Ανοιχτή πληγή

0
327
Ποίημα της Αννας Ιωαννίδου

Αρχαία τραγωδία η προσφυγιά!
Μια μαρτυρία που σιωπά μπρος σ’ εικόνες φθαρμένες.
Να η αλήθεια, κρυμμένη σε κειμήλια κιτρινισμένα.
Πρόσωπα, ημερομηνίες, πόλεις έγιναν σημάδια από μαύρο μελάνι.
Αποφάσεις παραλογισμού και μίσους άλλαξαν τον χάρτη, ποδοπάτησαν τ’ όνειρα.
Φιλιππούπολη, Αγχίαλος , Σωζόπολη, Πύργος ,Βάρνα …
παραδόθηκαν στις φλόγες, ποτίστηκαν μ’ αίμα, λυγμούς κι οδύνη.
Η γη των προγόνων , μια αρχέγονη κοιτίδα ελληνισμού.
Εκεί βιάστηκε η αρετή και το πνεύμα, χλευάστηκε ο πολιτισμός.
Πτώματα , λεηλασίες κι αποκαΐδια είναι το τίμημα της ιστορίας…
Βάρβαρος ο αποχαιρετισμός μ’ ένα βουβό μοιρολόι.
Κι άνθρωποι δέντρα που ξεριζώθηκαν απ’ τις εστίες τους.
Η διαδρομή για μια νέα πατρίδα,
ένας Γολγοθάς γεμάτος αγκάθια κι άπειρα γιατί.
Μία τραγωδία ανοιχτή πληγή ζωγράφισε τον θάνατο στην παλέτα της ιστορίας.
Εμπόλεμη ζώνη οι αναμνήσεις στα έγκατα της ψυχής
κι η νοσταλγία συναντά την οργή.
Πικρή η γεύση του ξεριζωμού.
Αρχαία τραγωδία η προσφυγιά!
Το δράμα ολοκληρώθηκε, αλλ’ η κάθαρση δεν θα έλθει ποτέ.

Α’ έπαινος στον 1ο πανελλήνιο διαγωνισμό ποίησης με θέμα «Η προσφυγιά»
του Συλλόγου διατήρησης και προβολής της παράδοσης της Ανατολικής
Ρωμυλίας

Σχόλια από Facebook

Σχόλια

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here