άφιξη του ναυάρχου Τάλμποτ και οκτώ ώρες μετά την αναχώρηση (κατόπιν ανάκλησής του) του άγγλου πρεσβευτή.

    3. Ενώ πριν, σε εμπιστευτικό τηλεγράφημα του προς τον υπουργό Εξωτερικών Ν. Πολίτη, μεταξύ άλλων, είχε γράψει τα ακόλουθα:
    «Ίσως όμως ηδύνατο να αποφευχθή κρίσις, βιαζομένης Επαναστάσεως να δεχθή, όπως εκτελέσεις περιορισθούν, εν περιπτώσει καταδίκης, εις μόνον διατελέσαντας πρωθυπουργούς και αρχηγόν στρατού (σ.σ. Δ. Γούναρη, Ν. Στράτο, Π. Πρωτοπαπαδάκη και Χατζανέστη) καθ’ όσον, ως προς λοιπούς, εκτέλεσις θα αποτελέση αδικαιολόγητον σκληρότητα μη εξυπηρετούσαν γενικόν συμφέρον, όπως επαρκώς θα εξυπηρετείτο διά παραδειγματικής τιμωρίας πρωταιτίων». (Σπ. Μαρκεζίνη «Πολιτική ιστορία της συγχρόνου Ελλάδος», τ. 2, σελ. 167, εκδόσεις Πάπυρος).

    Το να χρησιμοποιείς το ένα από τα τρία ως ανατρεπτικό στοιχείο δεν είναι ιστορία αλλά δικονομικό τερτίπι που εξασφαλίζει στους υπεύθυνους αρεοπαγίτες μία θέση στην νεότερη ιστορία. Δίπλα στην κυρία Ρεπούση.

  28. Ο/Η me1987 λέει:

    Κύριε Πρωτοπαπαδάκη γράφετε:

    «Γιατί, όταν ο Βενιζέλος και τα στελέχη του κύρηξαν αθώους τους καταδικασθέντες, και όταν οι εφημερίδες ΕΘΝΟΣ και ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ έθεσαν το θέμα της αναψηλάφησης της Δίκης, πριν ακόμη υποβληθεί η σχετική αίτησή μου, κανεις δεν διαμαρτυρήθηκε.»

    Μέγα λάθος. Τότε ξεκίνησαν οι διαμαρτυρίες. Να σας θυμίσω και το πρώτο άρθρο-απάντηση του ιστορικού Βλάση Αγτζίδη στο κείμενο της Έφης Μαρίνου στην «Ελευθεροτυπία»:

    Η δική μας δίκη της Νυρεμβέργης

    «”Οι Ελληνες ήταν πρώτης τάξεως πολεμιστές και σίγουρα, κάμποσα σκαλοπάτια παραπάνω από το στρατό του Κεμάλ… οι τσολιάδες θα είχαν καταλάβει την Αγκυρα – και θα είχαν τελειώσει τον πόλεμο αν δεν είχαν προδοθεί. Οταν ο Κωνσταντίνος ήρθε στην εξουσία, όλοι οι έλληνες αξιωματικοί που ήταν σε επιτελικές θέσεις υποβαθμίστηκαν αμέσως σε χαμηλότερα πόστα. Πολλοί απ’ αυτούς είχαν πάρει τα γαλόνια τους με ανδραγαθήματα στο πεδίο της μάχης. Ηταν έξοχοι πολεμιστές και σπουδαίοι ηγέτες.

    Αυτό δεν εμπόδισε το κόμμα του Κωνσταντίνου να τους διώξει και να τους αντικαταστήσει με αξιωματικούς που δεν είχαν ακούσει ποτέ τους να πέφτει ούτε μια ντουφεκιά. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να σπάσει το μέτωπο”. (Ερνεστ Χέμινγουεϊ, 1922)

    Εχουμε συνηθίσει να θεωρούμε τη Μικρασιατική καταστροφή ως τη μεγαλύτερη εθνική τραγωδία, που οδήγησε στην οριστική Εξοδο των Ελλήνων από τις πατρίδες της Ιωνίας, του Πόντου, της Βιθυνίας, της Καππαδοκίας, την Ανατολικής Θράκης.

    Στις μέρες μας η διαπίστωση αυτή φαίνεται να αναπαράγεται τις περισσότερες φορές χωρίς να υπάρχει η πλήρης συνειδητοποίηση ότι εκείνη την εποχή, λόγω της συγκεκριμένης αντιμικρασιατικής φιλοσοφίας και πρακτικής του Λαϊκού Κόμματος και της μοναρχικής παράταξης, επετράπη στον τουρκικό εθνικισμό να πετύχει όλους τους σχεδιασμούς του, που στόχευαν στην εξόντωση των χριστιανικών εθνών (Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυροχαλδαίων, Αραμαίων), και στο μετασχηματισμό της πολυεθνικής ισλαμικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε τουρκικό έθνος-κράτος. Και αυτά, σε μια εποχή που οι Ελληνες (στην Ελλάδα και στη Μικρά Ασία) ανέρχονταν σε 7 περίπου εκατομμύρια και οι οθωμανοί μουσουλμάνοι σε 10.

    Η εγκληματική συμπεριφορά της τότε φιλομοναρχικής ηγεσίας απέναντι στον ελληνισμό της Ανατολής ήταν τέτοια, ώστε και μετά την κατάρρευση του Μετώπου, τον Αύγουστο του ‘22 απαγόρευσαν την εκκένωση της Σμύρνης και της υπόλοιπης Ιωνίας, παραδίδοντας τον ελληνικό και αρμενικό πληθυσμό στα στρατεύματα του Μουσταφά Κεμάλ που προέλαυναν.

    Σε ένα κείμενο διαμαρτυρίας για τις προσπάθειες αποκατάστασης των υπευθύνων της Μεγάλης Καταστροφής, μια προσφυγική ομοσπονδία έγραψε τα εξής: “Ο Δ. Γούναρης βαρύνεται με πλήθος εγκλημάτων εις βάρος του ελληνισμού. Μεγάλο μέρος απ’ αυτά κωδικοποιήθηκαν κατά την περίφημη Δίκη των Εξ. Μπορεί η συγκεκριμένη δίκη να ήταν μερική και να διέφυγαν την τιμωρίας και άλλοι πολλοί υπαίτιοι της Καταστροφής. Ομως, οι βασικοί διαχειριστές της κρίσης στην τελευταία της φάση -αυτοί που οδήγησαν την ελληνική πλευρά στην ήττα- δικάστηκαν, καταδικάστηκαν και εκτελέστηκαν.

    Εκτός, όμως, από τα συγκεκριμένα εγκλήματα που καταγράφηκαν στη Δίκη, υπάρχουν και άλλα που βαρύνουν το Γούναρη και την ομάδα του. Μερικά απ’ αυτά είναι:

    *Η υπονόμευση της δράσης της Μικρασιατικής Αμυνας και της δημιουργίας τοπικού μικρασιατικού στρατού, που θα μπορούσε να αντισταθεί στους κεμαλικούς.

    *Η απόλυτη εγκατάλειψη των Ελλήνων του Πόντου, μέσω της παραγνώρισης των πολιτικών τους αιτημάτων και της μη αποστολής στρατιωτικής βοήθειας προς το δυναμικό ποντιακό αντάρτικο κίνημα που δρούσε τότε στο βορρά της Μικράς Ασίας.

    *Η ψήφιση του Νόμου 2670/ 1922 με τον οποίο η κυβέρνηση Γούναρη απαγόρευε στον ελληνικό πληθυσμό της Ιωνίας να αναχωρήσει, τη στιγμή που συζητούσε την απαγκίστρωση από τη Μικρά Ασία.

    Στην πολιτική της κυβέρνησης του Γούναρη και του φιλομοναρχικού Λαϊκού Κόμματος οφείλεται η νίκη του τουρκικού εθνικισμού και η σφαγή του ελληνικού πληθυσμού της ιωνικής παραλίας. Το συνολικό ανθρώπινο κόστος του ελληνισμού από τη στιγμή που άρχισε η Γενοκτονία των ελληνικών πληθυσμών είναι τουλάχιστον 800.000 άτομα με βάση τη μελέτη των ιστορικών Κιτρομηλίδη-Αλεξανδρή.…»

    Επίλογος

    Η απαίτηση των απογόνων των υπευθύνων της Μικρασιατικής Καταστροφής για αποκατάσταση των προγόνων τους και την απαλλαγή τους από το στίγμα της «προδοσίας» είναι κατανοητή σε ανθρώπινο επίπεδο. Σίγουρα το ίδιο αισθάνονται και οι απόγονοι του Τσολάκογλου και των λοιπών δωσίλογων της Κατοχής που επίσης εκτελέστηκαν, καθώς και των χουντικών που απλά καταδικάστηκαν.

    Όμως η Δίκη των Εξ, έχει ένα βαθύτατο ηθικό και πολιτικό περιεχόμενο. Είναι ουσιαστικά η δική μας Δίκη της Νυρεμβέργης, δηλαδή η δίκη των ενόχων της μεγαλύτερης εθνικής καταστροφής που μας συνέβη ποτέ.

