Ομιλία του Μάξιμου Χαρακόπουλου στα αποκαλυπτήρια του μνημείου Χρυσοστόμου Σμύρνης

0
143

vounaina xr3

Ομιλία του βουλευτή Λαρίσης κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στα αποκαλυπτήρια του μνημείου Χρυσοστόμου Σμύρνης

 

Βούναινα, 13 Σεπτεμβρίου 2015

 

Σεβασμιότατε,

κ. ταξίαρχε,

εκπρόσωποι στρατιωτικών, αστυνομικών και πυροσβεστικών αρχών,

εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης και πολιτιστικών συλλόγων.

εκλεκτοί προσκεκλημένοι,

φίλες και φίλοι,

 

Βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να εκπληρώσουμε ένα ιερό καθήκον απέναντι στην ιστορική μνήμη, τιμώντας μιαν από τις φλογερότερες και ηρωικότερες μορφές που γέννησε η μικρασιατική γη.

Σήμερα κλίνουμε το γόνυ ευλαβικά και με βαθύ σεβασμό στον Άγιο Χρυσόστομο Σμύρνης. Τον άνθρωπο που μέσα στον όλεθρο της καταστροφής της Σμύρνης οδηγήθηκε στο μαρτύριο εν πλήρει συνειδήσει για όσα φρικτά τον περίμεναν. Τον Ορθόδοξο ποιμενάρχη που έμεινε πιστός στην αποστολή του, μη εγκαταλείποντας το ποίμνιό του, έως και τη τελευταία του μαρτυρική στιγμή, αν και το μπορούσε. Τον αγνό πατριώτη, τον Εθνάρχη του μικρασιατικού ελληνισμού, που όλη του τη ζωή την αφιέρωσε  στα ιδανικά και στις αξίες της πατρίδας.

Η απότιση φόρου τιμής προς τον Χρυσόστομο Σμύρνης ήταν για εμάς, τους απογόνους των προσφύγων της Καππαδοκίας που ρίζωσαν σε αυτόν τον τόπο, ένα χρέος που έπρεπε επιτέλους να εκπληρώσουμε, ως οφειλή στην μαρτυρική θυσία του Αγίου και ως διαχρονική υπόμνηση στις μελλούμενες γενιές.

Υπόμνηση για το βίαιο τέλος της τρισχιλιετούς περίλαμπρης παρουσίας του ελληνισμού, στα χώματα της Μικράς Ασίας, στην Ιωνία, στον Πόντο, στην Καππαδοκία. Εκεί που γεννήθηκε η φιλοσοφία, εκεί που οι έλαμψαν οι Άγιοι της Ορθοδοξίας, οι Πατέρες της Εκκλησίας, εκεί που κτυπούσε για χίλια χρόνια η καρδιά του Βυζαντίου, εκεί που στις αρχές του 20ού αιώνα άκμαζε ένας δημιουργικός, δυναμικός, κοσμοπολίτης ελληνισμός.

Υπόμνηση για την εκτέλεση της σχεδιασμένης γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής, που οι απόγονοι των θυτών συνεχίζουν να αρνούνται. Και οι οποίοι δυστυχώς συνεπικουρούνται από υπερασπιστές ανάλογων απόψεων εντός των τειχών, που επιμένουν να μιλούν για συνωστισμούς στην προκυμαία, στρεβλώνοντας ασύστολα την ιστορική αλήθεια με τους ιδεοληπτικούς τους φακούς.

Υπόμνηση για τη διαρκή ανάγκη της εθνικής ευθύνης, της εθνικής ενότητας, της μη επανάληψης των ίδιων τραγικών λαθών.

Ο Άγιος Χρυσόστομος, γεννημένος το 1867, παιδί μιας πολύτεκνης οικογένειας της Βιθυνίας –που από τα οκτώ παιδιά έζησαν τα δύο- μεγάλωσε με τις αρχές και τις αξίες της Ορθοδοξίας. Λέγεται ότι η μητέρα του τον είχε τάξει στην Παναγιά.

Ως αριστούχο της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης –τότε που ακόμη στον ελληνισμό η αριστεία δεν ήταν συνώνυμο της ρετσινιάς, κατά τα σύγχρονα ειωθότα– τον βοήθησε στην μετέπειτα πορεία του ο τότε Μητροπολίτης Μυτιλήνης και μετέπειτα Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντίνος Ε΄. Και ο Χρυσόστομος πράγματι όλον τον βίο του τον αφιέρωσε ψυχή τε και σώματι στην υπηρεσία της Εκκλησίας και της πατρίδος.

