Μια ευχή σαν παραμύθι για τα Χριστούγεννα και το νέο χρόνο

0
389

spyros-tzokas

Από το Σπύρο Τζόκα

Αντιπεριφερειάρχη Αττικής

 

«Μια φωτογραφία μου παλιά κοιτάς….δεν της μοιάζω πιά…. γι’ αυτό δεν μ’ αγαπάς…» Σιγομουρμουρίζει στο ραδιόφωνο η Χαρούλα…προπαραμονή Χριστουγέννων… σε μια γιορτινή ατμόσφαιρα…με λαμπιόνια και στολίσματα. Με χαρούμενες φωνές παιδιών που περιμένουν τα δώρα τους. Αταίριαστο τραγούδι…αταίριαστο παιχνίδι. Ποιος παραγωγός το σκέφτηκε τέτοιες μέρες; Μέρες αγάπης.   Ίσως κάποιος συνταξιούχος απελπισμένος…. από τις πολλές περικοπές της σύνταξης του.

«δεν της μοιάζω πιά…. γι’ αυτό δεν μ’ αγαπάς…»  Έτσι και αλλιώς αυτό συμβαίνει, όταν δεν συμβιβαζόμαστε με το χρόνο…. μια βαθιά απώθηση για τη φθορά του σώματος…για την απώλεια της νεότητας. Η απώθηση αυτή…. ή διαφορετικά…. η άρνηση της ανθρώπινης κατάστασης, προκαλεί δυσφορία, πόνο και φόβο. Κάποιες φορές δεν είναι απλός φόβος….είναι αηδία…ακόμα χειρότερο και από τον τρόμο.

«Μια φωτογραφία μου παλιά κοιτάς.» Πόσα Χριστούγεννα από τότε…. Πόσες ωραίες και ευτυχισμένες στιγμές. Ο αμείλικτος χρόνος…και η σκληρότητα.. Η βίωση της υπεροψίας του θεωρούμενου άφθαρτου απέναντι στη φθορά. «Ναι εγώ είμαι στη φωτογραφία…μη γελάς…ήμουν και εγώ παιδί…ήμουν και εγώ νέος….ναι ναι και η κυρία Ελένη…αυτή είναι!!! Κοροϊδεύεις ε;»

Και τώρα αυτά τα Χριστούγεννα…. τα δύσκολα Χριστούγεννα…συνήθεια πια τα τελευταία χρόνια. Οι γιορτές δεν είναι όπως παλιά…ούτε το δώρο των Χριστουγέννων δεν άφησαν. Έτσι συμβολικά ρε αδελφέ, να μας δίνει κάτι χαρά, κάτι επί πλέον, για τα παιδιά μας, για τα εγγόνια…τώρα που όλα μοιάζουν φθαρμένα…. και η φωτογραφία της πατρίδας μας είναι φθαρμένη…παλιά….διαφορετική…γερασμένη… και δεν  μοιάζει της Ελλάδας μας που αγαπήσαμε. Η απώλεια της νεότητας……η απώλεια της σφριγηλότητας…..η παρακμή…..το τέλος;

    Όχι αυτά τα Χριστούγεννα εμφανίζεται η ελπίδα.

Μην παρασυρθούμε… μην μείνουμε στο περίβλημα….στην επιφάνεια. Την φλόγα που καίει στο εσωτερικό να δούμε.  Σ’ αυτό που αγαπήσαμε να επιμείνουμε…στην ωραία μας πατρίδα….στους ωραίους μας ανθρώπους. Στις αξίες μας, στους αγώνες μας.

«Μην ξεχνάτε τους Έλληνες!». Τον θυμάστε τον Έρνεστ Χεμινγουαίη….αυτός το είπε…..σε μια δραματική ανταπόκριση του, ως ανταποκριτής τότε  στη Σμύρνη…. για τις συμφορές του μικρασιατικού ελληνισμού. Τι θα έλεγε σήμερα αν ζούσε; Για τις συμφορές του ελληνισμού; Ίσως έλεγε «Μην ξεχνάτε την Ελλάδα..» ή «μην πιέζετε άλλο αυτόν το λαό»

Να επιμείνουμε  λοιπόν στα αληθινά χαμόγελα των Χριστουγέννων.

Και να θυμόμαστε: την καλύτερη εξυπηρέτηση που μπορούμε να προσφέρουμε στον πόνο, τη μιζέρια, την κατάθλιψη, την παράδοση και την απαισιοδοξία είναι να  επιτρέψουμε να μας αγγίξουν.

   Μια ωραία ευχή για τις μέρες μας είναι: να μην επιτρέψουμε.

   ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ….ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.

Σχόλια από Facebook

Σχόλια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here