    Το αίτημα για αποκατάσταση των ενόχων μέσω της αναψηλάφησης της Δίκης δεν τόλμησαν να το υποβάλλουν ούτε η ίδια η Ακροδεξιά, όταν κατείχε και ασκούσε ανεξέλεγκτα την εξουσία. Τόσο ο Ιωάννης Μεταξάς όσο και η Χούντα των συνταγματαρχών τίμησαν τη μνήμη των παλιών τους φίλων με την ονοματοδοσία οδών και πλατειών. Δεν τόλμησαν να πάνε παραπέρα.

    Η πρόσφατη απόπειρα εν μέσω δημοκρατίας, ξύνει και πάλι τις ιστορικές πληγές. Και αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι προσφυγικός ελληνισμός, 87 χρόνια μετά την Μεγάλη Καταστροφή νοιώθει και πάλι να ζωντανεύουν οι οι δαίμονες και οι εφιάλτες του.»

    —————————————–

    Τα στοιχεία τα πήρα από το εξής σάιτ:

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2008/10/06/6-10-2008/

  29. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Η απάντησή σας καλύπτει μέρος μόνον των αποριών μου, γι’ αυτό δεν μπορώ να σχολιάσω.

  30. Ο/Η PPCP λέει:

    Εμένα προσωπικά κ. Πρωτοπαπαδάκη δεν μου χρειάζεται να σας λύσω καμία απολύτως απορία. Διότι δεν έχετε απορίες. Έτσι έχετε βαφτίσει τα ιστορικώς ανυπόστατα επιχειρήματά σας που εν ήδη προπαγάνδας είτε διαδίδετε με δημοσιεύσεις είτε τα θέτετε προς προβληματισμό.

    Αντίθετα, για όποιον έχει απορίες περί αυτών, εγώ καταθέτω παρακάτω μία από τις δικές σας δημοσιεύσεις για να καλυφθεί:

    Στη μνήμη του Ναξιώτη πρωθυπουργού Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη

    Τετάρτη, 14 Νοέμβριος 2007 00:00
    Eκδήλωση μνήμης στον Aπεραθίτη πρωθυπουργό και επιστήμονα Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη (1851-1922), πραγματοποιεί απόψε στην αίθουσα της Παλαιάς Bουλής στην οδό Σταδίου, ο Aπεραθίτικος Σύλλογος, Kαποδιστρίου 4, τηλ. 210-2132183.

    Για τον πρώην πρωθυπουργό που εκτελέστηκε το πρωί της 15ης Nοεμβρίου στο Γουδί, μετά τη «Δίκη των έξι», (μαζί του ο Δημήτριος Γούναρης και ο Nικόλαος Στράτος, οι πρώην υπουργοί Nικόλαος Θεοτόκης και Γεώργιος Mπαλτατζής και ο αντιστράτηγος Γεώργιος Xατζανέστης, αρχιστράτηγος της στρατιάς της Mικράς Aσίας, καταδικασθέντες εις θάνατον για εσχάτη προδοσία από το «έκτακτο επαναστατικό δικαστήριο» υπό την προεδρία του υποστράτηγου N. Oθωναίου), θα μιλήσουν οι: Γεώργιος Zορμπάς, επίτιμος αντιεισαγγελέας του Aρείου Πάγου, Aντώνης Xατζηκωσταντής ομότιμος καθηγητής της Σχολής Nαυτικών Δοκίμων, Eύη Σκληράκη ιστορικός, διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Aθηνών, Xρήστος Φύσσας, δικηγόρος τ. βουλευτής, Σοφία Bούλτεψη τ. βουλευτής, δημοσιογράφος, Nίκος Bασιλάτος δικηγόρος – συγγραφέας, πρόεδρος των ΓAK. Συντονίζει ο Tίτος Aθανασιάδης.

    Ελευθέριος Βενιζέλος: «Ο αδικώτερον τυφεκισθείς ήταν ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, που πλήρωσε μια ανδροπρεπή πράξη του»

    Για τον Απεραθίτη πρωθυπουργό ο Μιχάλης Πρωτοπαπαδάκης, Ψυχολόγος, πρώην υφυπουργός σημειώνει:

    «Το 1961 είχα πάει στη Γαλλία για να παρακολουθήσω κάποιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Τα βράδια μαζευόμασταν και τα λέγαμε. Με ρωτούσαν για την Ελλάδα με πολύ ενδιαφέρον κι εγώ τους έλεγα τα καλύτερα λόγια για τον τόπο μας, για τα ήθη και έθιμά μας, κ.λπ. Όταν τελείωσε το πρόγραμμα, αποχαιρετιστήκαμε κι ετοιμαζόμασταν να φύγουμε. Κάποιοι Γάλλοι, τότε, μου είπαν:

    – Ευχαριστούμε πολύ για τα ωραία πράγματα που μας είπατε για την πατρίδα σας. Είναι βέβαια αλήθεια ότι απαγχονίσατε τον πρωθυπουργό σας… (Ήταν η εποχή που οι Τούρκοι είχαν απαγχονίσει τον Α. Μεντερές). Αλλά, τέλος πάντων, ας το ξεχάσουμε αυτό.

    Τους επισήμανα το λάθος τους. Τους είπα ότι αυτό έγινε στην Τουρκία, όχι στην Ελλάδα. Μου ζήτησαν συγγνώμη και αποχαιρετιστήκαμε φιλικά.

    Έφυγα από τη Γαλλία κυριευμένος από τη σκέψη ότι η καταδίκη ενός πολιτικού σε θάνατο ήταν, κατά την άποψη των Ευρωπαίων της Δύσης, ένα στίγμα για το έθνος που προβαίνει σ’ αυτήν την πράξη. Προκαλεί επίσης σ’ αυτούς μια αίσθηση περιφρόνησης προς τον λαό που το ανέχθηκε. Δεν έχει σημασία το λάθος που είχαν κάνει, να νομίζουν ότι ο Α. Μεντερές ήταν πρωθυπουργός της Ελλάδας. Σημασία έχει το αρνητικό συναίσθημα που νιώθουν όσοι πιστεύουν στα δημοκρατικά ιδεώδη, όταν πληροφορούνται ότι κάποιος πολιτικός καταδικάσθηκε σε θάνατο. Και αξίζει να παρατηρήσουμε ότι το αρνητικό αυτό συναίσθημα γενικεύεται και στιγματίζει ολόκληρο τον λαό, που στο έθνος του έγινε μια τέτοια πράξη. Σημειώνω ό,τι μου είπαν:

    – Κρεμάσατε τον πρωθυπουργό σας.

    Δεν είπαν:

    – Η κυβέρνησή σας κρέμασε τον πρώην πρωθυπουργό.

    Η εντύπωση είχε γενικευθεί σαν στίγμα σε όλον τον λαό.
    Αν μεταφερθούμε νοερά μερικές δεκάδες χρόνια πίσω, καταλαβαίνουμε ποιος ήταν ο αντίκτυπος της εκτέλεσης των Έξι στον διεθνή χώρο.

    Το φαινόμενο της παραπομπής πολιτικών προσωπικοτήτων σε ειδικά δικαστήρια, μάς είναι γνωστό και σήμερα. Στην πρόσφατη Ιστορία μας έχουμε τα παραδείγματα της παραπομπής του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην εποχή της προ-δικτατορικής κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου και την πρόσφατη παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου την εποχή της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Όμως, καμία από τις δύο παραπομπές δεν έφθασε σε καταδίκη. Φαίνεται ότι σε θέματα πολιτικής ευθύνης δεν είναι εύκολο να βρεθεί η άκρη του νήματος, ιδίως όταν η παραπομπή έχει γίνει από κομματική εμπάθεια, ώστε να είναι δυνατόν να θεωρηθεί υπεύθυνο ένα συγκεκριμένο άτομο για οποιαδήποτε πολιτική δυσπραξία. Η πολιτική είναι μια συλλογική προσπάθεια των πολιτικών (κυβέρνησης και αντιπολίτευσης) αλλά και μαζί ολόκληρου του λαού, επομένως και η ευθύνη μιας επιτυχίας ή μιας αποτυχίας είναι και αυτή συλλογική.

    Το ζήτημα των παραπομπών έχει νόημα μόνο όταν πρόκειται για προσωπική εγκληματική πράξη ενός πολιτικού. Στην περίπτωση των Έξι, όμως, δεν υπήρχε κάτι τέτοιο.

    Ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή δέκα χρόνια αργότερα για την αποκατάσταση των Έξι, είπε ότι ούτε ο ίδιος, ούτε κανείς από τους συνεργάτες του πίστεψε ποτέ ότι οι Έξι ήσαν προδότες.

    Ακόμη και ο Νικόλαος Πλαστήρας, που ήταν πρωθυπουργός στην εκτέλεση, δεν φαίνεται να ήταν ικανοποιημένος, όταν, πιεζόμενος από τους φανατικούς οπαδούς του κόμματός του, προχώρησε στην απόφαση να κινηθεί η διαδικασία για την εκτέλεση των Έξι. Ένας προσωπικός του φίλος μου είπε πως μια φορά που τον επισκέφθηκε στο σπίτι του, που ήταν γεμάτο εικόνες, άκουσε από το στόμα του Πλαστήρα τα εξής:

    – Βλέπεις, φίλε μου, αυτές τις εικόνες; Πίστεψέ με, κάθε μέρα κάνω μετάνοιες μπροστά σ’ αυτές και παρακαλώ τον Θεό να με συγχωρήσει για την εκτέλεση των Έξι.

