Με αφορμή την ημέρα «μνήμης» | Της Μαριάννας Φωτιάδου

11
233

Πέρασαν λίγες μόνο μέρες απο την 14η Σεπτεμβρίου. Ήταν ημέρα μνήμης. Μερικές μέρες μετά κι αφού τα φώτα έσβησαν, οι χοροί σταμάτησαν κι αφού γλεντήσαμε στις διάφορες εκδηλώσεις προκειμένου να τιμήσουμε την «ημέρα εθνικής μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μ.Ασίας από το Τουρκικό Κράτος» επιστρέψαμε στην καθημερινή μας λήθη. Στην αιώνια λήθη.

Παρακολουθώντας διάφορες σχετικές εκδηλώσεις με χορούς και –αλίμονο- γλέντια προσπάθησα να αναζητήσω σημάδια μνήμης αλλά κυρίως συνειδητοποίησης και γνώσης. Αναρωτιόμουν αν σε τέτοιες ημέρες έχουνε θέση οι χοροί, τα γλέντια και οι δεξιώσεις. Ο όρος «μνήμη» που αναφέρθηκε παραπάνω, αναφέρεται σε ένα ιστορικό γεγονός, που βάφτηκε με τα χρώματα της βίας, της φτώχειας, του ξεριζωμού και του θανάτου. Πώς μπορούμε να αγνοούμε τα χρώματα αυτά;

Ωστόσο αυτό ίσως είναι το λιγότερο. Είναι σαφές πως τα όσα διαδραματίζονται στις λεγόμενες «ημέρες μνήμης» είναι αποτέλεσμα όλων των υπόλοιπων ημερών του έτους. Με λίγα λόγια είναι αποτέλεσμα της άγνοιας της ιστορίας μας. 364 ημέρες α-μνησίας και 1 ημέρα μνήμης. Ποιος είναι αυτός που δεν έχει διαπιστώσει ουσιαστική έλλειψη διδασκαλίας της ιστορίας; Στις φράσεις «Μικρασιατική καταστροφή» και «γενοκτονία των Ελλήνων της Μ.Ασίας», συνοψίζεται ένα τεράστιο δραματικό κεφάλαιο της πρόσφατης ιστορίας μας που όχι μόνο αγνοούμε αλλά δεν εκδηλώνουμε κανένα ενδιαφέρον μα μάθουμε. Μας αρκεί που γνωρίζουμε ότι συνέβη και καθησυχάζουμε τη συνείδησή μας με εκδηλώσεις στις ημέρες «μνήμης». Άλλη μια ευκαιρία για γλέντι λοιπόν.

Στον αντίποδα βέβαια, υπάρχουν ελάχιστες εκδηλώσεις ουσιαστικής μνήμης. Θα ήταν παρήγορο στα επόμενα έτη, οι πολιτιστικοί σύλλογοι που επιθυμούν να καλύψουν τα κενά του επίσημου κράτους, να βοηθήσουν εμάς τους νέους (και όχι μόνο), αναζητώντας τρόπους διδασκαλίας ή έστω ενημέρωσης. Να δώσουμε προβάδισμα σε ανθρώπους της ακαδημαϊκής κοινότητας και σε όλους τους γνώστες και φορείς της Εθνικής μας Ιστορίας. Οι χαρακτηρισμένες ως ημέρες μνήμης ας γίνουν αφορμή να ξεκινήσουν οι ημέρες γνώσης, οι ημέρες συλλογικής συνείδησης. Το ελληνορθόδοξο εορτολόγιο (και όχι μόνο) δίνει πολλές ευκαιρίες στον κύκλο του χρόνου για ένα μεγάλο αριθμό εορτών, με γλέντια και χορούς. Ας δώσουμε λίγο προσοχή και χώρο στη γνώση. Γιατί χωρίς γνώση δεν υπάρχει μνήμη και χωρίς μνήμη δεν υπάρχει μέλλον.

Μαριάννα Φωτιάδου

Φοιτήτρια τμήματος γλώσσας, φιλολογίας και πολιτισμού παρευξείνιων χωρών του Δ.Π.Θ.

Σχόλια από Facebook

Σχόλια

11 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Πριν απαιτήσουμε την συγγνώμη της Τουρκίας,οφείλουμε πρώτοι εμείς μια
    συγγνώμη στα θύματα.Τόσο για αυτά που «κάνουμε»,όσο και για αυτά που δεν
    κάναμε.

  2. Συγχαρητήρια για το παραπάνω κείμενο,μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους. Ομως δεν είναι μόνο θέμα των Συλλόγων αλλά και της ακαδημαικής κοινότητας να αφήσει την πολιτική των κλειστών βιβλιοθηκών και της προσωπικής προβολής και να μιλήσει με απλή κατανοητή γλώσσα στη νέα γενιά.
    Ημέρες γνώσης για τους απλούς πολίτες και όχι μόνο μνήμης με χορούς και πανηγύρια.

