Ξεριζωμός (ποίημα του Κ.Ν.Θώδη)

0
1018


Χαράματα. Το  τρένο  πλησιάζει  στο  Ντεμίσι.

Το  σφύριγμά  του  συναγερμός  φυγής.

Στο  σταθμό  πρόσφυγες. Ένα  ολόκληρο  λεφούσι

παίρνει  το  δρόμο  της  επιστροφής.

 

Στη  Σμύρνη  θα  φτάσουν  με  την  ανατολή.

Οι  Τσέτες  δεν  πρέπει  να  τους  προλάβουν.

Η  είδηση  απ’ το  Αϊδίνι  είναι  αληθινή.

Την  επόμενη  το  βράδυ  θα  χτυπήσουν.

Δεν πάει καιρός όταν μια  ίλη  ιππικού  κατέβηκε  να  κάψει  τα  Λύγδα.

Έξω  απ’ το  χωριό  ένας  Γιουρούκος  τσομπάνος  με  τ’ άλογό  του  τους  έκλεισε  τη  στράτα.

« Γυρίστε  αμέσως  πίσω. Ασκέρι  ελληνικό  τραβά  κατά δω…» τους  προειδοποίησε.

Έφυγαν. Τίποτα  δεν  υπήρχε. Ο  Άη  Γιώργης  θαυματούργησε!

Παίρνουν  μαζί  ένα  σεντούκι  και  τις  οικονομίες  τους.

Μια  εικόνα  για  φυλαχτό  στη  δύσκολη  πορεία  τους.

Αφήνουν  πίσω  το  βιος  και  τον  ιδρώτα  τους.

Άγια  χώματα  ποτισμένα  με  το  αίμα  των  προγόνων  τους.

 

Απρόσμενα  ξεσπά  δυνατή  βροχή.

Αστράφτει  το  Μποζ  Νταγ  στην  κορυφή.

Ο  Τμώλος, το  βουνό  που  λάτρεψαν, ρίχνει  κεραυνό!

Δεν  αποδέχεται  τον  άδικο  ξεριζωμό!

 

Περνώντας  την  κοιλάδα  του  Κάϋστρου  και  το Βαϊνδήρι

φτάνουν  στη  χιλιοτραγουδισμένη  Σμύρνη!

Τούρκοι  χαμάληδες  περιμένουν  στο  σταθμό  με  τις  αράδες

να  μεταφέρουν  τις  αποσκευές  στους  αραμπάδες.

 

Στο  λιμάνι  πολύς  κόσμος. Συνωστισμός.

Στην  προκυμαία  επιτροπές  των  Μεγάλων  Δυνάμεων. Αναβρασμός.

Κάποιοι  περνούν  τον  έλεγχο  κι  ανεβαίνουν  στα  πλοία.

Οι  άλλοι, οι  πολλοί, στοιβάζονται  στα  ξενοδοχεία.

Μια  παράξενη  ηρεμία  επικρατούσε  στα  ενδότερα.

Τίποτε  δεν  προμήνυε  τα  χειρότερα.

Ξαφνικά  η  νύχτα  γίνεται  μέρα…

Η  Σμύρνη  καίγεται  πέρα  ως  πέρα…

 

Το  ξενοδοχείο  «Κράιμερ»  τυλίγεται  στις  φλόγες.

Ένας  γέρος  ανάπηρος  εκλιπαρεί  για  βοήθεια.

Προσφέρει  τις  χρυσές  λίρες  του  σ’ όποιον  τον  λυπηθεί.

Μάταια  κι  αυτός, όπως  κι  άλλοι  σύντροφοί  του, θα  χαθεί…

 

Άντρες  συλλαμβάνονται  και  στέλνονται  όμηροι  στην  Ανατολία.

Γυναικόπαιδα  πέφτουν  στη  θάλασσα  για  να  μην  ατιμαστούν.

Όσοι  γλιτώνουν  ανεβαίνουν  στα  καράβια

και  μεταφέρονται  ασφαλείς  στα  ελληνικά  λιμάνια.

 

Η  Μικρασία  του  Αιγαίου  το  Εικοσιδύο  πέρασε  ως  τραγωδία  σε  ξένα  χέρια.

Οι  θύμισες, οι  θρύλοι  και  οι  παραδόσεις  των  προσφύγων  θα  ζουν  αιώνια!

Θα  μας  συντροφεύουν  σαν  παραμύθι  σε  κάθε  βήμα  του  ελληνισμού

και  θα  μας υπενθυμίζουν  την  παγκόσμια  προσφορά  του  Ιωνικού  πολιτισμού!

26.11.2012

Θώδης Ν. Κωνσταντίνος

Σταυρούπολη , Ρωσία

www.ktdrus.gr

Σχόλια από Facebook

Σχόλια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here