    Αλλά και το λαϊκό αίσθημα, ούτε συνέπλευσε, ούτε συμπλέει με την εκτέλεση. Υπάρχουν βέβαια οι πολιτικά φανατισμένοι, που ακόμη και σήμερα καταφέρονται εναντίον των Έξι, περισσότερο από κομματική εμπάθεια, παρά από αγάπη προς την πατρίδα. Μαζί μ’ αυτούς είναι και πολλοί από εκείνους που πέρασαν απερίγραπτες ταλαιπωρίες, έχασαν αγαπημένα τους πρόσωπα και είδαν τα σπίτια τους να καίγονται και τις περιουσίες τους να χάνονται. Τέτοιοι δεν είναι μόνον οι στρατιώτες μας και οι Μικρασιάτες. Είναι κι εκείνοι που ζούσαν στην Ελλάδα και ζημιώθηκαν υλικά από το εσωτερικό αναγκαστικό δάνειο (την κοπή των χαρτονομισμάτων στη μέση). Με το σχετικό νόμο που έφερε ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης στη Βουλή ως υπουργός των Οικονομικών, υποχρεώθηκε κάθε πολίτης να δανείσει στο κράτος τα μισά από τα μετρητά που είχε, για τις ανάγκες του στρατού μας.

    Δεν ήταν, όμως, όλοι, που ζημιώθηκαν υλικά, εχθρικά διατεθειμένοι προς τον Πρωτοπαπαδάκη. Όσοι καταλάβαιναν ότι το κράτος είχε απόλυτη ανάγκη από χρήματα και ότι η δραχμή θα έχανε την αξία της αν τυπώνονταν χωρίς αντίκρισμα νέα χαρτονομίσματα για να καλυφθούν οι παραπάνω ανάγκες, κατάπιαν την πίκρα τους και υπέμειναν τις απώλειες καρτερικά, συλλογικά.

    Αναφερόμενος στην παραπάνω εχθρική διάθεση πολλών Ελλήνων προς τον Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη, είπε ο Ελ. Βενιζέλος στη Βουλή (στη συνεδρίαση στην οποία αναφερθήκαμε παραπάνω) ότι «ο αδικώτερον τυφεκισθείς ήταν ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης, διότι με την εκτέλεσή του πλήρωσε μια ανδροπρεπή πράξη του» (εννοούσε την κοπή των χαρτονομισμάτων).

    Για να επισφραγίσω τις παραπάνω απόψεις, θα παραθέσω και τα λόγια απλών ανθρώπων, που έτυχε να συναντήσω σε διάφορες περιστάσεις.

    Στο 1961 βρέθηκα στην Καβάλα και αναζητούσα ξενοδοχείο, πηγαίνοντας από το ένα στο άλλο, γιατί όλα ήταν γεμάτα. Έφθασα σ’ ένα μικρό ξενοδοχείο, που είχε δωμάτιο για να με δεχθεί. Ο ξενοδόχος ζήτησε την ταυτότητά μου και όταν είδε το επώνυμό μου, με ρώτησε αν έχω σχέση με τον Πρωτοπαπαδάκη που εκτελέσθηκε το 1922. Του απάντησα θετικά και μου διηγήθηκε τα παρακάτω:

    – Κατάγομαι από ένα μικρό χωριό εδώ κοντά. Το 1922 ήμουν 12 χρονώ. Μια μέρα εκείνον τον Νοέμβριο πριν βγει η καταδικαστική απόφαση, μάθαμε ότι ήρθαν Κρητικοί χωροφύλακες στο χωριό και πίεζαν τους ανθρώπους να υπογράψουν μια δήλωση, που έλεγε ότι επιθυμούν την καταδίκη σε θάνατο των Έξι. Όλοι υπέγραφαν από φόβο. Όταν έφθασαν στο δικό μας σπίτι, ο πατέρας μου είπε στους χωροφύλακες: «Δεν μπορώ να υπογράψω, γιατί δεν τους ξέρω αυτούς τους ανθρώπους».

    Άλλη φορά, πάλι, ήμουν στην Άνω Σύρο (1986). Εκεί μου διηγήθηκε ένας γέροντας άλλη ιστορία, την εξής:

    Το 1922 ήμουν στρατιώτης. Με έβαλαν στο εκτελεστικό απόσπασμα που προοριζόταν για την εκτέλεση των Έξι. Όταν δόθηκε το πρόσταγμα «ΠΥΡ», εγώ δεν σημάδεψα τους Έξι, αλλά σήκωσα το όπλο μου πιο πάνω. Μετά την εκτέλεση, όταν όλοι είχαν πέσει νεκροί, πήγα στη σορό του Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη και διαπίστωσα ότι μια σφαίρα τον είχε χτυπήσει στο κεφάλι, με αποτέλεσμα να πεταχθεί έξω ένα κομμάτι από τον εγκέφαλό του. Το πήρα και το πήγα στο σπίτι σαν φυλαχτό, με τη σκέψη: «Αυτός είναι εγκέφαλος του Πρωτοπαπαδάκη». Ο θαυμασμός του γι’ «αυτόν τον εγκέφαλο» οφειλόταν γενικά στην ιδιαίτερη ευφυΐα του, αλλά ιδιαίτερα στο γεγονός ότι βρήκε σαν λύση για την εφαρμογή του νόμου περί αναγκαστικού δανείου με τρόπο δίκαιο και αδιάβλητο, τη μέθοδο της κοπής των χαρτονομισμάτων.

    Αν εξετάσουμε τα παραπάνω με κριτικό πνεύμα, αλλά χωρίς κομματική εμπάθεια, θα δούμε ότι εμφανίζονται διάφορες απορίες. Ο Ελ. Βενιζέλος διαβεβαίωσε τη Βουλή, επομένως τον ελληνικό λαό, ότι ούτε ο ίδιος, ούτε οι συνεργάτες του πίστεψαν ότι κάποιος, έστω και ένας από τους Έξι ήταν προδότης. Χαρακτήρισε, μάλιστα, την εκτέλεση σαν αδικία. Ο Ν. Πλαστήρας εξέφρασε τη μετάνοιά του για το «αμάρτημα» που έκανε.

    Μήπως εδώ ταιριάζει η ρήση του Θ. Δηλιγιάννη «Η γραφή εμή. Αλλά και η υπογραφή εμή. Το πνεύμα, όμως, αλλότριον των ημετέρων σκέψεων». Αυτά είχε πει ο Θ. Δηλιγιάννης στον Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη μετά τις εκλογές του 1903, όταν παρ’ όλο που είχαν έρθει σε αντίθεση οι δύο πολιτικοί άνδρες, ο Δηλιγιάννης έστειλε συγχαρητήριο γράμμα στον αντίπαλό του για την επιτυχία του στις εκλογές εκείνες. Σε μεταγενέστερη συνάντηση των δύο, σχολιάζοντας το γράμμα του, ο Δηλιγιάννης είχε πει τα παραπάνω λόγια.

    Διερωτώμαι, λοιπόν, μήπως και στην εκτέλεση των Έξι, οι υπογραφές των ηγετών των Φιλελευθέρων ήταν «αλλότριες των σκέψεών τους»; Και σε περίπτωση που έτσι έγινε, ποιος ήταν εκείνος που τους υποχρέωσε να υπογράψουν χωρίς να πιστεύουν σ’ αυτό που υπέγραψαν; Έχω μάλιστα και τηλεγράφημα που έστειλε από το εξωτερικό ο Ελ. Βενιζέλος, στο οποίο μετά από πολλές παλινδρομήσεις, υποστηρίζει, να εκτελεσθούν μόνον οι πρώην πρωθυπουργοί και στρατηγοί, οπότε θα είχαμε «εκτέλεση των τεσσάρων» ίσως, αντί για εκτέλεση των Έξι. Αναφέρει μάλιστα ότι η εκτέλεση των Έξι (ή των τεσσάρων ή των πέντε) πρέπει να γίνει για πολιτικούς λόγους. Πουθενά δεν αναφέρει υπόνοιες για προσωπικές εγκληματικές πράξεις. Το τηλεγράφημα αυτό, ήταν σύμφωνο η αλλότριο προς τις σκέψεις του Βενιζέλου;

    Δεν θα επιχειρήσω να απαντήσω στα παραπάνω ερωτήματα. Πιστεύω ότι τα πάθη της εποχής εκείνης δεν έχουν ακόμη περιορισθεί αρκετά, ώστε να μπορεί κανείς να τολμήσει να παρουσιάσει αντικειμενική ερμηνεία των πολιτικών αυτών γεγονότων. Αρκούμαι, λοιπόν, όπως και στα παρακάτω, στην έκφραση των αποριών μου. Κάποια μέρα στο μέλλον, ίσως θα είναι δυνατόν να συζητήσει κανένας με ψυχραιμία τα γεγονότα αυτά.

    Η δεύτερη απορία μου είναι η εξής: Ο Ε. Βενιζέλος βλέποντας αφ’ ενός ότι ο πόλεμος χάνεται και αφ’ ετέρου την κατακραυγή του λαού εις βάρος της κυβέρνησής του για το γεγονός ότι οι φαντάροι μας σκοτώνονταν χωρίς λόγο στη Μ. Ασία, προκήρυξε εκλογές, με τη βεβαιότητα ότι θα τις έχανε και θα έμενε πλέον στην κυβέρνηση Γούναρη το θλιβερό καθήκον να «βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά».