Βαθύτατα μορφωμένος, απαράμιλλος ρήτορας, αεικίνητος και με αστείρευτα ψυχικά αποθέματα βρέθηκε πάντοτε στην πρώτη γραμμή του καθήκοντος. Από την εποχή που όρθωσε το ανάστημά του στα πανσλαβικά σχέδια άλωσης του Αγίου Όρους. Και ως μητροπολίτης Δράμας, όπου στα δύσκολα χρόνια του μακεδονικού αγώνα αντιμετώπισε την τρομοκρατία του βουλγαρικού κομιτάτου αλλά και τη ρουμανική προπαγάνδα, εμψυχώνοντας τον ελληνισμό της Μακεδονίας. Και τέλος, με το μεγάλο του έργο, έως και την τραγική κατάληξη, ως Μητροπολίτης Σμύρνης, στην γη της Ιωνίας.

Ο Χρυσόστομος με τη δράση του, τη σοφία του και την προσωπικότητά του αναδείχθηκε γρήγορα σε αναμφισβήτητο ηγέτη του ελληνισμού όλης της Μικράς Ασίας. Η προσφορά του όλα τα χρόνια της ποιμαντορίας του ανεκτίμητη. Ιδιαίτερα, μετά την δικαίωση των πόθων του ελληνισμού, όταν το όραμα της εθνικής ολοκλήρωσης, της Ελλάδας των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών, έμοιαζε επιτέλους να πραγματοποιείται.

Σύντομα, όμως, θα έλθουν οι στιγμές της πίκρας και της απελπισίας. Ο Χρυσόστομος είχε προειδοποιήσει έγκαιρα για τους κινδύνους που ελλόχευαν από την ανευθυνότητα των πολιτικών στην Αθήνα, και είχε δει το τέλος που πλησίαζε.

Με την πτώση του μετώπου, το σχέδιο της γενοκτονίας των Ελλήνων έμπαινε στη τελική του φάση. Η «Γκιαούρ Ιζμίρ» έπρεπε να ισοπεδωθεί και πρώτος να εξοντωθεί ο ηγέτης της. Ο Χρυσόστομος, ωστόσο, παρέμεινε στη θέση του μέχρι και τη στιγμή που όπως είπε στη τελευταία Θεία Λειτουργία που τέλεσε στον Ναό της Αγίας Φωτεινής «σύμπαν το Ελληνικόν Έθνος καταβαίνει πλέον εις τον Άδην».

Παρά την πρόσκληση του Καθολικού Αρχιεπισκόπου, παρά τις προσπάθειες Γάλλων και Άγγλων, ο Χρυσόστομος αρνήθηκε, μόνος αυτός από όλους τους θρησκευτικούς ηγέτες, να εγκαταλείψει το ποίμνιό του.

Έτσι, ο Νουρεντίν πασάς παραδίδει εσκεμμένα στο βάρβαρο όχλο τον Μητροπολίτη Χρυσόστομο, ο οποίος του βγάζει τα μάτια, τα δόντια, του κόβει τα χέρια, το κεφάλι και τον περιφέρει ως τρόπαιο στους δρόμους της πόλης. Και όμως ως την ώρα που παρέδωσε το πνεύμα του δεν βαρυγκώμησε, δεν λιποψύχησε, δεν δείλιασε. Όπως τους πρωτοχριστιανούς μάρτυρες αντίκρισε το τέλος με καρτερία.

Το σύνθημα της καταστροφής είχε πλέον δοθεί. Το τέλος του Μητροπολίτου Χρυσοστόμου, μαζί με τις δεκάδες χιλιάδες που θα βρουν τραγικό θάνατο από τους τσέτες, εκ των οποίων και 50 συγχωριανοί μας από τη Σουλούτζοβα, το Υδατοπέδιον Καππαδοκίας, θα έχουν και 347 ιερείς της επαρχίας Σμύρνης επί συνόλου 459. Ενώ από τις 46 εκκλησίες της Σμύρνης γλύτωσαν τον όλεθρο μόνον 3.

Από το κομματιασμένο από τη λύσσα του τουρκικού όχλου σώμα του Αγίου Χρυσοστόμου δεν βρέθηκε τίποτε. Η μνήμη του, όμως, είναι και θα παραμένει ως φάρος ελπίδας και πίστης.

Ο Εθνομάρτυρας Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης θα είναι εις τους αιώνες για όλους τους Ορθόδοξους Έλληνες ο αγνός χριστιανός, ο αυθεντικός Έλληνας, ο μεγάλος ηγέτης.

Σχόλια από Facebook

Σχόλια

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