By 3 Δεκεμβρίου 2009 0 Comments

Η Μικρά Ασία των Δωδεκανησίων του Κυριάκου Χονδρού

mikras-12nisa

Παρουσιάστηκε την Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ στην Αθήνα, το   βιβλίο «Η Μικρά Ασία των Δωδεκανησίων» του Καστελλοριζιού συγγραφέα Κυριάκου Χονδρού.

Το βιβλίο  προλόγισε η κ. Καμηλάκη Αικατερίνη, Διευθύντρια του Κέντρου Ερευνών της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ πλαισίωσαν με την παρουσία τους μέλη του Μουσικού Εργαστηρίου του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Ασπροπύργου υπό τη διεύθυνση των Χρυσόστομου Μητροπάνου και Στέλιου Κατσιάνη.

Η εφημερίδα Καθημερινή συνάντησε τον συγγραφέα και δημοσίευσε την παρακάτω συνέντευξη:

Απομονωμένη η ζωή στο Καστελλόριζο,

ακόμα και σήμερα

Της Ιφιγενειας Διαμαντη

Πώς είναι να ζεις στην άκρη της Ελλάδας; Λιγότερο αγχωτικά από ό, τι στην Αθήνα. Σε δέκα λεπτά είσαι στη δουλειά σου. Δε χάνεις άσκοπα τον χρόνο σου στις μετακινήσεις. Ομως ο χρόνος είναι έννοια σχετική. Το αποδεικνύουν αυτό τα λεγόμενα του κ. Κυριάκου Χονδρού. Κατάγεται από το Καστελλόριζο. Γεννήθηκε εκεί το 1950 και στα δεκατρία του έφυγε με την οικογένειά του για να συνεχίσει το Γυμνάσιο στη Ρόδο. Χρειάζονταν πολύ χρόνο τότε για να πάνε από το ένα νησί στο άλλο.

Η σύγκριση

«Τότε το καράβι έκανε εννιά ώρες», θυμάται. «Σήμερα, δυο φορές τη μέρα έχει αεροπλάνο για τη Ρόδο και μέρα παρά μέρα έχει καράβι» λέει, εντυπωσιασμένος και ο ίδιος από τη σύγκριση.

Ο κ. Χονδρός είναι δημοσιογράφος σε τοπικά ΜΜΕ του Καστελλόριζου. Εχει γράψει αρκετά βιβλία για τον τόπο του και δύο φορές τού έχει απονεμηθεί το βραβείο Ιπεκτσί. Πρόσφατα ανέβηκε στην Αθήνα για να παρουσιάσει τη «Μικρά Ασία των Δωδεκανησίων», ένα βιβλίο για τις περιουσίες των Δωδεκανησίων στα μικρασιατικά παράλια. «Καταγράφω πόλεις και χωριά, με τα σχολεία, τις οργανώσεις, τα επαγγέλματα και φθάνω στον ξεριζωμό. Βρήκα καταλόγους από τα Γενικά Αρχεία του Κράτους όπου δήλωναν ονομαστικά το ύψος των απωλειών τους. Δυσκολεύτηκα να βρω πρωτογενείς πηγές. Τότε, πολλοί έδωσαν τα πρωτότυπα σε δικηγόρους για να πάρουν αποζημιώσεις, έμειναν χωρίς αντίγραφα και, εν τέλει, με άδεια χέρια. Μόνο κάποιοι που ζουν στην Αυστραλία έχουν λίγα πρωτότυπα». Στην έρευνά του για το βιβλίο ταξίδεψε στα απέναντι παράλια. «Βρήκα αποθήκη ψαρά Καστελλοριζιού με τα σύνεργα απείραχτα έπειτα από πενήντα χρόνια. Μίλησα με γέροντες. Αλλοι δεν ήθελαν να μιλήσουν. Ενας με πήρε στον κήπο του και μου έδειξε μια νερατζιά που φύτεψε και είχε μεγαλώσει. Ηταν συμβολική η κίνησή του. Ηθελε να δείξει ότι ρίζες υπάρχουν παντού».

Μειώθηκαν οι κάτοικοι

Το βιβλίο ξεκινά με ένα περιστατικό που, κατά τον ίδιο, σημάδεψε την παιδική του ηλικία. «Οταν ήμουν εννιά χρονώ, έγινε μια δολοφονία ενός Ελληνα ψαρά από Τούρκους. Κατά την άποψή τους είχε παραβιάσει τα χωρικά ύδατα. Ηταν συγκλονιστικό ότι τον έφεραν νεκρό σε ένα μικρό σκάφος. Το θυμάμαι μέχρι σήμερα», λέει.

Με το πέρασμα των χρόνων, πολλά άλλαξαν στο Καστελλόριζο. «Οταν ήμουν παιδί, ζούσαν εκεί περίπου χίλια άτομα. Τώρα έχουν μείνει τριακόσιοι, τετρακόσιοι… Πολλές φορές προγραμματίζουν να πάνε στη Ρόδο σε γιατρούς, όχι όποτε το απαιτήσει η υγεία τους, αλλά όποτε τους βολεύει η συγκοινωνία και οι δουλειές τους.

Και τότε μένουν ακόμη λιγότεροι άνθρωποι. Ομως περίπου 3.000 Καστελλοριζιοί ζουν στη Ρόδο, γιατί εκεί είναι τα σχολεία, τα φροντιστήρια και οι δουλειές. Στο Καστελλόριζο δουλεύουν Καλύμνιοι και Αλβανοί», προσθέτει.

Καμιά φορά πηγαίνει για να επισκεφθεί τη μητέρα του που μένει μόνη. «Τις προάλλες μιλήσαμε στο τηλέφωνο και μου έλεγε ότι μέρες είχε να δει άνθρωπο. Ούτε γάτα δεν περνάει! Κι όταν ο καιρός δεν είναι καλός, μπορεί και να ξεμείνουμε από τρόφιμα. Το κρέας, τα όσπρια έρχονται από τη Ρόδο. Παλιά έκανε και μια εβδομάδα μέχρι να φέρει αλεύρι το καράβι. Ομως υπάρχει παζάρι στην Αντίφελο κάθε Παρασκευή και, αν χρειαστεί, κάποιοι πηγαίνουν κι εκεί».

Διστάζει να γυρίσει

Ο ίδιος διστάζει να γυρίσει πίσω. «Είναι όμορφο νησί. Εχει ωραίο, ξηρό κλίμα. Μπορείς να βγάλεις το ρολόι σου, να ξεκουραστείς δίχως να σε κυνηγά ο χρόνος. Ομως, είναι δύσκολο όταν έχεις οικογένεια».

Πηγή: Καθημερινή

Σχόλια από Facebook

Σχόλια

About the Author:

Post a Comment

Mikrasiatis.gr