    Το ερώτημα είναι: «γιατί ο Δημήτριος Γούναρης με τους συνεργάτες τους έλαβαν μέρος στις εκλογές αυτές του 1922;» Αν δεν έβαζαν υποψηφιότητα, ο ίδιος και οι βουλευτές του, θα ήταν πάλι νικητής ο Ελ. Βενιζέλος, ο οποίος, τότε θα είχε ο ίδιος το παραπάνω θλιβερό καθήκον. Πρόκειται πράγματι, όπως πολλοί υποστηρίζουν, για πολιτικό σφάλμα του Δ. Γούναρη;

    Τέλος, μπορεί κανείς να διερωτηθεί, κατά πόσον η ιδέα του Ελ. Βενιζέλου, να ξεκινήσει τον πόλεμο για την απελευθέρωση της Μ. Ασίας, ήταν πολιτικά ορθή. Ο ιστορικός M.L. Smith περιγράφει τον Βενιζέλο σαν οραματιστή και δραστήριο. Όμως, λέει ο παραπάνω ιστορικός, την πολιτική την «έπαιζε» περισσότερο απ’ ό,τι την «ασκούσε». Την επιτυχία του πολέμου είχε στηρίξει στην υποστήριξη που θα προσέφεραν οι Αγγλο-Γάλλοι, περισσότερο οι Άγγλοι, σε αντάλλαγμα για τις «διευκολύνσεις» που η Ελλάδα θα τους παραχωρούσε για να μπορούν από τον χώρο μας να ελέγχουν την Ανατολική Μεσόγειο και ιδιαίτερα το Σουέζ. Ο φιλέλληνας ναύαρχος του αγγλικού στόλου Ουίνστον Τσόρτσιλ ευχαρίστως συμφώνησε στο συνοικέσιο αυτό. Όταν όμως παρουσιάσθηκε στο προσκήνιο ο Κεμάλ, ο οποίος προσέφερε περισσότερες «διευκολύνσεις» απ’ ό,τι προσέφερε η Ελλάδα, το έντονα φιλελληνικό συναίσθημά του υποχώρησε μπροστά στην υποχρέωσή του να υποστηρίξει τα συμφέροντα της πατρίδας του.

    Η αλλαγή εις βάρος της Ελλάδας των απόψεων του Τσόρτσιλ και των υπολοίπων Άγγλων αξιωματικών μάς ενοχλεί. Στην κοινωνία, αν κάποιος αθετήσει τον λόγο του, χαρακτηρίζεται σαν μη ηθικός. Γιατί, λοιπόν, να μην ισχύει το ίδιο και στην πολιτική;

    Η απάντηση είναι νομίζω, ότι η πολιτική είναι πόλεμος.

    Δεν είναι συναγωνισμός, ανταγωνισμός, συνεργασία κ.λπ. Είναι, επαναλαμβάνω, πόλεμος και μάλιστα σκληρός και αδυσώπητος. Ο πολιτικός, στην ουσία δεν δεσμεύεται από τις υποσχέσεις που έχει δώσει, ούτε από τις συμφωνίες, που τυχόν έχει συνάψει, ούτε από τις συμβάσεις που έχει υπογράψει, ούτε ακόμη από τις αποφάσεις των δικαστηρίων.

    Οι παραβάσεις των συμφωνιών και η παράνομη συμπεριφορά των πολιτικών, ονομάζονται «πολιτική βούληση». Σε όλα τα κράτη που προσπαθούν να ζήσουν δημοκρατικά, η πολιτική βούληση, δυστυχώς, αναγνωρίζεται σαν ανώτερη από τον νόμο, την υπόσχεση, κ.λπ.

    Και στην περίπτωση της Μικρασιατικής Καταστροφής και της εκτέλεσης των Έξι, η πολιτική βούληση, μέσα και έξω από την Ελλάδα, προξένησε αυτό το θλιβερό κακό, που ακόμη και σήμερα συγκλονίζει τη χώρα μας. Ας είναι αιωνία η μνήμη των Έξι, αλλά και όλων εκείνων που έχασαν τη ζωή του σ’ αυτή τη συμφορά».

    Και στο δια ταύτα κ. Πρωτοπαπαδάκη.
    »Πολιτική βούληση» εκ του αρχαίου ρήματος βούλομαι= θέλω, επιθυμώ, έχω στο νου, επιδιώκω, προτιμώ, εννοώ, ισχυρίζομαι.
    Προκύπτει το ουσιαστικό »ΒΟΥΛΗ» και το ρήμα »βουλεύομαι»(μετα τινός)= συσκέπτομαι και συναποφασίζω (στο κοινοβούλιο ως βουλευτής ενήλικος έχων σώας τας φρένας, την ευθύνη των πράξεών μου και σύμφωνα με το σύνταγμα ορκίζομαι ότι θα ενεργώ για το συμφέρον της πατρίδας και μόνο)

    Σύμφωνα με αυτά ο πολιτικός που αποφασίζει για κάτι » εβουλήθην τούτου » πριν την απόφαση.

    Και το ρήμα προτίθημι = έχω ως προκείμενον σκοπό να πράξω κάτι σκοπέυοντας σε αυτό.

    Σύμφωνα με τα παραπάνω και ως προς το νομικό όρο »εσχάτη προδοσία» ο παππούς σας συμπληρώνει τις προϋποθέσεις.

    Όλα τα άλλα που εσέις και οι »δικονομίστικες πλάτες» σας λέτε ανήκουν στη χώρα του Μπουρδιστάν.

  31. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Κύριε, ή κυρία, PPCP,
    Το γεγονός ότι παραθέσατε τα παραπάνω κείμενα ολόκληρα, αντί να απομονώσετε κάποιες φράσεις, που τυχόν θα σας βόλευαν, αποτελεί μια τίμια πράξη και δείχνει μια διάθεση συνεργασίας και αμοιβαίας κατανόησης , πράγμα που με υποχρεώνει να ανταποκριθώ. Μόνον εκείνο το «μπουρδιστάν» μολύνει την σοβαρότητα του σχολίου σας.
    Οι απορίες που έχω εκφράσει είναι πραγματικές και ουσιαστικές, αν πρόκειται να συνεχίσουμε τον διάλογο. Μακάρι να συναινούσατε να τον συνεχίσουμε πρόσωπο με πρόσωπο.
    Οι απορίες μου είναι:
    1.Δέχεσθε ότι μοναδικό κίνητρό μου για την αίτηση για αναψηλάφηση της Δίκης είναι να προστατεύσω τα οκτώ εγγόνια μου από μια περιπέτεια σαν εκείνην που πέρασε ο γιός μου; Αν δεν το δέχεσθε, είναι περιττό να συνεχίσουμε τον διάλογο.
    2.Δεν μπορώ να καταλάβω, γιατί διαμαρτύρονται κάποιοι για την πράξη μου σήμερα, ενώ δεν διαμαρτυρήθηκαν οι πρόγονοί σας γιά μιά ακριβώς όμοια πράξη των Βενιζέλου, Παπαναστασίου και Παγκάλου. Μπορείτε να μου εξηγήσετε γιατί συνέβη αυτό; Αν όχι, παραμένω με την εντύπωση ότι οι διαμαρτυρίες σας είναι προσωπικές και δεν εκφράζουν το κοινό αίσθημα των απογόνων των θυμάτων της Μικρασιατικής Καταστροφής.
    Για τον Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη, μπορείτε να τον πείτε «βλάκα», άσχετα από το αν θα έρθετε σε αντίθεση με τον φαντάρο, που πήρε κομμάτι από τον εγκέφαλό του για φυλαχτό.
    Μπορείτε να τον πείτε «αμελή», άσχετα από το αν οι μελετητές της ιστορίας του βίου του δεν συμφωνούν.
    Μπορείτε να πείτε ότι δεν διαχειρίσθηκε σωστά το δημόσιο χρήμα, αν και μια τέτοια παρατήρηση μόνον γέλια μπορεί να προκαλέσει.
    Μπορείτε να τον χαρακτηρίσετε εχθρό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, αρκεί να διαψεύσετε το γεγονός ότι νομοθέτησε το αναγκαστικό δάνειο χάριν των παραπάνω Ελλήνων, συνεισφέροντας και ο ίδιος με χρήματα που δανείσθηκε με εξαιρετικά δυσμενείς όρους, και με αποτέλεσμα να χάσει την ζωή του γι’ αυτό, όπως δήλωσε ο Βενιζέλος.
    Όλα αυτά είναι προσωπικές απόψεις, που καθένας δικαιούται να έχει και να τις εκθέτει όπου επιθυμεί.
    Για να πείτε, όμως, ότι διέπραξε «εσχάτη προδοσία» με την νομική έννοια του όρου, πρέπει να έχετε αποδείξεις. Τα φιλολογικά παιχνίδια δεν μπορούν Να χρησιμοποιούνται στα νομικά θέματα, δεδομένου ότι η Νομική επιστήμη έχει δικό της λεξιλόγιο. Νομικές αποδείξεις, κατά τον Θ. Πάγκαλο που τον ανέκρινε επί δύο εβδομάδες, δεν υπάρχουν. Η άποψη αυτή του ανακριτή έγινε με δήλωσή του στην Βουλή. Έχω τα επίσημα πρακτικά σε πρωτότυπο από το Εθνικό Τυπογραφείο της συνεδρίασης κατά την οποία έκανε την σχετική δήλωση με την συμπλήρωση ότι «αναμφιβόλως δεν ήσαν προδόται».
    Στο σχόλιό μου αυτό δεν χρησιμοποίησα το «αγαπητέ μου» επειδή δηλώσατε πως δεν το επιθυμείτε. Λέγω όμως ότι η επίκληση αυτή αναφερόταν γενικά στους Μικρασιάτες, τους οποίους τιμώ, εκτιμώ και αγαπώ. Συμμερίζομαι τον πόνο τους, διότι εκτός από το γεγονός της φοβερής τραγωδίας που μας συγκινεί όλους, είμαι και εγώ απόγονος θυμάτων της τραγωδίας, των οποίων το αίμα έχει χυθεί και εδώ και στην Μικρά Ασία.