    Φέτος τουλάχιστον σαν Σύλλογος το καταφέραμε και οι 2 από τις 4 εκδηλώσεις μας αφορούν τα παιδικά παιχνίδια της Μικρασίας με την συμμετοχή των παιδιών του δημοτικού σχολείου και επιμορφωτική διάλεξη με κοινό εκπαιδευτικούς οι οποίοι καλούνται να μεταδώσουν αυτή τη γνώση.
    Και πάλι συγχαρητήρια για το κείμενο της Μαριάννας.

  3. Συγχαρητήρια στην νέα αυτή φοιτήτρια για τον προβληματισμό και την αντίδρασή της.Έχουμε ανάγκη απο συνειδητοποιημένη νεολαία.Σίγουρα η ακαδημαϊκή κοινότητα πρέπει να ‘ναι λιγότερο «στυλιζαρισμένη» ωστόσο και η νεολαία θα πρέπει να εκπαιδευτεί πάνω στη γλώσσα την ελληνική. Νομίζω ότι είναι απλό να βρεθεί η χρυσή τομή. Συγχαρητήρια στο σύλλογο της Θήβας ιδιαίτερα για τα παιδικά παιχνίδια! Είναι σημαντικό οι συνειδήσεις να διαμορφώνονται απο την παιδική ηλικία. Και αφού το κράτος είναι απόν ας ενισχύσουν οι σύλλογοι το έργο αυτό.

  4. Κα Φωτιάδου,
    Με όλο το σεβασμό, σε ποιά χώρα ζείτε; Εχετε καταλάβει;
    Μάλλον όχι. Λοιπόν θα σας πω εγώ:
    Στη χώρα της λήθης, της παρακμής, του προσωπικού συμφέροντος, της διαφθοράς. Νομίζετε πως ενδιφέρεται κανείς για την αποκατάσταση της ιστορικής μνήμης; Για τα θύματα; Για να σταματήσει να επαναλαμβάνεται η ιστορία που αποτελείται από ένα σωρό πολέμους και γεννοκτονίες;
    Μην ψάχνετε άδικα «σημάδια μνήμης» στις εκδηλώσεις που διοργανώνονται, μέρες που είναι….

  5. Πρώτη φορά αισθάνομαι την ανάγκη να σχολιάσω. Θέλω να πω συγχαρητήρια. Τέτοια παιδιά που μπορούν ακόμα να σκέφτονται είναι αυτά που μας δίνουν ελπίδα για ένα καλύτερα μέλλον. Μόνο αυτά τα νεαρά δυνατά μυαλά μπορούν να μας βγάλουν απο το κράτος της ιστορικής λήθης το οποίο έφτιαξε η δική μας γενιά. Και πράγματι είναι άξιο μέσα σε τέτοιο περιβάλλον να μεγαλώνουν τόσο ευφυή παιδιά. Συγχαρητήρια κα Φωτιάδου και σε ευχαριστούμε που σκέφτεσαι με τον τρόπο αυτό. Εύχομαι να τα καταφέρετε εσείς οι προβληματισμένοι νέοι να φτιάξετε ένα καλύτερο μέλλον.Να διορθώσετε τα λάθη της δικής μας γενιάς.