  32. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Από καιρό εμφανίζεται στο διαδίκτυο και σε ΜΜΕ φωτογραφία δήθεν της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, με το κείμενο ενός Νόμου που προβάλλεται ως «αντιμικρασιατικός», επειδή δήθεν περιόριζε την είσοδο Μικρασιατών στην ελεύθερη Ελλάδα. Επισημαίνω ότι η φωτογραφία είναι πλαστογραφημένη. Η ΕτΚ εκτυπώνεται ανέκαθεν σε μορφή πολύ διαφορετική από αυτήν που εικονίζεται στην φωτογραφία: η διάταξη των σελίδων είναι δίστηλη κ.ά. Η επισήμανση αυτή έχει χαρακτήρα τυπικό, αλλά η πλαστογραφία φανερώνει μιά διάθεση παραπλάνησης του κοινού. Το θέμα, πάντως, δεν έχει σχέση με την Αναψηλάφηση της Δίκης των Έξι.
    Για το θέμα της μεταφοράς των τραγικών προσφύγων στην ελεύθερη Ελλάδα ο Σμυρνιός κ. Κ. Δεσποτόπουλος (σήμερα 102 ετών), που ήταν αυτόπτης των γεγονότων, γράφει ότι δόθηκε εντολή στον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας της Κυβέρνησης Πρωτοπαπαδάκη «να στείλει σήμα στα εμπορικά πλοία όπου της Υδρογείου» να σπεύσουν προς τα παράλια της Μικράς Ασίας για να μεταφέρουν τους Έλληνες, τώρα πιά πρόσφυγες, στην ελεύθερη Ελλάδα.
    Επί της ουσίας του υπόψη νόμου, είναι φανερό ότι ψηφίσθηκε χωρίς προοπτική να εφαρμοσθεί. Για να εφαρμοσθεί, θα έπρεπε να ρυθμισθούν οι σχετικές λεπτομέρειες με Βασιλικά Διατάγματα, τα οποία ποτέ δεν εκδόθηκαν. Γι’ αυτό ποτέ δεν έγινε αναφορά σ’ αυτόν, ούτε ακόμη και από τους κατηγόρους των Έξι. Πρέπει, επίσης, να σημειώσουμε, ότι κανένα από τα τραγικά θύματα της Καταστροφής δεν εμποδίσθηκε να περάσει στην ελεύθερη Ελλάδα, και κανένας πλοίαρχος που έφερε τους δυστυχείς αδελφούς μας δεν φυλακίσθηκε, ούτε κανένα πλοίο κατασχέθηκε, όπως θα είχε συμβεί αν ο νόμος αυτός είχε ισχύσει.
    Αν κάποιοι Μικρασιάτες έτρεξαν την τελευταία στιγμή να εφοδιασθούν με διαβατήριο, δεν μπορώ να βρώ άλλη εξήγηση, παρά το ότι τρομοκρατήθηκαν από κακόβουλες διαδόσεις. Οι διαδόσεις αυτές φαίνεται πως προέρχονταν από εκείνους που, όπως είναι γνωστό, είχαν νωρίτερα κινηθεί εναντίον των Ελλήνων Μικρασιατών και των στρατιωτών μας με ανάλογες διαβρωτικές διαδόσεις.
    Ας είναι αιωνία η μνήμη των φαντάρων και των Μικρασιατών πολιτών, που έπεσαν θύματα της φοβερής καταστροφής.

  33. Ο/Η Π&Α λέει:

    -Η παλιά αντιπροσφυγική Δεξιά της Μικρασιατικής Ήττας, είναι εδώ!

    ———————————————————————————————
    OI ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ AΠΟΓΟΝΟΙ ΤΗΣ “ΜΙΚΡΑΣ ΠΛΗΝ ΕΝΤΙΜΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ” ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΝΟΧΩΝ ΤΗΣ
    ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
    ———————————————————————————————

    Διαβάσαμε στην εφημερίδα «Eθνος» στις 22/6 για μια δημόσια εκδήλωση των κυκλωμάτων που επιχειρούν τη λεγόμενη “αναψηλάφηση της Δίκης των Έξι“ :

    ———————————————————————————-

    Εκδήλωση για τη Μικρασιατική Καταστροφή

    Τη μεγάλη τραγωδία της Μικρασιατικής Καταστροφής ανατέμνουν, 90 χρόνια μετά
    την εκτέλεση των κριθέντων ως υπευθύνων, ο ακαδημαϊκός κ. Κ. Δεσποτόπουλος
    (μικρασιατικής καταγωγής), ο κ. Γ.Κ. Στεφανάκης, πρόεδρος του ιδρύματος
    Ελευθερίου Βενιζέλου και ο κ. Μ. Πρωτοπαπαδάκης, εγγονός του εκτελεσθέντος
    πρωθυπουργού. Η εκδήλωση θα γίνει μεθαύριο Πέμπτη 24 Ιουνίου στις 11 π.μ.
    στην Παλαιά Βουλή (είσοδος ελεύθερη).

    ————————————————————————–

    (Ένα ερώτημα που θα μπορούσε να κάνει κάποιος, είναι το τι θέλει ο εκατοντούτης Σμυρνιός Δεσποτόπουλος, που διασώθηκε από τη σφαγή του Σεπτέμβρη του ’22, με αυτό τον εσμό των πολιτικών απογόνων εκείνων που παρέδωσαν συνειδητά τον ελληνικό πληθυσμό της Σμύρνης στις εθνικιστικές ορδές του Κεμάλ)

    —————————————————————————-

    Οι διοργανωτές ανήκουν σε εκείνη τη σχολή σκέψης που υποστηρίζει ότι για τη Μικρασιατική Καταστροφή φταίει η
    απόφαση για αποστολή ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία και η ενασχόληση της επίσημης Ελλα΄δας με τους ελληνικούς πληθυσμούς της Ανατολής.

    Αναπαράγοντας την άποψη του Ι. Μεταξά (παρόμοια μ’ αυτή τη μεταγενέστερη του
    ΚΚΕ) ότι οποιαδήποτε παρέμβαση στη Μικρά Ασία συνιστούσε “αποικιοκρατική
    πράξη”, επιχειρούν σήμερα με υπόγειο τρόπο την αθώωση των Έξι ενόχων της
    μεγαλύτερης Καταστροφής μέσω του Άρειου Πάγου.

    Το πλέον ανησυχητικό είναι ότι αυτή η προκλητική αναθεώρηση της ιστορίας και
    η επανεμφάνιση του παλαιοκομματικού αντιπροσφυγικού χώρου γίνεται με την
    ανοχή αν όχι τη συνενοχή του λεγόμενου εθνικοπατριωτικού χώρου, αλλά και πλήθος άλλων…

    Δυστυχώς οι συνένοχοι του Κεμάλ και του τουρκικού εθνικισμού στην εξόντωση του ελληνισμού της Ανατολής είναι ΕΔΩ!

  34. Ο/Η Π&Α λέει:

    Το Νόμο αυτό του Ιουλίου του 1922, στον οποίο αναφέρεται ο κ. Πρωτοπαπδάκης και με τον οποίο απαγόρευαν την αναχώρηση του ελληνικού πληθυσμού από τη Σμύρνη, ανάδειξε με δική του επιμέλεια ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΖΑΝΑΚΑΡΗΣ συγγραφέας του βιβλίου «ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑ 1919-1922. Πρωτοδημοσιεύτηκε στο ιστορικό σερραϊκό περιοδικό «ΓΙΑΤΙ».

    Για το περιοδικό αυτό δείτε:

    http://www.newstime.gr/?i=nt.el.article&id=6514

  35. Ο/Η PPCP λέει:

    Δηλαδή λέτε ότι δεν ψηφίστηκε και δεν ίσχυσε αυτός ο νόμος περί διαβατηρίων κύριε Πρωτοπαπαδάκη;
    Μήπως δεν υπήρξε ποτέ και η αισχροκέρδια από τους πατατοπαραγωγούς της Νάξου που πουλούσαν την πατάτα 98 λεπτά στο νησί και 1,60 για το στρατό στη Μικρά Ασία αφού είχαν το πατριωτάκι τους στην πρωθυπουργία και μοσχοπουλούσαν κατά αποκλειστικότητα τα εκατομμύρια τις οκάδες τις πατάτες ως προμηθευτές του στρατού; Σας λέει κάτι το όνομα Ρεφενές από το χωριό σας; Έχει σχέση με τις πατάτες. Μήπως δεν υπήρξε και η αποζημίωση των κατοίκων της Απειράθου την εποχή της οικονομικής εξαθλίωσης της Ελλάδας;

    Μήπως κυνηγούσαν τον παππού σας από γραφείο σε γραφείο για να εγκρίνει το ποσό της μισθοτροφοδοσίας του στρατού; Μήπως επί πλέον τους έστελνε και τον καπνό με την ταινία του φόρου; Μήπως και μόνο για αυτήν την εξαθλίωση του στρατού είναι ένοχος;

    Τι επιχειρείτε να καταφέρετε κύριε Πρωτοπαπαδάκη εσείς και το συνάφι σας; Ο Δεσποτόπουλος το 1922 ήταν ένα οκτάχρονο παιδί. Ο νόμος περί διαβατηρίων είχε ισχύ από τον Ιούλιο 1922 προτού ακόμη διωχθούν οι μικρασιάτες. Το «αφήστε τους να τους σφάξει ο Κεμάλ γιατί είναι βενιζελικοί και αν έρθουν εδώ θα ανατρέψουν τα πάντα» είναι και αυτό δημιούργημα της φαντασίας μας;
    Τα πλοία για τα οποία μας λέτε εσείς, ήρθαν το Σεπτέμβρη για να μαζέψουν όσους επέζησαν.

    Είσαστε με τα καλά σας που ήρθατε τώρα μετά από 88 χρόνια να μας διδάξετε την αλήθεια για τη μικρασιατική καταστροφή και να μας χαϊδέψετε τα αυτιά μας για τα «αδέλφια» σας τους μικρασιάτες!

    Η ΗΘΙΚΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΣΑΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΞΑΓΟΡΑΣΤΕΙ ΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΖΟΡΜΠΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ ΔΕΤΣΗ.

    ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙΤΕ ΠΡΙΝ ΓΙΝΕΤΕ ΡΕΝΤΙΚΟΛΟ ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

    Πάντως αύριο εγώ θα είμαι στην εκδήλωση για να καμαρώνω τα κουφά που θα λέτε, ανιστόρητε πολιτικέ, ευκαιριακέ απόγονε που ψάχνεις τη χαμένη αίγλη του πολιτικού τζακιού σου, ψυχολόγε και τι άλλο λες ότι είσαι.

    ΚΑΙ ΤΗΝ ΏΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΜΙΛΑΣ ΑΥΡΙΟ ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΙ ΛΕΣ ΜΗ ΓΙΝΟΥΜΕ ΘΕΑΤΡΟ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ

  36. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Ο Νόμος ψηφίσθηκε ( χωρίς σχόλια), αλλά δεν εφαρμόσθηκε. Δεν είναι διατυπωμένος σωστά, με τρόπο που να μπορεί να εφαρμοσθεί. Γι’ αυτό και κανείς δεν ασχολήθηκε μ’ αυτόν τόσα χρόνια.
    Σας περιμένω, αύριο,είναι ευκαιρία να γνωρισθούμε καλύτερα. Δεν θυμώνω με αυτά που μου λέτε, επειδή γνωρίζω ότι προέχονται από έλλειψη πληροφόρησης καιπροπάντων από μεγάλο δικαιολογημένο πόνο

  37. Ο/Η Τραπεζούντιος λέει:

    Ήρθαμε στην εκδήλωσή σας κύριε Πρωτοπαπαδάκη μιας και μας καλέσατε, αλλά δεν αποδειχτήκατε φιλόξενο οικοδεσπότης.

    Φαίνεται ότι δεν αντέχετε τη συζήτηση με απογόνους των θυμάτων εκείνης της ηγεσίας του Λαϊκού Κόμματος, που οδήγησε στη Μικρασιατική Καταστροφή.

    Κατάλαβα ότι απ’ αυτά που με δυσκολία δεν είπατε είναι «τι δουλειά είχαμε εμείς στη Μικρά Ασία;» Και ότι για όλα «οι ξένοι φταίνε που μας στείλανε!»

    Δυστυχώς τη συζήτηση την αποφύγατε, δεν δώσατε το λόγο σε κανένα -παρότι στην αρχή ανήγγειλε ο Μιχαλόπουλος ότι θα γίνει συζήτηση και θα κατατεθούν ερωτήσεις- και κλείσατε την εκδήλωση βιαστικά.

    Ευτυχώς που κάποιος -γειά στα χέρια του και στην ιδέα του- έφερε και μοίρασε στους παρευρισκόμενους ένα κείμενο του Αγτζίδη για τη Δίκη των Έξη και το πρωτοσέλιδo της «Yeni Giun» με τις φωτογραφίες του Γούναρη και του Στράτου, αυτών που πάτε να αθωώσετε, και τον υπέρτιτλο «Γουναρης-Στράτος. Οι σωτήρες της Τουρκίας».

    Συγκλονιστικό πρωτοσέλιδο, ε;

  38. Ο/Η PPCP λέει:

    Ευτυχώς που ήρθα στην εκδήλωση! Γιατί είδα με τα μάτια μου και άκουσα με τα αυτιά μου με ποιους έχουμε διαφορές και αντιπαραθέσεις. Κάτι μορμόνους μου θυμίζατε όλοι μαζί στο panel που μιλάνε ευγενικά με το «σεις» και με το «σας» και χρησιμοποιώντας επιλεκτικά στοιχεία από τη θρησκεία, την ιστορία και την κοινωνιολογία, πλασάρουν τις θεωρίες τους.
    Μόνο που οι ομοειδεάτες σας και αξιοπρεπή χούφταλα που αποτελούσαν την πλειονότητα του ακροατηρίου έχαφταν ό,τι άκουγαν, αφού αποτελούν και το fun club σας.
    Πέιτε μας λοιπόν τις ιστορικές πηγές σας που αναφέρουν ότι ο νόμος περί διαβατηρίων δεν ίσχυσε ποτέ. Εμείς έχουμε μαρτυρίες για το αντίθετο. Από πού αντλείτε τη βεβαιότητα ότι «κανείς δεν ασχολήθηκε με αυτόν το νόμο τόσα χρόνια»; Ξαφνικά εσείς τα τελευταία χρόνια ανακαλύψατε την πυρίτιδα! Τα τελευταία 10 χρόνια ασχολείστε γιατί σας το επέτρεψε η αλλαγή του άρθρου 167 § 1 του ισχύοντα τώρα Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα των τακτικών στρατιωτικών δικαστηρίων. Η ταινία του Κούνδουρου «1922» είναι όμως από το 1977 με τις σκηνές περί διαβατηρίων. Βεβαίως και εφαρμοζόταν ο νόμος από τον Ιούλιο του 1922. Υπάρχουν ζωντανές μαρτυρίες που έχουν προβληθεί και στην τηλεόραση και που λένε ότι μόνο με μικρά καΐκια τη νύχτα κρυφά μπορούσαν να φύγουν και να πάνε μέχρι τα απέναντι νησιά γιατί είχαν κλείσει οι πρεβείες και δεν μπορούσαν να αποκτήσουν διαβατήριο. Και επαναλαμβάνω ότι τα πλοία στα οποία εσείς αναφέρεστε ήρθαν στς αρχές του Σεπτέμβρη και αφού είχε προηγηθεί η σφαγή της Ιωνίας.

    Πάτε καλά; Έχουμε εμείς έλλειψη πληροφόρησης και έχετε εσείς την πεποίθηση ότι όλοι όσοι σας ακούνε καταπίνουμε διουρητικά, φοράμε ακουστικά και κυκλοφορούμε με καθετήρες σαν το fun club σας;

    Προδότης ο Λόυντ Τζώρτζ! Γιατί δεν συνελήφθη ο Στεργιάδης!

    Τι ανυπόστατα άκουσα! Πόσοι ποια πέθαναν ή λιποθύμησαν με αυτήν την εκτέλεση! Τι δέος ποια ήταν αυτό! Λίγο θέλατε ακόμη να μας παραλληλήσετε αυτήν την εκτέλεση και με τη συμβολικότητα της θυσίας του Χριστού!

    Μήπως παρακολουθούσατε την «Πικρή, μικρή μου αγάπη» ποτέ;

  39. Ο/Η Τραπεζούντιος λέει:

    Αμ ο άλλος;

  40. Ο/Η Τραπεζούντιος λέει:

    Εμ ο άλλος; Ο Συντονιστής με την Χατζάρα; Που αγνούσε ότι ο Παπούλας ήταν ένας φιλομοναρχικός, στέλεχος κάποτε των «Επίστρατων», που έγινε αντιμοναρχικός όταν είδε την αχρειότητα των μετανοεμβριανών κυβερνητών. Και αυτή η αποστασιοποίησή του, μαζί με την υποστήριξή του στις προσπάθειες της Μικρασιατικής Άμυνας να συγκροτήσει ντόπιο μικρασιατικό στρατό, τον έθεσαν εκτός και όρισαν τον Χ»ανέστη διάδοχό του.

    Και πόσα άλλα απίστευτα ακούσαμε;

    Ότι η «θυσία» του Πρωτοπαπαδάκη ήταν κάτι σαν τη θυσία του Καποδίστρια.

    Εμ γι αυτό παραμένουμε «Μικρά και άτιμος Ελλάς»…

  41. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Είναι ωραίο να γίνεται συζήτηση, ακόμη και όταν οι συζητούντες διαφωνούν μεταξύ τους. Όσον αφορά σ’ εμένα, όταν ο συνομιλητής μου χρησιμοποιεί χυδαίες εκφράσεις, το θέμα χάνει το ενδιαφέρον του.
    Σας εύχομαι καλό καλοκαίρι. Γειά σας!