  6. Μπράβο σου!!!! Δίνεις μια απάντηση σε όλους αυτούς που ισχυρίζονται ότι ο κόσμος προσελκύεται μόνο με χορούς, πανηγύρια και φαγοπότι ανακυκλώνοντας έτσι τη λογική της ευκολίας, αλλά και το καθεστώς της άγνοιας.
    Το κείμενο της Μαριάννας είναι μια αφορμή να αναλογιστούμε, τι πρέπει εμείς να πράξουμε, ώστε, πράγματι, να μπορέσουμε να πείσουμε όλους αυτούς που αμφισβητούν τη γενοκτονία των Ελλήνων από το τουρκικό καθεστώς ότι όντως υπήρξε. Χωρίς να θέλω να μειώσω τη σημασία εκδηλώσεων που περιλαμβάνουν μουσικά και χορευτικά δρώμενα, αφού και αυτά είναι σπουδαία για τη διατήρηση του μικρασιατικού πολιτισμού, πιστεύω ότι σε καμιά περίπτωση μέσα από τέτοιες δραστηριότητες δεν μπορούμε να προβάλλουμε την έννοια της γενοκτονίας ως ένα οργανωμένο μαζικό έγκλημα. Για να συμβεί αυτό απαιτείται γνώση της αλήθειας και της ιστορίας την οποία δεν είναι απαραίτητο να αναγνωρίζουμε πάντα ως ευθύνη των άλλων. Δεν είναι μόνο το σχολείο φορέας διαμόρφωσης συνειδήσεων και διαπαιδαγώγησης. Μπορούμε και εμείς ως φορείς πολιτισμού να προσφέρουμε σημαντική βοήθεια ως προς αυτό, αν πράγματι το θέλουμε και αναγνωρίζουμε τη σημασία τέτοιων ενεργειών. Μην ακολουθούμε, λοιπόν, πάντα τον εύκολο δρόμο της κριτικής και της αμφισβήτησης των άλλων, γιατί έτσι το μόνο που καταφέρνουμε είναι να πέφτουμε σ’ ένα φαύλο κύκλο που αναπαράγει όλα αυτά που στα λόγια αποδοκιμάζουμε. Αφού όλοι αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν κενά και παραλείψεις, το επομένο βήμα, νομίζω, είναι να δούμε πως εμείς μπορούμε να τα καλύψουμε και να μην τα κληροδοτήσουμε στους επόμενους. Το κείμενο της Μαριάννας μαρτυρεί κάτι πολύ σημαντικό∙ κάτι που πολλοί επιλέγουμε να αγνοούμε, επειδή μας οδηγεί σε πιο άκοπους δρόμους ή επειδή αντιμετωπίζουμε τις εκδηλώσεις μνήμης ως μια καταναγκαστική υποχρέωση που και αυτή τη χρονιά πρέπει να φέρουμε εις πέρας∙ ότι, δηλαδή, υπάρχουν ορισμένοι που θέλουν να μάθουν, που προβληματίζονται και που δεν αρκούνται με τα επουσιώδη. Κι αυτούς, βέβαια, ακόμη κι αν κάποιες φορές είναι ένας, είναι που οφείλουμε να ακούσουμε και να πάρουμε κοντά μας, γιατί εκεί βρίσκεται η συνέχεια.
    Έχουν ειπωθεί πολλές συγγνώμες από αυτούς που δεν έπραξαν ό,τι έπρεπε. Νομίζω ότι δεν πρέπει να επιτρέψουμε να ακουστούν και άλλες. Μην επαφιέμεθα, λοιπόν, στις επόμενες γενιές, αλλά ας κληροδοτήσουμε εμείς αυτό που πιστεύουμε ότι οι προηγούμενες γενιές μικρασιατών έπρεπε να είχαν κάνει.Όταν και η τρίτη γενιά εκφέρει τη δικη της συγγνώμη ίσως να είναι πολύ αργά.

    Υ. Γ. Αφιερωμένο στο Θανάση Σταγκόπουλο που έφυγε σήμερα σε ηλικία 92 ετών.

  7. To pithanotero einai oti tha apogoiteytite poly.Mallon den ehete idea apo syllogous.Tin epomenh fora poy tha perasete apo enan syllogo mpeite mesa alla etoimasteite na tromaksete apo ayto poy tha antikrisete. Aytoi oi syllogoi prepei na legontai «syllogos i fiesta» «syllogos volta» gia na min po kati pio skliro. Kai fysika min tolmisete na peite ayta pou grafete edo kai tous halasete tin zaharenia tous zoi. Meinete ston akadimaiko sas horo kai afiste tous anthropous na pernan kala nomizontas oti kanoun kati spoudaio. Tora vevaia kata tihi mpori na mpeite se kanenan apo tous apeiroelahistous sovarous syllogous kai na diapsefto.

  8. Μπράβο σου. Φαίνεται ότι κρύβεις έναν δυναμισμό και μια θετική ενέργεια. Αυτό έχουμε ανάγκη. Εύχομαι να σε αγκαλιάσουν και εσύ να αγκαλιάσεις με τη σειρά σου την κληρονομιά σου. Μόνο να θυμάσαι πως παρά τις απαγοητεύσεις πάντα στον νου σου πρέπει να χεις την «Ιθάκη». ΠΟτέ να μην το βάλεις κάτω. Οι ευχές μου εύχομαι να συνοδεύουν την ζωή σου και η αγάπη μου για την «ζωντανή» νεολαία εύχομαι να φωτίζει το δρόμο σου.

  9. To 2009 se mia episkepsi sti nea artaki mia kyria pou asxolitai me tin istoria tis polis mou eipe ena gegonos tha ithela na sas to pw …. toys artakinoys toys eklepsan tin patrida toys oi tourkoi me tin boithia twn ditikwn kai toys stoivaksane sta ploia san ta zwa kai meta apo tin talaiporia toys poy oloi kseroume toys adeiasane san fortio gia petama stin perioxi toys afisan stin tixi toys na palepsoun me tis petres , tis laspes , se kalivia kai proxeira katalimata ta gnorizoume oloi ti kakouxies perasan oi prosfiges pou eftasan edw epaisan se varia katathlipsi kathontoysan sto gialo stin paralia anoimpori na kanoyn otidipote kati san zombi …ti skarfistikan loipon oi ginekes giati vlepane oti ayto kratoyse kairo ? ntithikan me tis kales tis foresies toys stolistikan kai estisan ena glenti me xoroys tragoydia . ena panigiri poy kratise oso xreiastike mexri na » zwntanepsoyn » toys antres kai etsi extisan ti zvi toys kai tin poli toys….kai ayto ekanan nomizw pantoy, ayto toys kratise kai ayto kanoyn mexri simera oi apogonoi einai i paradosi toys . ειναι ο πολιτισμος τους. ΕΙΝΑΙ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥΣ…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here