  42. Ο/Η PPCP λέει:

    Είναι γεγονός κύριε Πρωτοπαδάκη ότι σε αυτήν την επικοινωνία μας, κάθε φορά που σας ζητώ τις ιστορικές πηγές που αντλείτε τις πληροφορίες σας υπεκφεύγεται πλαγιοτρόπως. Αλλά πώς να μην υπεκφεύγετε αφού οι πληροφορίες που καταθέτετε είναι πάντα μισές. Δηλαδή απκρύπτετε από αυτές τα στοιχείο εκείνα που δεν εξυπηρετούν τα επιχειρήματά σας. Και με την ίδια μέθοδο τα κατέθεταν στην εκδήλωση οι συμμετέχοντες στο panel. Μ ε τον ίδιο τρόπο τα έχετε καταθέσει και στον Άρειο Πάγο. Για τον ίδιο λόγο ο συνήγορός σας κ. Βασιλάτος ζήτησε να απορριφθεί η δήλωση πολιτικής αγωγής (!) υποστηρίζοντας ότι ο Άρειος Πάγος έχει βγάλει νόμιμη απόφαση, έχει κρίνει ότι είναι αθώοι και έχει ολοκληρωθεί η αποδεικτική διαδικασία, ενώ απομένει μόνο η συμπλήρωση του διατακτικού που θα κάνει δεκτή την αίτηση. Γιατί η πολιτιική αγωγή κατέθεσε τις ιστορικές πηγές με ολόκληρες τις πληροφορίες. Π.χ. στη μεταφορά της συζήτησης του παππού πας με το Μεταξά όπως εσείς την παρουσιάσατε μισή, στη συνέχεια ο παππού σας λέει στο Μεταξά : «Μάλιστα, έστω να εξαπατήσωμεν τον κόσμον, εν ανάγκη και αυτό να γίνη» και ο Γούναρης λέει: «Έστω ότι εκάμαμε σφάλματα. Έστω, ότι εμπλέξαμε. Σήμερον τι θα κάμωμεν; Πολιτικήν δεν δυνάμεθα να αλλάξωμεν, είμεθα υποχρεωμένοι να εξακολουθήσωμεν τον πόλεμον μέχρι τέλους, έστω και αν κινδυνεύσωμεν να καταστραφώμεν».
    Επίσης ότι στην «Πολιτική ιστορία της συγχρόνου Ελλάδος»,Σπ. Μαρκεζίνη τ. 2, σελ. 167, εκδόσεις Πάπυρος, υπάρχει το τηλεγράφημα του Βενιζέλου προς τον υπουργό Εξωτερικών Ν. Πολίτη, που μεταξύ άλλων, γράφει: «Ίσως όμως ηδύνατο να αποφευχθή κρίσις, βιαζομένης Επαναστάσεως να δεχθή, όπως εκτελέσεις περιορισθούν, εν περιπτώσει καταδίκης, εις μόνον διατελέσαντας πρωθυπουργούς και αρχηγόν στρατού (σ.σ. Δ. Γούναρη, Ν. Στράτο, Π. Πρωτοπαπαδάκη και Χατζανέστη) καθ’ όσον, ως προς λοιπούς, εκτέλεσις θα αποτελέση αδικαιολόγητον σκληρότητα μη εξυπηρετούσαν γενικόν συμφέρον, όπως επαρκώς θα εξυπηρετείτο διά παραδειγματικής τιμωρίας πρωταιτίων»

    Ξέρετε ότι ο αγώνας σας αυτός περί απαλειφής της ρετσινιάς της «εσχάτης προδοσίας» που είναι καθαρά δικονομικός δεν θα μπορέσει ποτέ να εξαλείψει από την ελληνική ιστορία τη ρετσινιά της βλακείας και της κακοήθειας που τους χαρακτήρισαν στις σελίδες του 1922.

    Αν σας ενοχλούν οι χυδαίες εκφράσεις να σκέπτεστε ότι ο «χύδην όχλος» είναι απλά ο αμμόρφωτος λαουτζίκος. Οι εγκληματίας πολέμου όμως κατέχουν πάντα πτυχία και υψηλές θέσεις στο δημόσιο χώρο.

  43. Ο/Η Π&Α λέει:

    PPCP μας εκφράζεις.

    Οπότε μπορούμε να αναφωνήσουμε για άλλη μια φορά,
    18 χρόνια μετά:

    «Ζήτω η ΠΠΣΠ»!!!

  44. Ο/Η Μιχ. Πρωτοποπαδάκης λέει:

    Κύριε, ή κυρία, PPCP και φίλοι σας,
    Δεν με έχετε ανάγκη, ούτε εγώ εσάς. Όμως ζούμε στον ίδιο χώρο, μιλάμε την ίδια γλώσσα, πιστεύουμε στην ίδια θρησκεία, ανήκουμε στην ίδια φυλή, και προπάντων, έχουμε κοινή πατρίδα, κοινές ρίζες. Γι’ αυτό δεν είναι ωραίο να στενοχωρούμε ο ένας τον άλλο. Επαναλαμβάνω, ότι μόνο με προσωπική συνάντηση, όχι μέσω διαδικτύου, είναι δυνατόν, αν όχι να σβύσουν, τουλάχιστον να αμβλυνθούν οι διαφορές μας. Σε σας εναπόκειται να πάρετε μιά τέτοια πρωτοβουλία.
    Σας εύχομαι καλό καλοκαίρι!

  45. Ο/Η PPCP λέει:

    Ανάγκη και κόψιμο έχετε με αυτή την ιστορία που μπλεχτήκατε και το εκφράζετε με κάθε μέσον και κάθε ευκαιρία! Η δική μας αλήθεια είναι πως δεν ζητούμε να μας καταλάβετε γιατί ούτε μας χρειάζεται, ούτε και το έχουμε ανάγκη. Στην πιο μελανή σελίδα της ελληνικής ιστορίας ο παππού σας έχει βάλει επαρκώς το χεράκι του και αυτό δεν αλλάζει στη συνείδηση του ελληνικού λαού ακόμα κι αν οι «έντιμοι» και «δίκαιοι» αρεοπαγίτες αποφανθούν ως ανιστόρητοι για το αντίθετο.
    Εμείς ούτε στα δικαστήρια καταφύγαμε ούτε και κάνουμε δημόσιες εκδηλώσεις προκειμένου να πείσουμε τον ελληνικό λαό ότι εγγονός του Πρωτοπαπαδάκη ισχυρίζεται ότι έχουν προκύψει νέα στοιχεία που αποδεικνύουν την αθωώτητα του παππού του. Εσείς προκαλείτε με τα ανυπόστατα που λέτε και που η αλλαγή ενός άρθρου σας έδωσε το διακαίωμα να προβείτε σε αυτή τη διαδικασία.

  46. Ο/Η Τραπεζούντιος λέει:

    Κύριε Πρωτοπαπαδάκη,

    εσείς ανοίξατε μια παλιά και ξεχασμένη ιστορία και μας ωθήσατε στο να ψάξουμε και να ξαναμάθουμε για την πλέον μελανή σελίδα της ελληνικής ιστορίας. Αυτή της μικρασιατικής προδοσίας. Για να θυμηθούμε και πάλι τα ονόματα των αληθινών ενόχων που πούλησαν την πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας, τις δικές μας πατρίδες της Ανατολής και υποθήκευσαν στην κοινή ελλαδική πατρίδα το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας…

    «Ουδέν κακόν αμιγές καλού» όμως!

    Γιατί σήμερα που η Τουρκία επανέρχεται ως δύναμη σημαντική στο Αιγαίο και απειλεί τα ζωτικά ελληνικά συμφέροντα, είναι καλό να ξέρουμε για τους Εφιάλτες που επέτρεψαν το πτώμα του Α’ Παγκοσμιου Πολέμου να νικήσει και να πραγματοποιήσει αυτό που ούτε καν στα πιο τρελά όνειρα μπορούσε να ονειρευτεί: Να μετατρέψει το σύνολο σχεδόν του πολυεθνικού οθωμανικού εδάφους σε εθνικό τουρκικό και να τελειώνει μια για πάντα με τους προαιώνιους εχθρους, τους Έλληνες και τους Αρμένιους. Και αυτό το πέτυχε με την απόλυτη συνέργεια του Λαϊκού Κόμματος και της ξενόδουλης μοναρχίας που τόσο πρόθυμα υπηρέτησαν όλοι τους από το Νοέμβρη του 1920.

    Και μη νομίσετε κύριε Πρωτοπαπδάκη ότι ξεχνουμε τις ευθύνες και του Βενιζέλου και του ΚΚΕ. Αλλά αυτές είναι άλλης τάξης!

    Άντε τώρα να γλετήσετε την άρση των κατηγοριών κατά των υπευθύνων της Καταστροφής από τον Άρειο Πάγο, γνωρίζοντας όμως παράλληλα ότι προκαλέσατε ένα νέο Διχασμό ο οποίος θα είναι οδυνηρότερος για τη μνήμη του παππού σας απ’ ότι εκείνη η παλιά απόφαση του Έκτακτου Στρατοδικείου…

  47. Ο/Η ΦΩΚΑC λέει:

    Η αλήθεια είναι ότι για το μέσο έλληνα ηλίθιο ,
    που μαθαίνει ιστορία από τα σχολικά βιβλία που γράφει η κάθε Ρεπούση
    και Δραγώνα καθώς και από τα ιστορικά ένθετα εφημερίδων εργολάβων δημοσίων έργων, οι «6» είναι οι απόλυτοι φταίχτες για τη Μ.Ασία.

    Σημασία έχει όμως η αλήθεια, η ιστορική αλήθεια και όχι το σανό που μασά ο κάθε αναγνώστης του Βήματος , των ΝΕΩΝ και του … Ιού!

    Ο μέσος ηλίθιος , δεν γνωρίζει τίποτε για τον Sir Basil Zaharoff ,
    ο οποίος αφού πούλησε τα άντερά του από όπλα στην Αντάντ,
    κατά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο ,
    είχε κάποια σαββούρα που έπρεπε να «ξεστοκάρει»
    σε κάποιο «μικρό , περιφερειακό πόλεμο».

    Και όπως ήταν ιδιαίτερα τυχερός άνθρωπος,
    η τύχη τον ευνόησε με την εκστρατεία του Βενιζέλου στη Μ.Ασία,
    όπου οι έλληνες πήγαν με … 23 διαφορετικούς τύπους τυφεκίων!
    Πρώτη φορά είχε ευνοηθεί από την τύχη ,
    όταν «ξέσπασε» ο 1ος Παγκόσμιος
    και πούλησε τα αντερά του!

    Ο Μέσος ηλίθιος δεν ξέρει τι έγραφε ο Ζαχαριάδης στις 12/7/1935 για την εκστρατεία στη Μ.Ασία και για τη δράση του κόμματός του.

    Ο Μέσος ηλίθιος δεν ξέρει ότι τον Στεργιάδη,τον είχε διορίσει ο Βενιζέλος.

    Ο μέσος ηλίθιος δεν ξέρει ότι ο Βενιζέλος είχε προτείνει την
    «ανταλλαγή των πληθυσμών» που συνεπάγετο την απομάκρυνση των ελλήνων από τη Μ.Ασία ήδη από το 1915.

    Ο μέσος ηλίθιος δεν γνωρίζει ότι ο Βενιζέλος το 1915 ήθελε η Ελλάς να πολεμήσει για τις αποικίες των Αγγλογάλλων, χωρίς κανένα αντάλλαγμα, απεναντίας πρότεινε να προσφερθεί η ελληνική καβάλα στου Βούλγαρους για να πολεμήσουν κι αυτοί με το μέρος των άγγλων!Και ο «Γερμανόφιλος» Κωνσταντίνος (τον οποίο η Βενιζελική προπαγάνδα βάφτισε Γλύξμπουργκ) ήθελε αυστηρά ουδετερότητα της ελλάδος.

    Ο μέσος ηλίθιος δεν ξέρει ότι ο Βενιζέλος έστειλε τον ελληνικό στρατό στην Ουκρανία το 1919 για να πολεμήσει εναντια στους Μπολσεβίκους, στη θέση του … γαλλικου , επειδή είχε υποχρέωση στους γάλλους που κατέλαβαν το 1917 την αθήνα για να τον διορίσουν πρωθυπουργό .

    Κατά συνέπεια ο μέσος ηλίθιος , δεν παραξενεύεται καθόλου γιατί ο Βενιζέλος αν και είχε χρησθεί πρωθυπουργός από ξένες λόγχες το 1917, ξαφνικά το 1920 αποφάσισε να κάνει … εκλογές , εν μέσω πολέμου! Ξαφνικά τον έπιασε η «δημοκρατική ευαισθησία»;

    Ο μέσος ηλίθιος ξέρει ότι το όνομα του Βενιζέλου ήταν … BEN ZELON; Σε ποιά φυλή ανήκει;

    Ας ξεστραβωθεί λίγο να παρατηρήσει μια φωτογραφία του τουλάχιστον και να τη συγκρίνει με φωτογραφίες του Λένιν, του Μάρξ , του Τρότσκυ ….

  48. Ο/Η Τραπεζούντιος λέει:

    Φοκαc,

    εσύ υποκρίνεσαι τον ΜΗ ΗΛΙΘΙΟ;

    Μ’ αυτήν την αυταπάτη ζεις;

  49. Ο/Η PPCP λέει:

    ‘‘Πού πας καραβάκι με τέτοιο καιρό;;;;;
    Σε μάχεται η θάλασσα δεν τη φοβάσαι;
    Ανέμοι σφυρίζουν και πέφτει νερό
    Πού πας καραβάκι με τέτοιο καιρό;’’

    Ποίηση Ζαχαρίας Παπαντωνίου.

    Αφιερωμένο σε όλους τους υποστηρικτές και υπερασπιστές της χαμένης δόξας πολιτικών, βασιλικών και των ενίοτε μαϊντανών τους που ως απέλπιδες νέοι τριγυρίζουν στα σκοτεινά μονοπάτια του διαδυκτίου ψάχνοντας το άλλο τους μισό στη φανατίλα.

    Καλό μου παιδί! Θα σε μαλώσω! Ένας βρε και μοναδικός είσαι εδώ μέσα που βρέθηκες να τον υπερασπιστείς, κι εσύ… αγεωγράφητος! Είναι χάρισμα βασιλικό το να είστε ανιστόρητοι;

    Έλα να σου μάθω την ιστορία των λατρεμένων σας βασιλιάδων για να τη ξέρεις και να μη λες κουφά.

    Το Γλύξμπουργκ (γερμανικά Glücksburg, Δανέζικα Lyksborg), που λες, είναι μια μικρή πόλη στη βόρεια Γερμανία, πάνω από το Κίελο και πάνω από το Φλέσμπουργκ κοντά στα σύνορα με τη Δανιά που την έχω επισκεφθεί και είναι και πανέμορφη. Σε μια χερσόνησό της περιοχής που χώνεται μέσα στη Βαλτική θάλασσα κτίστηκε το 1582 ένα πελώριο παλάτι για να κατοικήσει εκεί η οικογένεια του δούκα του Σλέβιγκ- Χολστάιν – Σόντερμπουργκ – Γλύξμπουργκ (Schleswig-Holstein- Sonderburg-Glücksburg) ή απλά ο οίκος της δυναστείας των Γλύξμπουργκ όπως καθιερώθηκε να λέγεται μελλοντικά.
    Καλά μέχρι εδώ; Πάμε τώρα ανάποδα:
    O βασιλιάς της Ελλάδας Κωνσταντίνος Β΄ ήταν γιος του βασιλιά της Ελλάδας Παύλου Α΄ που ήταν γιος του βασιλιά της Ελλάδας Κωνσταντίνου Α΄ που ήταν γιος του βασιλιά της Ελλάδας Γεωργίου Α΄ που ήταν γιος του βασιλιά της Δανιάς Χριστιανού Θ΄ που ήταν γιος του δούκα Γουλιέλμου του Γλύξμπουργκ.
    Οι βασιλιάδες ασφαλώς και ποτέ δεν είχαν επίθετα, είχαν όμως τους τίτλους των ευγενών οίκων από όπου προέρχονταν. Ο οίκος των Γλύξμπουργκ έχει δώσει στην Ελλάδα εκτός από τον Γεώργιο Α΄, την Φρειδερίκη ως 3η απόγονος του Χριστιανού Θ΄ και την Άννα Μαρία ως 4η απόγονο του ίδιου. Δηλαδή Η Φρειδερίκη ήταν μακρινή θεία της Άννα Μαρίας και μακρινή εξαδέλφη του μετέπειτα συζύγου της Κωνσταντίνου Β΄.

    Από τον ίδιο οίκο των Γλύξμπουργκ προέρχεται και ο Φίλιππος της Αγγλίας, αφού είναι γιος του πρίγκηπα Ανδρέα της Ελλάδας και εγγονός του Γεωργίου Α΄. Ο Φίλιππος όμως πριν παντρευτεί την Ελισάβετ παραιτήθηκε των δικαιωμάτων του ελληνικού θρόνου, πήρε τη βρετανική υπηκοότητα και το επίθετο της μητέρας του, Αλίκης Μπαουντμπάτεν, (το Γκλύξμπουργκ δεν άρεσε στους Άγγλους γιατί ήταν γερμανικό) και μετά το γάμο του πήρε τον τίτλο του οίκου του Εδιμβούργου και λέγεται Δούκας του Εδιμβούργου. Κατά την ίδια έννοια και τα μέλη της ελληνικής βασιλικής οικογένειας προέρχονται από τον οίκο των Γλύξμπουργκ, της ισπανικής των Βουβόρνων, της Αυστρίας των Αψβούργων κ.ο.κ Ο επόμενος τίτλος ασφαλώς και άρει τον προηγούμενο αλλά δεν αποτελεί ντροπή η αναφορά σε αυτόν. Ο Φίλιππος της Αγγλίας στο θυρεό του έχει τέσσερα εθνόσημα:της Δανίας, της Ελλάδας, του οίκου Μπαουντμπάτεν και του Εδιμβούργου. Έ! των Γλύξμπουργκ δεν το έχει γιατί είπαμε ήταν γερμανικό και δεν άρεσε στους Άγγλους.

    Μηπως αυτό το Γλύξμπουργκ ενοχλεί και εσένα για τον ίδιο λόγο; Και γι αυτό το βάπτισες αποκύημα προπαγάνδας; Και γιατί δεν το είπες από την αρχή και τα πήρες με αυτόν τον… μέσο ηλίθιο;
    Glücksburg σημαίνει »το κάστρο της ευτυχίας» δηλαδή δεν είναι βρισιά!

Post a Comment

Mikrasiatis.gr